<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title>اداره کل میراث فرهنگی،گردشگری و صنایع دستی خوزستان</title>
<link>http://miraskhz.ir</link>
<description>miraskhz.ir</description>
<language>fa</language>
<generator>miraskhz.ir</generator>
<item>
<id>2418</id>
<title>بندر ماهشهر</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2418</link>
<description><![CDATA[]]></description>
<pubDate>1396/12/06</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/042e822b997ab7957ef475bd16b8c9c8.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[موقعیت جغرافیایی  شهرستان بندر ماهشهر در جنوب غربی ایران و جنوب استان خوزستان به مساحت 1922 کیلومترمربع و در طول جغرافیایی 49 درجه و 13 دقیقه و عرض جغرافیایی 30 درجه و 33 دقیقه واقع شده است. ارتفاع این شهر از سطح دریا 3 متر و دارای 83 کیلومتر مرز آبی با خلیج فارس می باشد. بندر ماهشهر از دو بخش مرکزی و بندر امام خمینی (ره) تشکیل شده و دارای سه شهر به نام های بندر ماهشهر، بندر امام خمینی (ره) و چمران و یک دهستان با نام جراحی و 65 روستا می باشد. این شهرستان از شمال به اهواز و رامشیر، از غرب به شادگان، از شرق به امیدیه و هندیجان و از جنوب به خلیج فارس محصور شده است.    پیشینه  قدمت شهرستان بندر ماهشهر به سه هزار سال پیش و دوره هخامنشیان می رسد. قبل از سال 1340 به آن بندر ریشهر، بندر ماچول و بندر معشور می گفتند و در سال 1344 بنا به دستور دولت وقت به نام بندرماهشهر تغییر نام یافت. به احتمال زیاد به دلیل نزدیکی این بندر به دریا و به علت شوری آب دریا نام معشور گرفت و بعدها به ماهشهر تغییر نام داده شد.    جاذبه های تاریخی و گردشگری   این بندر دارای 21 تپه ی باستانی و 23 بنای تاریخی متعلق به دوره ی پهلوی اول، پهلوی دوم و قاجار است.  آثار باستانی شاخص در بندر ماهشهر عبارتند از: تل شکال، تل بقعه بقا، تل تیمیس، اسکله ی غزاله، آسیاب غزاله  جاذبه های گردشگری این شهرستان عبارتند از:  دریاچه تفریحی ـ گردشگری نمک، خور سیف، اسکله مجیدیه، خور صیادی سمایلی، خور و اسکله تاریخی غزاله، زیارتگاه سیدصالح، امام زاده حمزه، بازار ماهی فروشان، سینما پاکروان، مجموعه منازل شرکت نفت، بازار 17 شهریور، بازار سنتی علوی، دریاچه سد تنظیمی، پارک فردوس، پارک تفریحی ـ گردشگری ساحلی شهدای هسته ای، پارک بازی خلیج فارس، پارک بزرگ گردشگری ارم، ساحل رودخانه جراحی، قدمگاه ویس، زیارتگاه سیدیحیی، نخلستان های جراحی و نخلیات دهستان جراحی.       جزیره بُنِه (قمر)  جزیره بنه به مساحت تقریبی 170 هکتار در منتهی الیه شرق خور موسی واقع شده است. سواحل جنوبی و جنوب غربی آن ماسه ای هستند و در ساحل شمالی جزیره پهنه ای تالابی پوشیده از گیاهان علفی و شور پسند وجود دارد که انواعی از گونه های کنار آب زی در آن مشاهده شده است. سطح جزیره پوشیده از گیاهان علفی و درختچه ای است که 71 گونه گیاهی را شامل می شود. همچنین گونه های جانوری همچون کبوتر خانگی، پرندگان خشکی زی، سلیم خرچنگ خوار، پرستوهای دریایی، لاک پشت و خرگوش در جزیره وجود دارند.      جزیره قبر ناخدا  این جزیره در شمال  جزایر بونه و دارا قرار گرفته است. مساحت جزيره قبر ناخدا در زمان مد 2/4 هكتار است ولي در زمان جزر، پشته هاي شني وسيعي از آب بيرون مي آيند و به آن متصل مي شوند كه مساحت آن را تا چندين صد هكتار افزايش مي دهند. اين جزيره  كاملاً مسطح است و بخش مركزي آن را گياهان مختلف تشكيل مي دهند. در این جزیره آب شيرين يافت نمي شود و غیرقابل سکونت می باشد. جزيره قبر ناخدا را رسوبات رودخانه اي و جريانات جزر و مد تشكيل داده اند كه با جزر آب دريا تا فاصله زيادي از جزيره عقب نشيني مي كنند. اين جزيره محل تخم گذاري پرستوهاي دريايي است. بعضي از مردم محلي ضمن تأييد وجود قبر ناخدايي كه امكان انتقال او به ساحل ماهشهر در زمان فوتش وجود نداشت به ريشه هاي تاريخي آن اشاره مي كنند و مي گويند: در زمان سلسله هخامنشيان سواحل خوزستان با امروز كاملاً متفاوت بوده و جزيره قبر ناخدا در آن زمان جزيره نبوده بلكه چسبيده به خاك اصلي بوده و بهترين موقعيت را براي ساختن بندر و تأسيسات مربوطه داشته است. به همين دليل زير خاك جزيره قبر ناخدا، تأسيسات بندري و شهري و كشتي سازي هخامنشي قرار گرفته است.    جزیره دارا  جزیره دارا از جزیره های غیرمسکونی ایران در خلیج فارس است. این جزیره در دهانه خور موسی قرار دارد و محل تخم گذاری پرستوهای دریایی است.    خوریات  بیشترین خوریات کشور در شهرستان بندر ماهشهر قرار دارد. بلندترین جزر و مد دریای شهرستان ماهشهر 6 متر می باشد که بزرگترین جزر و مد در خلیج فارس به شمار می رود و خود جاذبه ای زیبا و بی نظیر در کل کشور است. خور موسی، خور سمایلی، خور سیف، خور غزاله، خور تیمور، خور مجیدیه، خور جعفری، خور زنگی، خور شلی و ... از جمله خوریات منظقه هستند.    صنایع دستی بندر ماهشهر:  از صنایع دستی بومی بندر ماهشهر می توان از حصیربافی، جاجیم بافی، توربافی، کپوبافی، زری دوزی، گیوه بافی، ریسندگی و نمدمالی نام برد.         	  		  			خور سه مایلی  			خور غزاله  			خورمجیدیه  		  		  			رودخانه جراحی  			سیف  			شاهزاده حمزه  		  		  			قدمگاه ویس  			نخلستان جراحی  			پارک ارم  		  		  			امامزاده سید صالح  			پارک ارم  			جزیره بنه  		  	       ]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2038</id>
<title>اهواز</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2038</link>
<description><![CDATA[اهواز شهر علی بن مهزیاری اهوازی و قدمگاه بابرکت امام هشتم حضرت علی بن موسی الرضا(ع)است.]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/5fcf8a4ff59ba2465abef0dccd7510ec.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[  پیشینه    بانی و تاریخ بنای اهواز مشخص نیست. عیلامیان در 4000 سال قبل در حدود فعلی اهواز، شهری بنام اوکسین بنا کرده بودند. اردشیر ساسانی به تجدید بنای این شهر اقدام نمود. شهر در اصل هرمزاردشیر نام داشته و در منابع تاریخی به صورت هرمزاوشیر هم گفته شده است.    می گویند که که اردشیر ساسانی دو شهر جدید در کنار هم  بنا کرد که یکی را هرمز اردشیر و دیگری را اوجستان نامید. همین واژه اوجستان بود که به عربی هوز و جمع آن اهواز شده است. این شهر تا اواخر قرن پنجم هجری آباد بود و پس از آن رو به ویرانی نهاد. در زمان ناصرالدین شاه در نزدیکی شهر قدیم اهواز شهرکی بندری ساختند و به نام ناصرالدین شاه، شهر ناصری نام نهادند. از سال 1314 به تصویب هیأت وزیران، اهواز نامیده شده است. نام های قدیمی اهواز اکسین، تاریانا، هرمزاردشیر، رامشهر و ناصری یا ناصریه بوده است. احداث راه آهن سراسری و تأسیسات اکتشاف نفت سبب توسعه و پیشرفت اهواز گردید.               اهواز در روزگار ساسانیان از شهرهای مهم خوزستان به شمار می رفت و از مراکز عمده صنایع نساجی خوزستان بود و یکی از کانون های مسیحیت در ایران و از اسقف نشین های خوزستان محسوب می شد. علاوه بر این، این شهر از مراکز عمده بازرگانی بوده، و نیز به واسطه ی واقع شدن در کنار رود کارون- که قابلیت کشتیرانی داشته- محل مناسبی برای تجمع مال التجاره و داد و ستد به شمار می رفته است.      موقعیت جغرافیایی  اهواز یکی از کلان شهرهای ایران و مرکز استان خوزستان است. این شهر در موقعیت جغرافیایی 31 درجه و 20 دقیقه عرض شمالی و 48 درجه و 40 دقیقه طول شرقی، در بخش جلگه ای خوزستان و با ارتفاع 18 متر از سطح دریا واقع شده است.  شهر اهواز با مساحت 18650 هکتار، به عنوان یکی از شهرهای وسیع ایران، محسوب می شود. شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب که بزرگ ترین تولیدکننده نفت ایران به شمار می آید، در اهواز مستقر است همچنین شرکت ملی حفاری ایران که بزرگ ترین شرکت حفاری کشور محسوب می شود در اهواز مستقر است.    رودخانه کارون پرآب ترین رودخانه ایران، با سرچشمه گرفتن از کوه های بختیاری، با ورود به اهواز، این شهر را به دو بخش شرقی و غربی تقسیم می کند. این رود با طول 950 کیلومتر طولانی ترین رودی است که تنها در داخل ایران قرار دارد.    جاذبه های تاریخی و گردشگری  از سال 1310 تا کنون 39 بنا و محوطه تاریخی در شهر اهواز ثبت ملی شده است. از جمله این بناها می توان به بقایای شهر تاریخی هرمز اردشیر مربوط به دوره ساسانیان اشاره کرد. اما پس از آن بناهای دیگری به این لیست افزوده شد که برخی از آن ها عبارتند از: آستانه متبرکه علی بن مهزیار اهوازی، بنای معین التجار، پل سفید، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، ساباط جنب خانه معین التجار، هشت بنگله (منازل سازمانی راه آهن)، منازل مسکونی راه آهن، پل سیاه، دانشسرای مقدماتی پسران، کارخانه ریسندگی و بافندگی، منزل نفیسی، دبیرستان شاپور، هتل قو، منزل ماپار، میدان چهارشیر، بیمارستان امام خمینی، منزل دادرس، مغازه قزلباش، خانه منشی زاده، بالکن مهدیان، سرای عجم، ساختمان گمرک، سقاخانه، خانه های بانک ملی شماره 1، 2 و3، ساختمان جهاد، ساختمان فرمانداری، ساختمان صنایع دستی خوزستان و مسجد تاریخی و بافت عامری.    