<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title>اداره کل میراث فرهنگی،گردشگری و صنایع دستی خوزستان</title>
<link>http://miraskhz.ir</link>
<description>miraskhz.ir</description>
<language>fa</language>
<generator>miraskhz.ir</generator>
<item>
<id>7541</id>
<title>باغ‌موزه دفاع‌مقدس اهواز در مسیر تکمیل / پیشرفت طرح به ۷۲ درصد رسید</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7541</link>
<description><![CDATA[استاندار خوزستان با اشاره به پیشرفت ۷۲ درصدی طرح باغ‌موزه دفاع‌مقدس در اهواز، گفت: این مجموعه باید به‌گونه‌ای طراحی شود که با تلفیق معنویت و حماسه، فرهنگ ایثار، مقاومت و شهادت را به نسل‌های آینده منتقل کند.]]></description>
<pubDate>1405/02/25</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/bbfebde.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، سیدمحمدرضا موالی زاده، روز گذشته در حاشیه بازدید از روند اجرایی ساخت باغ موزه دفاع مقدس در اهواز اظهار کرد: خوزستان به عنوان پایتخت دفاع مقدس و سرزمین مقاومت، نیازمند موزه ای در شأن حماسه های بزرگ رقم خورده در این خطه است. ما موظفیم این باغ موزه را به گونه ای طراحی کنیم که چشم نواز، اثرگذار و در عمق جان بیننده تأثیر بگذارد.    او با اشاره به بازدید از بخش های مختلف این مجموعه افزود: در فاز اول، از ساختمانی شامل آمفی تئاتر، سالن اجتماعات، سه سالن مطالعه و سایر بخش های مرتبط با موزه بازدید شد که خوشبختانه این بخش حدود ۷۲ درصد پیشرفت فیزیکی داشته و به زودی محوطه سازی و دیوارکشی آن تکمیل خواهد شد.    موالی زاده با تأکید بر کارکردهای چندگانه باغ موزه دفاع مقدس تصریح کرد: موزه های دفاع مقدس صرفاً محل بازدید نیستند، بلکه کارکردهای آموزشی، پرورشی و تربیتی نیز دارند و باید مفاهیم والا را به نسل های بعد منتقل کنند. دانش آموزان، دانشجویان و اقشار مختلف مردم با حضور در این موزه از نزدیک با وقایع دوران جنگ آشنا می شوند.    استاندار خوزستان با اشاره به تجربه بازدید از چند موزه جنگ در نقاط مختلف جهان خاطرنشان کرد: موزه هایی که به خوبی طراحی شده اند، حس عمیقی را در بازدیدکننده ایجاد می کنند. ما در نظام مقدس جمهوری اسلامی که بر اساس عقیده و ایمان به خداوند متعال جنگیدیم و مفهوم شهادت در آن پررنگ است، باید موزه ای داشته باشیم که آمیزه ای از معنویت و حماسه باشد؛ به گونه ای که فرد هنگام ورود، حس والایی پیدا کند و هنگام خروج، روح معنویت و حماسه در او دمیده شده باشد.    او، ترویج فرهنگ انقلاب اسلامی، مقاومت، جهاد فی سبیل الله و شهادت را رسالتی اساسی دانست و گفت: این فرهنگ ها مقوم جامعه ما هستند و امروز دلبستگی مردم عزیزمان به این فرهنگ کاملاً مشهود است. امروز بیش از ۳۱ میلیون جان فدا در کشور داریم که نشان می دهد مقاومت و روحیه آزادگی در کشور ما نهادینه شده است.    موالی زاده در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به جنگ اخیر و حماسه آفرینی مردم و رزمندگان خوزستان بیان کرد: در جنگی که به تازگی درگیر آن بودیم، مردم عزیز ما در این استان و رزمندگان مان حماسه آفرینی کردند و افتخار آفریدند. روحیه جنگاوری، دلاورمردی، مقاومت و ایستادگی را در برابر دشمنان از شیرزنان و مردان این سامان دیده ایم.    او با تأکید بر ضرورت وحدت همه ارکان نظام در حفظ این فرهنگ افزود: همه ما پشت سر رهبر معظم انقلاب و فرماندهی معظم کل قوا، رئیس جمهور محترم، قوه قضائیه، دولت، مجلس، نیروهای مسلح از سپاه و بسیج و ارتش و فراجا و سربازان گمنام امام زمان (عج)، دست در دست هم داده ایم و حافظ این فرهنگ هستیم و این روحیه باید در جامعه ما پیوسته زنده و جاری باشد.    استاندار خوزستان در ادامه با اشاره به جایگاه جهانی ایران اسلامی گفت: امروز به فضل این روحیه و به برکت خون شهدا و رشادت ها، ایران در عرصه جهانی به ایرانی بودن خود افتخار می کند و ما موظفیم از این میراث گران بها صیانت و حراست کنیم.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7520</id>
<title>آغاز فصل نوین همکاری خیران و میراث‌فرهنگی خوزستان</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7520</link>
<description><![CDATA[مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان از برنامه‌ریزی جدید و گسترده برای مشارکت خیران در مرمت آثار تاریخی و طرح‌های مهم میراثی استان خبر داد.]]></description>