از جاذبه های شهرستان اهواز می توان به موارد زیر اشاره کرد:  سیلوی اهواز از مهم ترین بناهای مهندسی ساز این شهر در دوره پهلوی اول ساخته شد. پارک لاله، پارک جزیره و پارک ساحلی سه پارک مشهور ساحل کارون در اهواز هستند. طولانی ترین و زیباترین آبشار مصنوعی در اهواز بر روی رودخانه کارون قرار دارد که نصب فواره های آب بر کناره پل هفتم اهواز و تلفیق فوران آب با نورهای رنگی که از آن منعکس می شود و بازی آب و نور باعث شده که مردم، پل هفتم و پارک پیرامون آن را برای تفریح و گردش انتخاب کنند. پارک کوهساران که به بام اهواز معروف است و در قسمت شرقی شهر قرار دارد، بقعه متبرکه علی بن مهزیار اهوازی، یکی از مراکز فروش فلافل، سمبوسه و کپه واقع در خیابان انوشه لشکرآباد اهواز، پل غدیر (کابلی)، گورستان زرتشتیان، موزه هنرهای معاصر و شادروان یا سد اهواز.    صنایع دستی  در شهرستان اهواز محصولات تولید شده از حصیر و خرما از جایگاه ویژه ای برخوردارند. یکی از صنایع دستی مشهور اهواز، میناکاری بر فلزات طلا، نقره و قلم زنی بر آن است. به واسطه ی ارزش و اهمیت این صنعت دانش میناکاری در فهرست میراث ناملموس کشور ثبت شده است. همچنین می توان به میناکاری صابئین مندایی در اهواز که منحصر به فرد بوده و دارای نشان یک ریاست جمهوری است، گلیم بافی، قالی بافی (تابلو)، حصیربافی، بوریابافی، معرق، محرق، سفال گری، مشبک، کپوبافی، سازسازی، سراجی، تراش سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی، البسه محلی، انواع عروسک های دست ساز، شیشه گری با حرارت مستقیم و ... اشاره کرد. بازارچه صنایع دستی اهواز(یادبود سرادر شهید هادی کجباف در خیابان امام خمینی شرقی، خیابان یوسفی، جنب اداره کل میراث فرهنگی خوزستان واقع شده است و پذیرای علاقمندان به صنایع دستی و هنرهای سنتی است.      	  		  			پل سیاه  			خانه ی ماپار  			سه گوش  		  		  			سیلو  			کشتی  			آرامگاه لهستانی ها  		  		  			آرامگاه لهستانی ها  			پل رنگین کمان  			پل سفید  		  	  ]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2045</id>
<title>دزفول</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2045</link>
<description><![CDATA[دزفول در قسمت جلگه‌ای شمال خوزستان با مساحتی در حدود 4762 کیلومترمربع واقع شده است. فاصله این شهر تا تهران 721 کیلومتر و تا اهواز 155 کیلومتر می‌باشد. شهرستان دزفول دارای زمستانی ملایم و مطبوع بوده و طبیعت سرسبز آن در اواخر زمستان تا اوایل بهار بسیار دلپذیر است. این شهرستان با طبیعت زیبای جلگه‌ای کوهپایه‌ای و کوهستانی خود در تمام ایام سال به‌خصوص در ایام نوروز پذیرای جمع زیادی از گردشگران داخلی و خارجی می‌باشد. نام‌های قدیمی دزفول عبارتند از: آوان، اندمش و قصر روناش. واژه‌ی دزفول نیز معرب واژه‌ی پهلوی دژپل است. این واژه از پلی که در زمان شاپور اول ساسانی در دزفول ساخته شده، گرفته شده است.]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/c80a2ed472dd5aad4da70f86ead94cf9.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[     پل قدیم دزفول  پل قديـم دزفول با قدمت بيش از 1700 ساله قرن هاست با وجـود تغيير و تحـولات مختلف هنوز به شکل تقـريبی اوليه اش به يادگـار مانده است و زينت بخش و مايه ی افتخار اين گوشه از سرزمين ماست. نام شهر دزفول (دزپل) به سبب وجود چنين بنای با شکوهی است. اين پل که دو منطقه شرقی و غربی را به هم متصل می سازد، درحقيقت يکی از راه های ارتباطی منطقه جندی شـاپور و سرزمين بين النـهرين بوده كه به دستور شاپور اول پس از پيروزى بر والرين و با به كارگيرى اسراى رومى ساخته شده است.    آسیاب ها   بر روى روخانه دز در شمال غربى دزفول آثار سدى وجود داردكه هنوز بقاياى 3 ديوار در جبهه جنوبى و دو غرفه بر روى ديوار بدنه اصلى و دو دهنه اصلى و يك طاق فروريخته باقى مانده است که به لهجه محلى آن را   اُسيواى گله گه بالايى  (آسياب هاى گلوگاه بالايى) می نامند. آسیاب ها به منظور آرد نمودن گندم از دیرباز مورد استفاده مردم دزفول قرار می گرفتند.    مسجد جامع دزفول   يكى از قديمى ترين مساجد شهر دزفول، مسجد جامع است كه در مركز فعلى شهر قرار دارد و به شماره 287 در رديف آثار ملى ايران به ثبت رسيده است. از روى ساختمان قديمى به ويژه شبستان اصلى مسجد و ستون هاى آن به خوبى پيداست كه قدمت زيادى دارد. برخى از كاوشگران احتمال داده اند كه اين بنا در قرن سوم يا اوايل قرن چهارم هجرى قمرى ساخته شده است. آنچه در خصوص این بنا می توان گفت کاربردی بودن آن در قبل و بعد از اسلام می باشد.    تپه های باستانی چغامیش  در بخش چغامیش شهرستان دزفول و در ميان دشتي وسيع، چند تپه خاکی به نام چغاميش قرار گرفته اند. اين تپه هاي خاکی آكنده از مصالح ساختماني و شكسته سفال كه خود بر سطح آب شسته تپه ها وجود داشته يا بر اثر عمليات حفاري از دل تپه ها بيرون آمده اند، هستند. قدمت این تپه های باستانی به 4000 سال پیش از میلاد مسیح برمی گردد.  آثار يافت شده در اين تپه ها مربوط به دوره هاي اشكاني، هخامنشي، دوره آغاز ادبيات، شوش مياني، شوش قديم و شوش آركائيك است. بنابراين قديمي ترين سفال از نوع سفال آركائيك مي باشد كه تا كنون از چغاميش به دست آمده است.  با توجه به آثار سفالی خط نوشته شده کشف شده می توان گفت که این منطقه اولین مرکز خط ایران می باشد.    حمام کرناسیون (موزه مردم شناسی)  حمام كرناسيون كه به شماره 8477 در رديف آثار ملى ايران به ثبت رسيده، يكى از بناهاى زيباى دوره قاجار در دزفول است که در محوطه اى باز و در مركز محله كرناسيون قرار دارد و شامل بخش هاى مردانه و زنانه بوده و داراى فضاهای متعددى از قبيل: سربينه، گربينه، آتشدان و ... است.  این بنا در سال 1385  توسط شهرداری دزفول بازسازی شده و  در حال حاضر به عنوان موزه مردم شناسی مورد استفاده قرار می گیرد.    حمام شاه رکن الدین  این بنا که در مركز شهر دزفول و در نزديكي خيابان طالقاني، در کنار آرامگاه شاه ركن الدين واقع شده است، در عهد خود به عنوان گرمابه مورد استفاده  عموم قرار داشته و تمام ویژگی های یک حمام قدیمی نظیر سربینه، گرمخانه و ... را دارا است. مرمت این بنا در سال 1385 توسط اداره کل میراث فرهنگی خوزستان انجام شده و در حال حاضر به عنوان کتابخانه عمومی توسط اداره امور کتابخانه ها اداره می شود.    روستای لیوس (روستای هدف گردشگری)  روستاى تاریخی سنگی ليوس در 73 كيلومترى شمال شهرستان دزفول در بخش سردشت واقع شده است.  على رغم گذشت ساليان زياد از عمر اين روستاى تاريخى در بافت سنگی كهن خانه ها هنوز هم شاهد نحوه معيشت، فرهنگ و سنن،گويش، آداب و رسوم و برپايى مراسم مختلف به شيوه ی كاملاً سنتى هستیم. اين روستا همچنین دارای جاذبه هاى گردشگرى طبيعى و بكر شامل كوهستان ها، مراتع بسيار زيبا، باغ هاى ميوه، رودخانه، آبشار و ...  است كه در فصول بهار، پاييز و زمستان به علت آب و هواى مناسب مي تواند پذيراى گردشگران زيادى از سراسر جهان باشد.    بقعه یعقوب لیث صفاری (شاه ابوالقاسم)  آرامگاه يعقوب ليث صفاري در روستاي اسلام آباد (شاه آباد) در 12 كيلومتري شهرستان دزفول قرار دارد. يعقوب ليث اولین حکومت ایرانی را بعد از اسلام در ایران بنیان نهاد. این بنا در منطقه باستانی شهر جندی شاپور واقع شده است و ابتدای ورودی شهر تندیسی از این سردار ایرانی قرار دارد. همچنین در این بنا مقبره شاه ابوالقاسم نیز وجود دارد و باعث شده که اهالی محلی به عنوان زیارتگاهی از آن بهره مند گردند.    بافت قدیم دزفول  بافت قدیم شهر دزفول در کنار رودخانه دز شکل گرفته و شامل 28 محله قدیمی درهم تنیده است که به سبب اقلیم خاص دزفول، کوچه های باریک و سرپوشیده ای به نام ساباط (سعباط) پیوستگی بین محلات را بیشتر می نماید.  در هر یک از این محلات بناهای عمومی نظیر حمام، مسجد، قمش و ... وجود داشته است. تزئینات آجری بی نظیر بافت قدیم، دزفول را به شهر آجر معروف کرده است.  خانه های معروف و مشهوری به نام صاحبان بنا از دوره های گذشته به جا مانده که دارای ارزش تاریخی، فرهنگی و مذهبی بی نظیری است و به همین لحاظ، بافت کهن دزفول را با اهمیت نموده است. بافت قدیم دزفول در حدود 200 هکتار است. از دیگر ویژگی های بافت کهن این شهر، گستردگی استفاده از خشت پخته (آجر) در بناها است.    خانه تیزنو  محله قلعه، قدیمی ترین محله شهر دزفول بوده که در اصل به خاطر همجواری با قلعه نظامی که به خاطر حفاظت از پل ساسانی ساخته شده بود به این نام شهرت یافته است. خانه تيزنو در ضلع شرقي ميدان اصلي محله قلعه واقع شده است. پيكره اصلي خانه متعلق به دوره صفوي بوده كه تغييرات عمده اي در دوره قاجار و اوايل پهلوي به خود ديده است.    بازار قدیم دزفول  بازار قدیم دزفول محل کسب و کار و فعالیت اقتصادی شهر بوده است. پیشه های صنایع دستی، سنتی و خدماتی در راسته های متعدد فعالیت داشته اند. راسته های آهنگران، خراطان، نمدمالان، مسگران، شیرینی پزان، بزازان و ... در این بازار وجود داشته است که اکنون برخی از آن ها منسوخ شده و جای خود را به مشاغل جدید داده اند، با این حال هنوز بازار قدیم رنگ و بوی سنتی خود را حفظ کرده و محل تأمین سوغات گردشگران نیز به شمار می رود.    ساباط های دزفول    ساباط به کلیه بناهایی اطلاق می شود که به منظور آسودن در شهر و یا بیرون از شهر به پا می شده است. ساباط در فرهنگ معین به صورت دالان، راهرو سرپوشیده، پوشش بالای راهگذر، سقفی که در زیر آن معبر ورود به خانه و سرا می باشد، سایبان و سایگاه معنی شده است. در شهر دزفول، پوشش قسمتی از کوچه ها به منظور استفاده از بام و سایبانی برای عابرین و نیز محفوظ ماندن از باران های شدید، به این صورت ساخته شده  است.    خانه سوزنگر  خانه سوزنگر در يكى از محله هاى قديمى دزفول به نام محله ميان دره واقع شده و قدمت آن تقريباً به  بيش از 80 سال  مي رسد. اين بنا  كه در دو طبقه ساخته شده است، از لحاظ سبك معمارى تمامى عناصر مختص خانه هاى دزفول را دارد. در حال حاضرمالكيت اين بنا در اختيار اداره ميراث فرهنگى، صنایع دستی و گردشگرى دزفول است.    آبشار شوی  اين آبشار كه يكى از بلندترين و زيباترين آبشارهاى ايران و خاورمیانه به شمار می رود، در شمالى ترين نقطه دهستان امام زاده سید محمود از توابع شهرستان دزفول واقع شده است. رسیدن به این آبشار زیبا از دو مسیر راه آهن و شوسه امکان پذیر می باشد. این آبشار با مناظر بی نظیر خود مورد توجه گردشگران از اقصی نقاط کشور می باشد.    دریاچه پشت سد دز (شهیون)  يكى از زيباترين درياچه هاى ايران و جهان در پشت دو كوه شاداب و تنگوان شكل گرفته و چهره زيبايى به منطقه شهيون داده است. اين درياچه زمينه مساعدى برای انجام ورزش هاى آبى از جمله قايقرانى، اسكى، شنا و... به وجود آورده است. وجود چند جزيره كوچك و بزرگ كه روى آنها انبوهى از درختان كنار و بادام كوهى به چشم مي خورد جلوه ديگرى به درياچه بخشيده است.    منطقه حفاظت شده دز  این منطقه که در ضلع شرقی رودخانه دز واقع شده، زیستگاه اصلی گوزن زرد ایرانی است. گوزن زرد ایرانی یکی از حیوانات بومی این منطقه (دزفول) است.    کـت  کت (در گویش دزفولی) حفره های غار مانندی هستند که توسـط انسان یا به طور طبیـعی در دیـواره های سنگی حاشیه رودخانه دز حفر شده و در طول مسیر رود به تعداد زیاد دیده می شوند. از بالاي رودخانه ي دز در مناطقي مانند گلال، كوپيته، تالخاني، دووه و ... اين كت ها وجود دارند.    روستای شهیون  دهستان زيباي شهيون در شمال شهرستان دزفول قرار دارد و شامل چندین روستا مي باشد. نقاط بسيار زيباي طبيعي شهيون، اين منطقه را به يكي از مناطق پر جاذبه تبديل كرده است. دریاچه وسیع دز قلعه شاداب، کول خرسون، دره دیونی و ... از مناطق دیدنی شهیون به شمار می روند.    آستانه سبزقبا  سبزقبا يكي از بقاء متبركه شهر دزفول و زيارتگاه اصلي اهالي دزفول است. صاحب بقعه حضرت محمد بن موسي كاظم فرزند امام موسي كاظم (ع) و برادر امام رضا (ع) مي باشد.    بقعه امام زاده رودبند  در شمال شهر دزفول و در مرتفع ترين محله مشرف به رودخانه، بنايى آرامگاه در محوطه اى باز به صورت كوشكى وجود دارد كه بسيار باشكوه و به سبك معمارى قديم بنا شده است. اين آرامگاه متعلق به يكى از عرفاى بزرگ دزفول به نام سلطان سيدعلى سياهپوش است كه از قديم الايام مردم دزفول به آن  شاه رودبند  يا  شاه دريابند  گفته اند.      	  		  			امامزاده رودبند  			آبشار شوی  			حمام شاه رکن الدین  		  		  			مسجد جامع   			گوزن زرد ایرانی  			کت دزفول  		  		  			دریاچه سد دز  			خانه تیزنو  			حمام کرناسیون  		  		  			   			یعقوب لیث  			   		  	  ]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2040</id>
<title>آبادان</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2040</link>
<description><![CDATA[آبادان در جنوب غربی استان خوزستان و در ارتفاع دو متری از سطح دریا واقع شده است. آبادان شبه جزیره ای است که از جانب شمال به رودخانه بَهمَنشیر و شهرستان های شادگان و خرمشهر، از شرق نیز به رودخانه بهمنشیر و شهرستان بندر ماهشهر، از غرب به اَروندرود (هَمریزش رودهای دِجله، فُرات، کارون) و مرز کشور عراق و از جنوب به خلیج فارس محدود شده است. این شهر دارای آب و هوای گرم و مرطوب است.  شهرستان آبادان دارای دو بخش «اروندکِنار» و «مرکزی»، سه شهر«اروندکنار»، «آبادان» و «چوئبده» و شش دهستان است.  آبادان پس از اهواز یکی از مهم ترین شهرهای استان است. این شهر یکی از زیباترین و خاطره‌انگیزترین شهرهای ایران قبل از حمله کشور عراق به ایران به ‌شمار می‌رفت و با آغاز جنگ هشت ساله ایران و عراق در سال 1359 هجری شمسی مورد حملات گسترده دشمن قرار گرفت و پس از ویرانی‌های فراوان و عملیات بزرگ ثامن الائمه از محاصره آزاد شد.    اقتصاد این منطقه بر پایه صنعت نفت و پالایشگاه نفت آبادان (اولین تصفیه خانه نفت ایران و یکی از بزرگ‌ترین پالایشگاه‌های صادرکننده نفت در جهان)، پتروشیمی و منطقه آزادِ اروند (شامل شهرهای آبادان، خرمشهر و مینوشهر(جزیره مینو) به علت هم‌جواری با کشورهای عراق و کویت، با داشتن ظرفیت حمل و نقل جاده ای، ریلی، دریایی و هوایی پس از منطقه آزاد ماکو و قشم بزرگ‌ترین منطقه آزاد ایران به شمار می‌رود و فعالیت های تجاری، صنعتی، گردشگری، بازرگانی و ترانزیت در آن جریان دارد)، گمرگ، اداره بندر و کشتیرانی، شهرک صنعتی (صنایعی نظیر قطعات بتنی، لوله های پلی اتیلن، شناورسازی، صنایع غذایی، لوازم خانگی، تولید مصالح ساختمانی وغیره )، فرودگاه بین‌المللی، صید و صیادی، صنایع دستی (جاروهای بافته شده با برگ درخت خرما (سعف) و تولیدات بافته شده از لیف و خوشه «پَنگ» این درخت وحصیربافی)، صنایع دریایی  (توربافی و ساخت وسایل تزئینی از صدف)، احرام بافی، قالیبافی، گلیم بافی، سفالگری وغیره) و ورزش (فوتبال) قرار گرفته است. خرما (بیشترین تولید در سطح استان)، ادویه، ماهی و میگو از مهم ترین سوغات این شهر به شمار می روند.]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/c894d40e6d5e1d24ffee0a9d640ef29c.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[     مسجد رنگونی ها:  مسجد رنگوني ها : اين مسجد، يكي از زيباترين مساجد شهر است كه توسط كارگران پاكستاني و هندي شاغل در صنعت نفت آبادان در سال1920 ميلادي ساخته شد. مسجد به مسلمانان اهل سنت تعلق دارد و معماري آن تلفيقي از معماري ايراني ـ اسلامي و شبه قاره ی هند است. اين بنا با قدمت 85 سال داراي شبستان، حياط اصلي و مؤذنه است.  سال ۱۲۹۱شمسی پالایشگاه آبادان به عنوان نخستين واحد تصفیه نفت ایران و مرکز عمده صدور فراورده های نفتی در خاورميانه آغاز به کار کرد. با مطرح شدن آبادان به عنوان یکی از شهرهای صنعتی، هزاران تبعه انگلیسی، هندی و پاکستانی به این شهر مهاجرت کردند. از نخستین گروه هایی که به آبادان آمدند کارکنان پالایشگاه رنگون پایتخت کشور برمه و عمدتاً رنگونی الاصل و مسلمان بودند. به همین لحاظ درصدد تأسیس عبادتگاه در زمین های شرکت نفت آمدند و بالاخره با موافقت این شرکت، ساخت مسجد بدست کارگران پاکستانی پالایشگاه آبادان آغاز و در سال ۱۲۹۹ خورشیدی بنای آن نهاده شد.  مسجد رنگونی ها، به سبک معماری شبه قاره هند با گچبری هایی زیبا و برجسته و آرایه هایی سیمانی و منحصربه فرد دارای شبستان، حیاط اصلی و مأذنه و در پیشانی بنا نقشینه ای منقش به آیه  بسم الله الرحمن الرحیم  است . این بنای تاریخی در تاریخ ۹ فروردین ماه ۱۳۷۸ به شماره ۲۲۸۹ به عنوان یکی از آثار ملی در فهرست آثار تاریخی کشور به ثبت رسید. در ادامه گزارش تصويري از اين مسجد را ملاحظه مي كنيد.      موزه تاریخی آبادان:    موزه آبادان قدیمی ترین موزه خوزستان است و در سال 1338 گشایش یافت. این موزه، آثار ارزشمندی از دوره های مختلف تاریخ در خود جای داده است. بنیانگذار موزه آبادان، علی هانیبال بود که آن را با همکاری شرکت نفت پایه گذاری نمود. از ویژگی های موزه آبادان می توان به ساختمان گنبدی شکل آن اشاره کرد که از مقبره دانیال نبی در شوش الهام گرفته است. ارتفاع گنبد 22/5 متر است.گنبد مخروطی شکل موزه، دارای 8 ستون اصلی می باشد. ستون ها از راس به هم پیوسته اند. بنای موزه در ابتدا دارای 4 تالار برای نمایش مجموعه آثار باستانی، مردم شناسی و هنرهای ملی بود. موزه دارای یک تالار اصلی و دو تالار جنبی است. آثار حاصل از کشفیات حفاری های شوش و آثاری از دوران صفوی و قاجار در تالار اصلی به نمایش درآمده اند. بخشی از موزه به آثار مردم شناسی و هنرهای سنتی اختصاص دارد. در تالار جنبی موزه، نمایشگاه های موقت دائر می شود.    نشانی:آبادان ابتدای خیابان 15 احمد آباد    ساعات بازدید: بهار و تابستان(9 الی 19)       پاییز و زمستان(8 الی 17)]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2044</id>
<title>خرمشهر</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2044</link>
<description><![CDATA[]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/1e3315cef08491c6ddad4a16e1e47f61.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[مسجد جامع خرمشهر : اين مسجد سی هزارومین اثر ثبت ملی کشور است و بعنوان نماد مقاومت و ایثار شناخته می شود.    یادمان شهدای شلمچه :  آثار باقي مانده از شهداي اين منطقه که شامل 48 تن از شهداي عمليات كربلاي 5 و هشت شهيد گمنام در 5 عمليات هستند، به صورت زيارتگاه ساخته شده است.    موزه ی دفاع مقدس : موزه ی دفاع مقدس در شهر خرمشهر در سال 1375 شروع به فعاليت كرد. اين موزه در ساختمان سابق دفتر مركزي كمپاني نفتي انگليسي ( مربوط به سال 1309) قرار دارد.    جزيره ی مينو  : اين جزيره كه در منتهي اليه جنوب غربي خرمشهر واقع شده، به وسيله ی رودخانه ی اروند و اروند كوچك از خشكي جدا مي شود. تنها راه دسترسي به آن پلي است كه در ضلع جنوبي جزيره بر روي رودخانه جرف ساخته شده است. اين جزيره در عريض ترين قسمت رودخانه اروند قرار دارد. در نتيجه كشتي هاي سبك و سنگين مي توانند به اين جزيره تردد كنند.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2039</id>
<title>انديمشك</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2039</link>
<description><![CDATA[]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/a2b2ec259f3f83ded4a0be0851a323ef.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[آباره عباس خان (پل صیحه)    پل و کانال انتقال آب اباره در 8 کیلومتری شرق جاده ی اندیمشک به شوش واقع است. این پل 12 دهانه دارد واحتمالا به دوره ی قبل از صفوی متعلق  باشد. این پل سنگی و آجری کار انتقال آب از رودخانه ی دز به این منطقه را بر عهده داشته است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2043</id>
<title>بهبهان</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2043</link>
<description><![CDATA[شهرستان بهبهان با داشتن قدمت و سابقه‌ی تاريخي و تمدني شش هزار ساله، يكي از مناطق مهم شكل‌گيري و تكميل تمدن اين سرزمين كهن به شمار می‌رود. اين شهرستان با دارا بودن 104  اثر ملي و شهر تاريخي ارجان كه خود شامل چند دوره‌ی تاريخي بوده و سه منطقه‌ی نمونه‌ی گردشگري يكي از قطب‌هاي تاريخي و گردشگري استان خوزستان است. بهبهان علاوه بر دارا بودن تاريخي كهن و ديرينه، از لحاظ مذهبي هم جایگاه ویژه‌ای دارد. یکی از دلایل اهمیت این شهر از لحاظ مذهبی را می‌توان وجود قدمگاه حضرت امام رضا (ع) در اين شهر دانست. این شهرستان همچنین آرامگاه چند تن از فرزندان امام موسي كاظم (ع) از جمله امام‌زاده حيدر بن موسي (ع)، امام‌زاده شاه فضل بن موسي (ع) و شاه ميرعالي حسين را در خود جای داده است. بهبهان از لحاظ ادبي خواستگاه فرزانگاني همچون آيت الله وحيد بهبهاني، آخوند ملا علي بهبهاني و ميرزا شوقي بهبهاني بوده است.]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/7764ec43e748513a65e0afba095c6529.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[     موقعیت جغرافیایی  شهرستان بهبهان در جنوب شرقی استان خوزستان و دامنه ی جنوبی کهگیلویه (از سلسله جبال زاگرس) بین دو منطقه ی نفتون آقاجاری و گچساران در 50 درجه و 16 دقیقه طول شرقی و 30 درجه و 35 دقیقه عرض شمالی در ارتفاع متوسط 320 متری از سطح دریا واقع شده است. فاصله ی  این شهرستان از مرکز استان یعنی اهواز از طریق رامهرمز، 195 کیلومتر است. بهبهان از شمال و شمال شرقی به شهرستان کهگیلویه (دهدشت)، از جنوب به بخش زیدون، از مغرب به آقاجاری و امیدیه و از شرق به گچساران منتهی شده است.    پیشینه ی تاریخی  آن چه امروزه بر طبق تحقیقات باستان شناسی صورت گرفته در رابطه با پیشینه ی تاریخی بهبهان می توان گفت آن است که بهبهان شهری است که همگام با ارگان یکی از نقاط تمدن خیز منطقه شمرده می شده و آثار باستانی موجود در آن نشان از شهری با تمدن غنی دارد. سنگ های آسیاب کشف شده در محله ی  سلطان محراب  بهبهان پس از تحقیقات سن شناسی و کربن 14، قدمتی 7 هزار ساله را به این شهرستان نسبت داد که با انجام تحقیقات بیشتر در اطراف این شهرستان در تابستان 1394 و آثاری که در ناحیه ی   گیوه پا  در نزدیکی بهبهان به دست آمد، پیشینه ی تاریخی این منطقه را نه هزار سال برآورد کرده اند.  تاکنون سه نظریه در رابطه با دلیل نامیده شدن این شهر به نام  بهبهان   ذکر شده است :  برطبق آن چه در کتاب  ناهید خداوند هفت قلعه  نوشته ی محمدابراهیم باستانی پاریزی آمده است، بهبهان در کره ی زاگرس در نزدیکی ارگان محلی بوده است که آن را محل بغان می نامیدند. بغ نام خدای زرتشتی بوده است و بغان جمع بغ است. و بهبهان کنونی را بغبغان می نامیدند که در اثر تکرار کلمه در میان مردم بغبغان به بغبغو و کلمه ی بغبغو در اثر تکرار و برای سهولت تلفظ به بهبهو تغییر پیدا کرد.  بهو به جای مناسب برای اتراق یا مکانی مسطح در میان برآمدگی های تپه ها و دامنه های کوه ها و مکانی که امنیت ساکنین را در هنگام باد و باران تامین می کند، گفته می شود. پس بهو را می توان دشت دانست و بهبهو به معنای بهترین دشت است.  نظریه ی بعد، نام قدیم بهبهان را کوشک دشت می داند. کوشک به معنای قصر و به خصوص قصری است که در باغ واقع شده است و کوشک دشت، خبر از قصری می دهد که در دشت بنا شده بود. با توجه به رودخانه هایی که از دشت بهبهان می گذشتند و در مسیر خود ارگان را نیز طی می کردند و وجود باغ های زیتون و نارنجستان هایی که در بهبهان وجود داشته، نامیدن این شهر به کوشک دشت بسیار به جا بوده است. پس از آن، این شهر بهبهان نامیده شد که همان معنای کوشک دشت را می دهد.    جاذبه های گردشگری بهبهان - مجموعه ی ارجان    خرابه هاي ارجان  شهر قديمي بهبهان یا همان ارجان به واسطه ی اشياء بدست آمده در كشفيات باستان شناسي سال 1361 ( هجري شمسي)  تاكنون قديمي ترين دوره ی تاريخي آن معلوم شده است كه نشان از هزاره دوم پيش از ميلاد مسيح دارد. نقوش جام ارگان كه نشانگر مركزيت اين منطقه است به نوبه ی خود عظمت فرهنگي - هنري و شوكت اجتماعي  مردمي را از عمق تاريخ ارگان (ارجان) روشن مي سازد كه تا به حال براي محققان نقطه تاريكي به حساب مي آمد و بدين طريق نشان مي دهد كه ارگان در دوره ساساني بوجود نيامده و عظمت خود را تنها در اين دوره بدست نياورده است. بلكه اين شاهان ايلامي بوده اند كه اين منطقه را براي زندگي برگزيده و آن را شكوفا کرده اند. از وضعيت ارگان در دوره ی مادها و چگونگي حاكميت بر اين ناحيه تا كنون سند و مدركي بدست نيامده است. شهر قديمي بهبهان ( ارگان)  در دوره ی هخامنشي به واسطه ی قرار گيري بر يكي از مهم ترين راه هاي ارتباطي آن زمان يعني راه شاهي كه از لوديه در كنار درياي مديترانه شروع مي شده و شوش را از طريق ارگان به پاسارگاد متصل مي نموده، از رونق و اهميت قابل توجهي برخوردار بوده است.    قلعه ی ارجان  این قلعه که در زمان ساسانیان و برای دفاع در برابر هجوم اقوام عرب در قسمت شمال غربی بهبهان ساخته شده، در مرتفع ترين قسمت کوه متکى به يک تخته سنگ بزرگ بوده و آب باران از همان تخته سنگ وارد انبارهاى قلعه مى   شده و آن ها را پر مى  کرده است. اسلوب ساختمان برج ها از قلاع رومى اقتباس شده و به شکل مکعب است. صحن قلعه ی ارجان نسبتاً وسيع است و از طرف صحن، سه طبقه حجره يکى بالاى ديگرى ديده مى شود و تمامى حجره ها داراى طاق چند شاخه معروف به طاق رومى هستند.    آرامگاه ارجان  اين گونه آرامگاه ها دسته جمعي بودند اما در پايان اين دوران شيوه ی خاك سپاري در درون تابوت هاي سفالي و گلي در ناحيه ی دشت رسم بوده است. اشياي درون تابوت عبارتند از: بازماندهاي اسكلت، توده پارچه، حلقه طلاي كتيبه دار،  98 دگمه ی طلايي در سه گونه، خنجر فلزي با دسته مرصع و بست طلايي و نگين عقيق.    حمام ارجان   حمام ارجان در قسمت شمال غربي قدمگاه امام رضا  (ع)، در قسمت پايين دره و در ارتفاع 5 متری از سطح فعلی رودخانه قرار دارد. اين بنا متعلق به دوره ی ساساني و مرتبط با شهر قديم ارجان است. بناي حمام به صورت چهار ايواني است كه در حال حاضر به علت اين كه كف آن تا ارتفاع زيادي براثر ريزش سقف ها و سنگ هاي كناره ی دره پر شده، پلان آن به طور کامل ديده نمي شود. ولي آن چه كه در حال حاضر قابل مشاهده است، يك قسمت مربع شكل مركزي است كه چهار ايوان كوچك در چهار جهت آن قرار دارد. ايوان ها كه روي چهار ستون قرار داشته اند، با طاق هاي جناقي به هم متصل شده و قسمت مركزي، سقف گنبدي داشته كه در حال حاضر ريخته است. سقف ايوان ها و اتاقك هاي باقي مانده به صورت طاق و تويزه مي باشد. در قسمت شمال و جنوب ايوان شرقي دو اتاقك كوچك ديده مي شود كه در امتداد ايوان هاي شمالي و جنوبي هستند. در اصل در چهار طرف مابين ايوان ها چهار اتاقك كوچك قرار دارد. از گوشه ی شمال غربي وارد يك قسمت راهرو مانند مي شويم كه به يك اتاقك مدور مي رسد كه اطراف آن اتاقك هاي كوچكي ديده مي شوند كه احتمالاً قسمت مركزي محل خزينه بوده و حجره هاي اطراف آن محل شستشوي افراد بوده است. سقف اين قسمت هم گنبدي است كه بيشتر آن فرو ريخته است. در قسمت بالاي سقف هاي باقي مانده، روزنه هاي دايره اي برای تأمين روشنايي تعبيه شده بود. مصالح به كار رفته در بنا، سنگ و ساروج است و سطح ديوارها به وسيله ی ملاط ساروج پوشانده شده است.    پل امام رضا يا پل ارجان  اين پل كه در كنار رودخانه ی مارون در نزديكي روستاي امام رضا (ع) و قدمگاه امام رضا (ع) واقع شده، متعلق به دوره ی ساساني است    پل سفلائي ارجان  اين پل كه در كنار رودخانه  ی مارون واقع شده، پهنائي برابر 13 متر داشته است. سمت غربي پل تقريباً سالم مانده ولي سمت شرقي كه در معرض جريان آب قرار داشته به شدت آسيب ديده است. اين پل مي تواند بر مبناي پل عليائي خيرآباد، قابل نوسازي باشد. آثار اين پل را مي توان در ارتباط با ارجان در نظر گرفت و آثار باقي مانده را بايد حداكثر به اواخر دوره ی قبل از صفوي منسوب دانست.    قدمگاه امام رضا (ع)  بنای قدمگاه امام رضا (ع) در کناره ی رود مارون در حدود 10 کيلومتری شمال شرقی بهبهان واقع شده است. طبق آنچه که در بين مردم سينه به سينه منتقل شده، اين مکان، محل استراحت امام رضا (ع) در هنگام عزيمت به خراسان بوده است. قدمت بنا به دوره ديالمه می رسد که در دوره های بعدی تعميراتی بر روی آن صورت گرفته است.    مدرسه ی تاريخي خيرآباد (قلعه مدرسه)  اين بنا در سال 1089 هجري قمري در زمان حكومت شاه سليمان صفوي به دستور حسينعلي خان زنگنه والي بهبهان و كهگيلويه ساخته شد و به دلیل اين كه در اين مكان علوم ديني به طلاب آموزش داده مي شد به مدرسه ی خيرآباد نام گذاري شد. اشخاص به نامی چون آيت الله وحيد بهبهاني از اساتید اين مدرسه بوده اند. مرمت بنا که در  سال 1382 آغاز و در سال 1387 به پایان رسید، شامل احداث حصار و ديوار دور بنا و محوطه ی آن بوده است.    خانه تاريخي نجف خان (سراي بهادر ديوان)  اين بناي تاريخي قريب چهارصد سال قدمت دارد كه متعلق به والي بهبهان و خانه ی حكومتي بوده است. اين بنا شامل سه قسمت مي باشد: حياط بيروني، حياط اندروني و اصطبل. اثر مورد نظر در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيده و  سازمان ميراث فرهنگي عمليات مرمت آن را آغاز کرده است.    دخمه ی بشير  و نذير  در چند كيلومتري جنوب شهر بهبهان يك ساختمان قديمي وجود دارد كه  درون آن  ساختمان دو قبر در كنار هم قرار گرفته است. درباره ی آن دو قبر اخبار و روايات مختلفي رواج دارد. بعضي مي گويند متعلق به بشير و نذير، خادمان حضرت امام جعفر صادق (ع) است. عده ای ديگر  مي گويند دليلي در دست نيست كه حكايت كند که اجساد خادمان امام جعفر صادق (ع)، كه خود او در 25 شوال سال 148 هجري در مدينه وفات يافت در اين نقطه از ايران باشد. برخی نیز تعلق آن دو قبر را به دو نفر يهودي مي دانند و دليلشان هم اين است كه قبله ی ساختمانش بيت المقدس و روز زيارتي آن هم شنبه است. بعضي ديگر مي گويند كه آنجا دخمه ی دو نفر از محترمين زرتشتي بوده كه بعدها به اين صورت درآمده است.    راسته بازار  اين مجموعه كه با شماره 3769 در فهرست آثار ملی ثبت شده، درحال حاضر قديمي ترين بازار شهر است که در زمان گذشته مركز ثقل تجاري شهر بهبهان و حومه ی آن بوده است. اين مجموعه كه متعلق به دوره ی قاجار است، داراي چندين راسته بوده كه حرفه هاي مختلف در راسته هاي مخصوص به خود فعاليت داشته اند.    امام زاده حيدر (ع)  درمنابع مختلف از اين امام زاده ی بزرگوار به نام حيدر بن موسي نام برده شده و در خود بهبهان به زبان محلي به آقاپير حيدر معروف است. ايشان بعد از عزيمت حضرت امام رضا (ع) از مدينه به طوس به همراه ديگر امام زادگان از جمله احمد بن موسي (ع) (شاهچراغ) و حضرت معصومه (س) براي ديدار برادر و امام خود به ايران آمدند كه در سال 225 ه.ق. در قريه ی بهبهن توسط عمال حكومت عباسي به شهادت رسيدند و مرقد مطهر ايشان زير درخت سدر در همان محل شهادتشان بنا نهاده شد كه هم اكنون زيارتگاه محبان اهل بيت است.    امام زاده فضل بن موسي (ع)  حضرت شاه فضل بن موسي كاظم (ع) از معروف ترين زيارتگاه هاي بهبهان است. اين امام زاده ی عظيم الشأن كه در بين مردم بهبهان به شاه فضل (ع) شناخته می شود، در اسناد تاريخي معتبر مانند كنز الانساب و بحر الانساب و لغت نامه ی دهخدا به فضل بن موسي كاظم (ع) يا فضل علي معروف است.    شاه مير عالي حسين(ع)  امام زاده شاه مير عالي حسين(ع) فرزند امام موسي كاظم(ع) از مهم ترين و معتبرترين امام زاده ها و زيارتگاه هاي بهبهان است. شاه مير عالي حسين(ع)، بزرگ و عالمي عالي قدر بوده و براي همين به ايشان عالي حسين (ع) گفته مي شود و از حيث سني از امام زاده حيدر و شاه فضل(ع) بزرگ تر مي باشد و به همين خاطر معروف به امام زاده بزرگ است.    امام زاده اباذر  بقعه ی امام زاده اباذر در 40 کیلومتری جنوب بهبهان در شهر سردشت زیدون واقع شده كه با توجه به نقاشي ها، مشبك كاري ها و گچبری هاي به كار رفته در آن به كار استادكاران شيرازي به روزگار زند و اوايل دوره ی قاجار شباهت دارد.     منطقه ی گردشگري تنگ تكاب  اين روستا در 20 كيلومتري شمال بهبهان،  نواحي اطراف كارخانه سيمان و در نزديكـي سد مارون، در دامنه كوه تنگ تكاب واقع شده است.    روستای پشکر  این روستا در شمال بهبهان و در اطراف سد مارون در پای یکی از کوه های رشته کوه تنگ تنکاب، میان کوه و دره  هایی به عمق ۴۰ متر که رودخانه زیبا وخروشان مارون از آن می گذرد، واقع شده است. در این روستا، باغ  هایی از لیمو، نخل و نارنج در دو بخش شرق و غرب وجود دارد.  امام زاده و گورستان پشکر که در تاریخ ۲۷ آبان ۱۳۸۶ با شماره ی ۲۰۲۸۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید، مربوط به دوره ساسانیان (سده های اولیه دوران های تاریخی پس از اسلام) است .  همچنین در فاصله ی میان روستا و باغ های غربی، تپه هایی وجود دارند که در ماه های پرباران سال از چمن و گل پوشیده می شوند. خانه های روستا، گلی و قدیمی  هستند و بافت قدیمی  آن پلکانی شکل و زیبا و با وجود غیر مسکونی بودن هنوز قابل استفاده هستند.    منطقه ی گردشگري خاييز  اين روستا در شمال شرقي بهبهان در دامنه ی كوه خاييز و با فاصله حدود 22 كيلومتري از شهرستان واقع شده است. خائیز داراي تاريخچه ای طولاني از دوران پادشاهان ساساني است و آثار آن عبارتند از سنگچيني هاي راه شاهي و همچنين سه آسياب واقع در دهانه ی تنگ خاييز که رونق منطقه را تا دوره هاي اسلامي مي رساند.    نرگس زارهای بهبهان  قدیمی ترین نرگس زار ایران، متعلق به شهرستان بهبهان است که قدمت آن به دوران قبل از میلاد مسیح بازمی گردد. گل دهی نرگس، همه ساله از نیمه ی دوم سال آغاز و تا پایان بهمن و گاهی نیز نیمه ی اول اسفند در بهبهان ادامه دارد. در نرگس زارهای بهبهان چهار نوع گل نرگس شناسایی شده است که نرگس شهلا وسعت بیشتری را در این مناطق به خود اختصاص داده است. از انواع دیگر گل نرگس هم می توان به پُرپَر یا شصت پر، پنجه گربه ای و مسکین اشاره کرد .      	  		  			نرگس زار  			منظره زیبا از دشت بهبهان  			بهار باغهای منصوریه بهبهان  		  		  			بهار بهبهان  			پاییز کوچه باغهای منصوریه بهبهان  			پلاژ سد مارون بهبهان  		  		  			جاده باستانی شاهی تنگ بالنگستان  			حیات وحش خاییز  			حیات وحش  		  		  			دریاچه سد چاه ماری بهبهان  			دریاچه سد شهدا  			ساحل رودخانه مارون  		  	        	  		  			ساحل رودخانه مارون  			قلعه مدرسه  			قلعه مدرسه خیراباد  		  		  			قلعه مدرسه  			مارون  			منزل نجف خان  		  		  			  			  				  					  						   						بهار باغهای منصوریه بهبهان   						قلعه مدرسه خیراباد  						   					  				  			  			  		  	  ]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2052</id>
<title>لالی</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2052</link>
<description><![CDATA[]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/c20de51106b28400ddd674ae8fac18e5.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[منطقه ی آرپناه : نطقه ی آرپناه در 45 کیلومتری شمال شرق شهرستان لالی قرار دارد. واقع شدن این منطقه و محصور شدن آن در بین کوه های سر به فلک کشیده، پوشش گیاهی و جنگلی متراکم، وجود چشمه های متعدد پر آب و رودخانه های دائمی باعث شده که کانون مناسبی برای زندگی عشایر منطقه فراهم شود که قشلاق یا کوچ گرمسیری خود را در منطقه به سر می برند.       غار پبده : غار باستاني پبده مربوط به هزاره پانزدهم قبل از ميلاد در زمره ي برترين آثار مربوط به عصر سنگ در كشور است. در اين راستا، طي انجام مطالعات باستان شناختي، پروفسورگريشمن از آن به عنوان نخستين خاستگاه تمدن در دوره ی پارينه سنگي فلات ايران ياد كرده و آثار نقاشي و كشف اشياء سنگي در آن را داده هاي مهم پيش از تاريخ بر مي شمارد.     ]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2051</id>
<title>مسجد سليمان</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2051</link>
<description><![CDATA[]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/ea3879784c0a164a88267a7de20b667e.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[معبد برد نشانده  برد در زبان بختياري به معناي سنگ است كه به شكل يك ستون سنگي در زمين نشانده شده است. ارتفاع آن5/3متر و قطر آن 50سانتي متر است. باستان شناسان آن را قديمي ترين عبادتگاه روباز قديمي مي دانند و كنده كاري آن به دوره ی هخامنشيان تعلق دارد. اين بنا در مسير مسجد سليمان به انديكا واقع است.     ]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2050</id>
<title>شوشتر</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2050</link>
<description><![CDATA[مجموعه سازه‌های آبی تاریخی شوشتر  مجموعه‌ی (آسیاب‌ها و آبشارهای شوشتر) از بی‌نظیرترین نمونه‌هایی است که برای استفاده از آب در دوران کهن مورد بهره‌برداری قرار گرفته است. این محوطه، مجموعه‌ای از سدها، تونل‌ها، کانال‌های فرعی و آسیاب‌های آبی است که اساس کار مجموعه به این صورت است که سد گرگر مسیر رودخانه را مسدود کرده و سطح آب را برای آبگیری سه تونل حفر شده در تخته سنگ بالا می آورد. تونل‌های سه‌گانه آب را به مجموعه هدایت می‌کنند و به کانال‌های متعددی تقسیم می‌شوند که پس از گرداندن چرخ آسیاب‌ها، آب به صورت آبشارهایی به محوطه‌ای حوضچه مانند سرازیر می‌شود. یکی از ویژگی های بسیار بارز این مجموعه مجاورت آن با بافت تاریخی شهر شوشتر است. به‌طور کلی، این مجموعه از شاهکارهای فنی مهندسی اعصار کهن است. این مجموعه در تیرماه 1388 به‌عنوان دهمین اثر ایران در فهرست آثار جهانی به ثبت رسید.]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/d7bbcbb05ef46456aff898d4bec32a79.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[مجموعه سازه های آبی شوشتر از کهن ترین شاهکارهای فنی و مهندسی در ایران و جهان و مربوط به دوران ساسانیان است که به صورت یک مجموعه ی صنعتی- اقتصادی در مجاورت بافت تاریخی شهر شوشتر بنا شده است. این سازه های آبی مجموعه ای به هم پیوسته از آسیاب ها، آبشارها، پل ها، بندها، کانال ها و تونل های عظیم هدایت آب و سیکا (محلی جهت استراحت و تفریح) است که برای بهره گیری بیشتر از نیروی آب، به عنوان محرک آسیاب های صنعتی، ساخته شده و در ارتباط با یکدیگر کار می کنند. این سازه ها آب رودخانه ی کارون را بین تمامی نقاط شهر شوشتر و شهرهای اطراف تقسیم می کردند. محوطه ی آبشارها و سازه های آسیاب از سنگ خارا و ملات آهک و ساروج تشکیل شده و اتاق های تودرتوی محوطه نیز از حجاری سنگ ها و دیواره های سنگیِ رود ساخته شده اند. اساس کار مجموعه به این صورت است که  سد گَرگَر  مسیر رودخانه (که خود از شاهکارهای فنی و مهندسی دوران ساسانی و به صورت کاملاً دستَکند است) را مسدود کرده و سطح آب را برای آبگیری سه تونل حفر شده در تخته سنگ بالا می آورد. تونل های سه گانه آب را هدایت کرده و آن را در کانال های متعددی تقسیم می کنند. این آب پس از گرداندن چرخ آسیاب ها به صورت آبشارهایی به محوطه ای حوضچه مانند سرازیر می شود .]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2049</id>
<title>شوش</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2049</link>
<description><![CDATA[شهر شوش در کنار رودخانه شاوور، در قسمت غربی جاده ترانزیت تهران- اهواز، در 150 کیلومتری شرق رود دجله و در ارتفاع 112 متری از سطح دریا قرار دارد.   شهرستان شوش دارای سه بخش«شاوور»، «مرکزی» و «فتح المبین»، پنج شهر و هفت دهستان است.  شهر باستانی شوش از مراکز تمدن قدیم، از معروفترین شهرهای دنیا، پایتخت چند هزارساله تمدن عیلام و هم چنین پایتخت زمستانی امپراطوری هخامنشی بوده  است. شوش در شمال خوزستان به لحاظ موقعیت خاص جغرافیایی و آثار ارزشمند و منحصر به  فرد تاریخی و مذهبی نظیر حرم دانیال نبی(ع)، آرامگاه دعبل خزاعی، شاعر اهل بیت (ع)، آپادانا، آکروپل، شهر شاهی، شهر پیشه وران، محوطه باستانی و اثر جهانی چغازنبیل در هفت تپه از مقصدهای گردشگری ایران به شمار می رود.  حیات اقتصادی شهر شوش با احداث راه اصلی تهران- خرمشهر و راه آهن سراسری آغاز گردید. سد دز نقش عظیمی در شبکه خطوط انتقال انرژی، سیستم آبیاری مدرن، کشت و صنعت  ها به خصوص در هفت تپه و واحدهای عظیم صنعتی دارد. کارخانجات متعددی از جمله نیشکر، کاغذسازی، کارخانه قند و شیر پاستوریزه جایگاه ویژه ای در اقتصاد ملی و توسعه ایران دارد. در شهر شوش نقش بخش خدمات و بازرگانی برجسته تر از سایر بخش ها است. زراعت، دامداری و صید ماهی مهم ترین فعالیت اقتصادی منطقه به  شمار می آید.]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/1e625159b07e881f578dfe4d21e1244b.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[      بقعه ی دانيال نبی ع : بارگاه دانيال نبی در شهر شوش و در كنار رودخانه ی شاوور، بنايي شكوهمند، زيبا و بسيار مشهور است كه ساليان دراز شوش را بدان مي شناختند. گنبد دانيال نبي به سال 1287ه.ق برابر با 1869ميلادي پس از آن كه سيل بقعه ي قديمي تر  را خراب نمود از نو ساخته شد و بي شك اين اولين بار تعمير و نو سازي و بازسازي آن نبوده است همچنان كه آخرين بار اين گونه تعميرات و تصرفات هم نبوده است.       تاریخچه:  پایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت تپه در سال 1377 خورشیدی، با توافقی که بين سازمان ميراث فرهنگي ايران، يونسكو، بنياد اعتباري ژاپن با همكاري موسسه كراتره فرانسه (موسسه بين المللي حفاظت از بناهاي خشتي) با هدف تهیه طرح مطالعاتي حفاظت و مرمت محوطه تاريخي چغازنبيل در زمينه هاي مختلف علمي بعمل آمد، راه اندازی شد. این پایگاه از بدو تاسیس با اهدافی همچون حفاظت، مرمت و پژوهش، تربيت نيروي متخصص، استحصال و پردازش اطلاعات مختلف و انتشار آن، در ساختمان موزه هفت تپه و سایت میراث جهانی چغازنبیل آغاز بكار نمود و پس از آن، فعاليت خود را در حوزه های مختلف علمی پژوهشی در چشم انداز فرهنگی چغازنبیل و هفت تپه و محوطه  های پیرامونی که در حرایم سه گانه این محوطه ها بودند، بطور رسمي توسعه داد.  فعالیت های پژوهشی و اجرایی این پایگاه تا به امروز در زیرشاخه  های باستان شناسی و آرکئوژئوفيزيک، مستند نگاري و فتوگرامتري، حفاظت و مرمت، زمين شناسي، معماري و عمران، معرفي و آموزش، مرکز اسناد و کتابخانه، آمار و اقتصاد توسعه گردشگري روند رو به رشدي داشته است. بخش هايی مانند آزمايشگاه مواد و مصالح،  کارگاه حفاظت و مرمت، كتابخانه و مرکز اسناد و .....با همکاری های بین پایگاهی تا کنون نقش پررنگی در حفاظت از محوطه  های میراث جهانی و کشور داشته  اند . اکنون 22 سال از آغاز فعاليت این پایگاه می گذرد. در حال حاضر این پایگاه میراث جهانی با استفاده از کارشناسان مجرب در زمينه  های مختلف فعاليت های پژوهشي و اجرايي را انجام مي دهد و با دانشگاه  ها، موسسات و متخصصين ايراني و خارجي در ارتباط است و از تجارب بین المللی حفاظت مبتنی بر مبانی نظری خاص این محوطه استفاده مینماید .      ارزش های جهانی:     ثبت جهانی چغازنبیل  چغازنبیل، از شهرهای دنیای باستان و سرزمین ایلام که امروزه در خوزستان واقع شده، در تاریخ 16 اکتبر 1979 میلادی برابر با 4 آبان 1358 شمسی در سومین  نشست کمیته میراث جهانی واجد ارزش های جهانی شناخته شد. این ارزش ها در فهرست میراث جهانی چنین بیان شده است   معيار سه : چغازنبيل (دوراونتاش يا شهر اونتاش) گواهي بي همتا و استثنايي است از سنت فرهنگي و آييني و مرجعي براي شناخت اعتقادات تمدن ايلام به عنوان يکي از اقوام بومي منطقه و ايران که در حال حاضر از ميان رفته است.      معيار چهار : چغازنبيل (دوراونتاش يا شهر اونتاش) نمونه اي است برجسته و منحصر از شهري مربوط به تمدن ايلام  که از پيش طراحي شده است. طراحي خاص و متمايز بناي زيگورات، صحن ها، معابد، حصارها، کاخ ها و ديگر بناهاي شاخص به لحاظ طرح معماري، سازه و تکنولوژي ساخت در دوره ايلام در ايران و منطقه بين النهرين همتا ندارد.     ثبت چغازنبیل (دوراونتاش یه شهر اونتاش) در فهرست جهانی با معیار های مشخص به این معنا است که این شهر و بناهای آن ارزشی فراتر از یک منطقه یا ملت دارد و متعلق به همه تاریخ تمدن بشری است.      چغازنبيل : برجسته ترين آثار تاريخي نيمه ی دوم هزاره ی دوم در چغازنبيل كشف شده است. چغازنبيل در قرن 14 پ.م  به دست شاه  اونتش نپیرشا  بنا شد و به نام بنيان گذار آن دوراونتاش ناميده مي شد. تمامي اين مجموعه اساساً شهري م ذهبي بود و محوطه اي با وسعت 100 هكتار را در بر مي گرفت كه در مركز آن زيگورات قرار داشت. پيش از برپايي زيگورات در اين محل ساختمان چهار گوش پيرامون حياط مركزي با معبد كه هردو وقف يك خدا يعني اينشوشيناك شده بود قرار داشت. بعداً زيگورات در درون حياط برپا شد. فضاي ميان حصار اول و دوم حدود دوازده نيايشگاه را در خود داشت. چغازنبیل نخستین اثر تاریخی کشور است که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.      در اوايل سال 1935 میلادی نیروهای شركت نفت ايران و انگليس در بازديد هاي هوايي خود متوجه تپه اي عظيم میان دو حصار در نزديكي رودخانه دز شدند و وجود اين تپه را به اطلاع هيئت باستان شناسي فرانسوي كه در شوش مستقر بودند، رساندند. پس از آن يكي از زمين شناسان نيوزلندي اين شركت، به نام براون (Brown) بر بالاي تپه رفته که چندين آجر كتيبه دار توجه او را جلب كرد. پس از اين واقعه توجه باستان شناسان فرانسوي به اين محوطه معطوف مي شود. در 21 فوريه 1935 اولين بازديد باستان شناسان از اين محوطه روي داد و دو نفر از اعضاي هيئت باستان شناسي فرانسوي به نام های ون در ميير (R. P. Van der Meer) و لوئيس لوبرتون (Louis Le Breton) براي بازديد به اين محوطه رفته و چندين قطعه آجر نوشته كه به نام پادشاه اونتاش گال یا اونتاش ناپیریشا اشاره كرده بود، به همراه خود به شوش آوردند. به اميد كسب اطلاعات بيشتر، دكتر اون والا (Dr. J. M. Unvala) همراه با چندين كارگر به چغازنبیل رفته، اطراف پشته را بررسی کرده و چندين آجر كتيبه دار ايلامي، يك قطعه از آجرهای كتيبه دار سامي، قطعاتي از يك پنل تزئيني كه نام اونتاش گال را نشان مي دهد، از سطح محوطه جمع مي نمايد.            پس از بازديدهاي اوليه، هيئت فرانسوي در شوش و نمايندگان دولت ايران، برنامه اي براي 5 سال كاوش در چغازنبيل تحت نظر دومكنم و ميشالون در نظر گرفتند. این دو باستان شناس در مجموع پنج فصل در سال های 1936 الي 1939 و 1945 میلادی در چغازنبیل کاوش کردند. نتيجه این كاوش نمایان شدن چندين ديوار، بخشی از مسيرهاي آب، بخش هايي از بناي زيگورات، تعدادي از واحدهاي ساختماني واقع درجنوب شرق محوطه مقدس، واحدهاي معماري بين حصار دوم و سوم بود.  عمده كاوش هايي كه منجر به خواناسازي شهر دوراونتاش گرديد، متعلق به نه سال فعاليت باستان شناسي و مرمت هيئت رومن گيرشمن است. پس از دومکنم، رومن گیرشمن سرپرست کاوش های فرانسویان در خوزستان به مرکزیت شوش شد. گيرشمن در طول نه فصل حفاري (1962-1951 ميلادي) موفق شد بخش وسيعي از چغازنبيل را یعنی زيگورات، معابد، كاخ ها، واحدهای مسکونی و سه حصار با محدوده اي به وسعت 100 هكتار مساحت را کاوش كند.      پس از یک فاصله طولانی، فعالیت های باستان شناسی مجدد در سال 1377 در چغازنبیل آغاز گردید. در این مرحله جدید استاد مهدی رهبر در سال 1377 کاوش مختصری به صورت چندین گمانه انجام داد. از سال 1378 دانشگاه ماینز به سرپرستی دکتر بهزاد مفیدی، فصل جدیدی از مطالعات باستان شناسی را با روش های نوین آغاز نمود.      در فصل جدید مطالعات چغازنبیل، بررسي سطح الارضي در منطقه انجام و در آن ساختارهايي در نقاط مختلف شهر شناسايي شد. علاوه بر این تمام محدوده شهر شبكه بندي و به منظور شناسايي كاربري بناها و تاريخنگاري، سفال و ساير اشيا در هر شبکه جمع آوری شد. همچنین در سه سال در مجموع 33 هكتار از مساحت شهر با روش ژئوفيزيك بررسی شد. در زمستان 1378 نیز برای شناسايي قسمت هاي مختلف سيستم دفع آب هاي باران ، در پاييز سال 1378 و بهار 1380 با هدف شناخت ساختار و كاربري دروازه هاي حصار مياني و مسيرهاي ارتباطي شهر و در نهایت در سال هاي 1380 و 1381 دو كارگاه در محدوده جنوبي تمنوس كاوش شدند.        زیگورات     بارزترین بنای شهر ال اونتاش زیگورات آن بوده که در مرکز شهر برپا شده است. زیگورات به بناهای مطبقی گفته می شود که به عنوان معبد یا مکانی مذهبی استفاده می شده اند. سنت زیگورات سازی یک سنت قدیمی از هزاره چهارم پیش از میلاد در بین النهرین است که در هزاره دوم این سنت در بین النهرین توسط کاسی ها و در جنوب غربی ایران توسط ایلامی ها احیا می شود. زیگورات شهر ال اونتاش با وجود آنکه از زیگورات های بین النهرینی الهام گرفته است، ویژگی های مخصوص به خود را در ساخت، تزئینات و کاربری دارد.  زیگورات چغازنبیل یک بنای مربع است که هر ضلع آن حدود 105 متر طول دارد. چهار گوشۀ بنای زیگورات دقیقا منطبق بر چهار جهت اصلی جغرافیایی است. زیگورات در پنج طبقه به ارتفاع 52 متر ساخته شده که امروزه فقط دو و نیم طبقه از آن  یعنی 25 متر باقی مانده است. بر روی طبقه چهارم زیگورات احتمالا معبد اعلی ساخته شده که امروزه آثاری از آن وجود ندارد و صرفا گل میخ ها و آجرهای لعابدار باقی مانده، به وجود این معبد اشاره می کنند.      در هر چهار طرف بنا، پلکان هایی تعبیه شده که به ورودی زیگورات در طبقه اول می رسیده است ولی براي صعود به طبقات بالاتر از پلكان ضلع جنوب غربي استفاده می کرده اند. ابعاد چهار دروازه زیگورات تقریبا اندازه هم هستند، تعداد پلکان های دروازه ها نیز اختلاف کمی دارند و این اختلاف جزئی با توجه به شیب زمین در نظر گرفته شده است. این پله ها آجری هستند و با لایه ای از سنگ چین حفاظت می شدند. بر روی بخش هایی از پلکان ها  که در نهایت به معبد اعلی می رسیده، طاق های هلالی ساخته اند. به نظر مي رسد درهاي اين دروازه ها با ميله هاي شيشه اي تزئين شده بودند. در دو طرف دروازه های ورودی  این بنا، معمولاً مجسمه حیوانات به عنوان نگهبانان زیگورات قرار داده می شد. دو نمونه از این مجسمه ها در کاوش ها پیدا شدند. یکی مجسمه شیردال (شیرعقاب) است که امروزه در موزه هفت تپه نگهداری می شود و دیگری مجسمه گاو نر که در سالن ایران باستان موزه ملی قرار دارد.      گیرشمن در خلال کاوش متوجه شد که بنای زیگورات در دو مرحله ساخته شده است. در مرحله اول، یک حیاط مرکزی مربع که رواق ها و اتاقی های باریک و کشیده در دورتادور آن ساخته شده است. ورودی بعضی از اتاق ها در حیاط مرکزی و بعضی دیگر از بیرون بوده است. این حیاط و اتاق های آن بر روی سکویی آجری که طول هر ضلع آن 105 متر است، ساخته شد. در مرحله دوم، رواق ها و ورودی اتاق هایی که از حیاط مرکزی باز می شدند، مسدود شده و حیاط مرکزی با انبوهی از خشت در سه ارتفاع مختلف پر شده که به ترتیب طبقات دوم، سوم و چهارم را شکل داده اند، در واقع پی هر سه این طبقات از  کف طبقه اول شروع می شود. بنابراین زیگورات چغازنبیل یک هسته خشتی توپر است که پوستۀ آجری بر روی آن کشیده اند. بر روی طبقه چهارم، معبد اعلی به صورت یک اتاق ساخته شده بود. این معبد اعلی یا همان کوکونوم (Kukunum)  به ناپیریشا یکی از خدایان بزرگ مردم ساکن کوه های سرزمین ایلام تقدیم شده است.      معابد این شوشیناک در طبقه اول زیگورات و در ضلع جنوب غربی آن قرار گرفتند. معبد این شوشیناک ب، در سمت راست ورودی زیگورات قرار دارد. ورودی این معبد با طاقی هلالی قابل مشاهده و از چندین اتاق تشکیل شده است. معبد این شوشیناک الف نیز در سمت چپ ورودی زیگورات قرار دارد که ورودی آن از حیاط مرکزی بوده و در مرحله دوم ساخت مسدود شد. پس از آن دسترسی به این معبد از سقف طبقه اول و با پله امکان پذیر بوده است.      در دور تا دور بدنه بنای زیگورات یک ردیف آجر کتیبه دار  وجود داشته که هر ده رج  تکرار شده است و متن آن دلایل ساخت، نام سازنده، مصالح و تزئینات به کار رفته در آن را معرفی می کند. در ترجمه يكـي از این آجر نوشته ها چـنين آمده:    (( من  اونتاش نَپيريشا  با آجرهاي طلايي رنگ، نقره ای رنگ، سنگ هاي عقيق سياه، سنگ هاي سفيد و  سنگ هاي... اين معبد مطبق را ساختم و به خدايان  نپيريشا و اينشوشينك  از محله مقدس هديه كردم. كسي كه آن را ويران كند و كسي كه آجرهاي آن را منهدم كند، كسي كه طلا و نقره اش را، سنگ هاي عقيق سياه، سنگ هاي سفيد و سنگ هاي... و آجرهايش را بر دارد و به محل ديگري ببرد، باشد كه نفرين خدايان محله مقدس  نپيريشا، اينشوشينك و كريريشا  بر سرش نازل شود و باشد كه نسل او در زير خورشيد برچيده شود)).  در مجموع حدود 6500 آجر کتیبه دار در این محوطه به دست آمده است.      بر روی هر یک از وجوه طبقه اول زیگورات چهار ناودان، آب های سطح و ناودان پنجمی آب های پلکان و درهای هر وجه را جمع می کرد. این ناودان ها وقتی به سطح مصطبه می رسند به صورت آبراهی سرپوشیده با تاق هلالی امتداد می یابند و در صحن نیز احتمالا از طریق آبراهی به چاه های موجود سرازیر می شدند. در هر وجه طبقه دوم زیگورات نیز دو ناودان وجود داشته است که به طبقه اول منتهی می شدند. این ناودان ها و آبراه ها با قیر و گچ پوشیده شده اند. برای جلوگیری از سقوط عمودی و تند آب، در بعضی نقاط آبراه ها را به صورت پلکانی می ساختند.        موزه هفت تپه  موزه هفت تپه داراي سه سالن نمايش است. براي هر كدام محتواي جداگانه اي تعريف شده و بر اساس آن اشيا و آثار به نمايش گذاشته شده است.  اين اشيا گوياي فرهنگ، آداب و رسوم و ميزان دانش در دوره ایلام در خصوص كتابت، مراسم آييني، مهارت در برخي صنايع همچون سفالگري، ريخته گري فلز و معماري است. اگر چه غالب آثار موزه هفت تپه مربوط به دوره ايلام ميا نه و از دو محوطه هفت تپه و چغازنبیل است اما از دوره هاي پيش از ايلام (هزاره چهارم) و پس از آن (هخامنشي، اشكاني، ساساني، اسلامي) نيز اشيايي براي نمايش در موزه وجود دارد.    سالن اول:  مساحت اين سالن 72 متر و  در واقع سالن معرفی است. محتواي اين سالن به قرار زير است.      	عكسها و پوستر هاي طراحي شده از کاوش های دكترعزت الله نگهبان در هفت تپه و رومن گريشمن در چغازنبيل است.  	ماكت هاي ساخته شده از بناي زيگورات و چند سازه ديگر از محوطه چغازنبيل.  	تايم لاين پيش از تاريخ تا دوره اسلامي  	تابلوي راهنماي ويترين اشيا             ]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2048</id>
<title>شادگان</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2048</link>
<description><![CDATA[در ایران‌مان روستایی وجود دارد که کوچه‌هایش را آب فرا گرفته و برای رفتن از این خانه به آن خانه سوار بر قایق می‌شوند. وقتی در خانه را باز می‌کنند کانال وسیع آب در جلوی خانه دارند و زندگی آن‌ها با این آب عجین شده است.]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/c03ccd4fdd8aaf9cdecd523dd4c7c4d5.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[برای دیدن این روستا که به ونیز ایران معروف شده، باید راهی خوزستان شوید. علاوه بر دسترسی جاده ای و پروازهای منظم به اهواز و آبادان، راه آهن جنوب نعمتی است برای اهالی سفر. قطار جنوب، شما را از پیچ و خم زاگرس زیبا به خطه زرخیز خوزستان می رساند و بسته به انتخاب شما، اندیمشک، اهواز، آبادان یا خرمشهر می تواند ایستگاه پایانی باشد.    برنامه سفر شما از اهواز شروع می شود. پس از دیدار با کارون و بهمنشیر و البته یک شکم گردی درست و درمان در محله لشگرآباد اهواز، به سمت جاده آبادان حرکت کنید. در میانه های جاده اهواز آبادان و با رسیدن به سه راهی دارخوین، به سمت شادگان منحرف شوید. مقصد ما همین شهر شادگان و تالاب معروف آن است.    برای رسیدن به تالاب شادگان، نرسیده به شهر شادگان، در روستای سَراخیه (صَراخیه) توقف کنید. از اهواز تا اینجا حدود 110 کیلومتر راه آمده اید.    روستای صراخیه، همان روستای آبی ایران است که به دنبالش بودید. در اینجا می توانید قایق اجاره کنید و راهی تالاب شوید. در همان اولین دقایق قایق سواری، خانه های مردم را در دو طرف کانال آب می بینید و بچه هایی در جلوی خانه مشغول بازی هستند و برای شما دست تکان می دهند.         در این تالاب تعداد بسیار زیادی پرنده بومی زندگی می کنند و در نیمه دوم سال، پرندگان مهاجر نیز به آن ها اضافه می شوند و شما را به تماشا دعوت می کنند.    اردک مرمری، عروس غاز، اردک سرسفید، پلیکان، گیلانشاه و عقاب دریای دم سفید نمونه ای از پرندگانی هستند که امکان دیدن آن ها را در تالاب شادگان خواهید داشت.    قایق های ماهیگیری و برداشت علوفه و هم چنین گاومیش های معلق بر روی آب، از دیگر دیدنی های این تالاب است.    تالاب شادگان یکی از تالاب  های بین المللی ایران است که در زمان ثبت آن در کنوانسیون جهانی رامسر در سال 1354، به عنوان بزرگ ترین تالاب ایران شناخته می شد.    این تالاب تاثیر مستقیم بر معیشت و زندگی مردم منطقه دارد و برداشت علوف، پرورش گاومیش، ماهیگیری و برداشت نی از اصلی ترین منافعی است که تالاب برای مردم دارد. در سال های اخیر و به خصوص در فصل های پاییز و زمستان، گردشگری و به خصوص پرنده نگری در این تالاب، منابع جدید درآمدی برای مردم ایجاد کرده است. به همین دلیل پیشنهاد می کنیم طوری برنامه ریزی کنید که حداقل یک وعده غذایی را در حاشیه تالاب سپری کنید.        اين تالاب، در واقع رابط بين رودخانه ی جراحي در شمال و خليج فارس در جنوب است. اين تالاب از شمال به شهر شادگان و خور، از جنوب به رودخانه ی بهمنشير، از شرق به آب هاي خور موسي، از غرب به جاده دارالخوين و آبادان منتهي مي شود. وسعت تالاب 400 هزار هكتار است كه 296 هزار هكتار آن به عنوان پناهگاه حيات وحش تحت حفاظت و كنترل مي باشد. 150 گونه ی پرنده مهاجر زمستان را در اين تالاب سپري مي كنند. تالاب شادگان در رديف تالاب هاي بين المللي عضو كنوانسيون رامسر مي باشد.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2047</id>
<title>رامهرمز</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2047</link>
<description><![CDATA[رامهُرمُز یکی از شهرهای استان خوزستان است که حدود ۱۰۰ کیلومتر با مرکز استان فاصله دارد. این شهر قدمتی دیرین دارد و در دوره‌ی ساسانی رونق فراوانی داشته است. عمارت صمیمی رامهرمز یکی از آثار به‌جامانده از دوره‌ی قاجار است که معماری چشمگیری دارد.]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/7e6d12803caed4b8419d112d9067a3c6.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[باغ و عمارت صمیمی رامهرمز در خیابان امت و محله کیمه قرار گرفته و به عمارت کیمه هم معروف است. میان اهواز تا این عمارت حدود ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه فاصله  است.    این بنا که ثبت ملی شده، به باغ امیر سپهدار نیز شهرت دارد؛ چراکه سازنده ی آن امیرحسین خان سپهدار، یکی از امیران دوره ی مظفرالدین شاه قاجار بوده است. البته که عمر او پیش از آن که فرصت زندگی در این خانه را داشته باشد، به پایان رسید. سپس این عمارت به نام محمد صمیمی معروف شد.    مساحت عمارت صمیمی 16.500 متر مربع است. معماری آن از باغ فرنگی الهام گرفته است و دلیلش می تواند زندگی امیرحسین خان سپهدار در اروپا باشد اما به همان اندازه ویژگی های معماری ایرانی را نیز دارد.    از چند پله که بالا برویم، به ایوانی پا می گذاریم که به غیر از قسمت شرقی، بقیه ی آن از ستون  های آجری تشکیل شده است. در دوره قاجار عمارت اندرونی دفتر کار بود. اما در دوره پهلوی این خانه مسکونی بود و صاحب باغ در کوشک میانی یا عمارت اندرونی زندگی می کرد.    عمارت اندرونی دو طبقه است و شامل زیرزمین و طبقه ی هم کف می شود. در طبقه ی همکفت سرسرا، سفره خانه، چهار اتاق و نیز اتاق نگهبان و خدمه قرار گرفته است که سقف  گنبدی زیبایی دارند. در زیرزمین راهرو، سرسرا، دو اتاق و حوض خانه  وجود داشته است، اما حوض خانه دیگر وجود ندارد. روبه روی عمارت، برج و باروی نگهبانی دیده می شود.    عمر درختان باغ از عمر عمارت کوتاه تر است. این باغ که حدود 1600 متر مربع وسعت دارد، ۲۰۰ سال است که انواع درختان را در دل خود جا داده است، درختان نارنج، لیموشیرین، لیموترش، پرتقال،  نخل، انار، توت، زیتون، کُنار،  انجیر و کاج. گل ها نمای دلنشینی به باغ داده اند. درخت گل کاغذی که در فصل بهار گل می دهد و گل های رز، شب بو، محمدی و شیپوری به رنگ های مختلفی باغ را تزیین کرده اند.    اکنون سازمان میراث فرهنگی مالک این عمارت است و در روزهای تعطیل مانند تعطیلات نوروز امکان بازدید از باغ امیر سپهدار وجود دارد.  عکس-سیدمحمد عبودزاده  ______________________________________________________________________________________________________________________    تشكوه:در40 كيلومتري شمال شرق رامهرمز واقع است. اين كوه هميشه آتشين كه به دلیل سوختن گوگرد همیشه فروزان است، در مسير جاده ی رودزرد قرار دارد. تشکوه یا کوه آتشین یکی از جاذبه های بکر استان خوزستان بشمار می آید که بازدید از آن طی ساعات شبانه بسیار دیدنی است.          ]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2046</id>
<title>دشت آزادگان</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2046</link>
<description><![CDATA[]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/08f3e948fd122b27683ede171380c0c4.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[تالاب هورالعظیم  از آثار شاخص اين شهرستان، تالاب هورالعظيم است. اين تالاب بين دو كشور ايران و عراق قرار دارد و 32 هزار هكتار از آن در ايران و70 هزار هكتار آن در كشور عراق است.     ]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2042</id>
<title>باغملک</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2042</link>
<description><![CDATA[]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/0e9449404f6b6620d82a3b43262de705.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[قلعه تل  : اين قلعه که در فاصله ی 15 كيلومتري شمال شرق باغملك قرار دارد، در دوره قاجار توسط محمد تقي خان چهارلنگ بختياري بر بلنداي تپه اي متعلق به دوره ايلامي مشرف به دشت ساخته شد.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>2041</id>
<title>ايذه</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/2041</link>
<description><![CDATA[]]></description>
<pubDate>1394/12/21</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/40a1c72610d2d804eac2dcf6f5eea9c0.jpg</image><category>معرفی شهرستانها</category><full_description><![CDATA[اشكفت سلمان :  اين اثر در جنوب شهر ايذه واقع شده است. روبروي اين مجموعه، چهار نقش برجسته همراه با كتيبه ی خط ميخي ( مربوط به سده هاي هشتم و نهم قبل از ميلاد) وجود دارد. در اين مجموعه يك نيايش گاه ( گوشه) نيز وجود دارد.    آبشار شيوند : يكي از شاخص ترين آثار طبيعي شهرستان ايذه آبشار شيوند می باشد. اين آبشار در منطقه ی شيوند در روستاي شيوند دهستان دنباله رود شمالي در چهل كيلومتري شهر دهدز قرار گرفته است. آبشار شيوند در كنار باغ هاي سرسبز گردو، انجير، انگور و انار به همراه آب و هواي مطبوع محيط مناسبي فراهم آورده است.]]></full_description>
</item>
</channel>
</rss>