<pubDate>1405/02/13</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/dbdedbd.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنابع دستی خوزستان، نشست اعضای انجمن خیران میراث فرهنگی استان باحضور محمد جوروند مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان، معاونان او، تعدادی از خیران و همچنین فعالان حوزه میراث فرهنگی، 13 اردیبهشت ماه 1405 در تالار  استاد عزت الله نگهبان  اداره کل میراث فرهنگی خوزستان برگزار شد.    محمد  جوروند در این نشست با اشاره به ظرفیت های گسترده تاریخی و فرهنگی استان اظهار کرد: خوزستان از جمله استان های برخوردار از پیشینه ای کهن و غنی است و تعدد آثار فرهنگی، تاریخی، محوطه های باستانی و بناهای تاریخی در این استان، نشان دهنده جایگاه مهم آن در تاریخ و تمدن ایران زمین است.    او با تأکید بر اینکه گستردگی و تعدد بناهای تاریخی در خوزستان به گونه ای است که دولت به تنهایی امکان مرمت و نگهداری همه این آثار را در کوتاه مدت ندارد، افزود: از این رو مشارکت خیران و علاقه مندان به میراث فرهنگی، نقش بسیار مهمی در صیانت از این سرمایه های هویتی ایفا خواهد کرد.    مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان با قدردانی از حضور خیران در این نشست گفت: خیران میراث فرهنگی با نگاه مسئولانه و دغدغه مند خود می توانند در کنار دولت، زمینه مرمت، احیا و بهره برداری مناسب از بناهای تاریخی را فراهم کنند و در حفظ هویت تاریخی و فرهنگی استان سهمی ماندگار داشته باشند.    او با اشاره به این که این انجمن حدود دو سال پیش تشکیل شده است، درباره روند فعالیت ها طی این دو سال عنوان کرد: در این نشست به نسبت گذشته، طیف گسترده تری از شهرهای مختلف استان را به همراه تعداد بیشتری از خیران و افراد تأثیرگذار را دعوت کردیم تا بتوانیم برنامه ریزی بهتر و مدون تری داشته باشیم.    جوروند با اشاره به اساسنامه انجمن که در ابتدای نشست قرائت شد عنوان کرد: به یاری خداوند جلسات مستمری باحضور اعضای انجمن خیران برگزار خواهیم کرد تا با نظرات خوبی که از سوی اعضا ارائه می شود، راه هایی پیدا کنیم که بتوانیم در موضوع مرمت و حفظ و نگهداشت آثار، کمک بیشتری به اداره کل داشته باشیم.    او با تأکید بر این موضوع که جلسات انجمن به صورت مستمر برگزار خواهد شد، تصریح کرد: به دنبال راهکارهایی هستیم که علاوه بر موضوعات مالی، در حوزه های انسانی و سایر انواع کمک ها بتوانیم ظرفیت ها را شناسایی و استفاده کنیم؛ بحث ما فقط کمک های مالی نیست؛ گاهی اوقات همفکری، حضور نیروهای انسانی و همراهی افرادی که به این حوزه علاقه مند هستند، می تواند برای ما راهگشا و حتی مؤثرتر از کمک های مالی باشد.    مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان در این نشست با نام بردن از چند طرح مهم میراثی استان که مشارکت خیران می تواند در به سرانجام رسیدن آن ها تأثیرگذار باشد گفت: تمرکز اصلی ما روی موضوع موزه منطقه ای خوزستان در اهواز و همچنین بافت ها و خانه هایی در سطح استان است که ارزش تاریخی دارند.     او اظهار امیدواری کرد: انجمن خیران بتواند در این حوزه ها کمک مؤثری ارائه دهد تا هم در حفظ میراث ارزشمند استان موفق تر عمل کنیم و هم زمینه بهره برداری مناسب از این ظرفیت ها فراهم شود.    این نشست با تأکید دوباره بر ضرورت مشارکت مردم، خیران و علاقمندان در حفاظت از میراث فرهنگی و برنامه ریزی برای برگزاری منظم جلسات آتی انجمن، به کار خود پایان داد.    انجمن خیران میراث  فرهنگی چهارم آذر ۱۴۰۲ فعالیت رسمی خود را در سطح ملی آغاز کرد و اکنون دفتر نمایندگی آن در شماری از استان ها از جمله همدان، گلستان، مازندران، گیلان، خراسان شمالی و رضوی، البرز، قزوین و شهریور ۱۴۰۳ در خوزستان تشکیل شده است. این انجمن در راستای نجات بخشی و کمک به مرمت و حفاظت میراث تاریخی و فرهنگی کشور شکل گرفته است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7517</id>
<title>فاز دوم پایش حفاظتی چغازنبیل و هفت‌تپه با تمرکز بر رطوبت‌سنجی</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7517</link>
<description><![CDATA[سرپرست پایگاه میراث‌جهانی چغازنبیل و هفت‌تپه گفت: در ادامه برنامه‌های حفاظتی پایگاه چغازنبیل و هفت‌تپه، مرحله دوم پایش موزه با بررسی و تعویض سلیکاژل‌های ویترین‌ها و مخازن انجام شد.]]></description>
<pubDate>1405/02/12</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/bcdcbaed.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، مهدی عالی پور 12 اردیبهشت ماه 1405 اعلام کرد: این مرحله از پایش با تمرکز بر کنترل شرایط رطوبتی محیط موزه و مخزن و نیز به روزرسانی کامل مواد جاذب رطوبت (سلیکاژل ) انجام شد.    سرپرست پایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت تپه ادامه داد: در این عملیات، همه سلیکاژل های قدیمی از ویترین ها، قفسه ها و جعبه های نگهداری خارج و پس از بررسی میزان اشباع و تغییر رنگ، با سلیکاژل های تازه و فعال جایگزین شدند. همچنین مقدار لازم سلیکاژل برای هر ویترین باتوجه به حجم هوای محفظه و نوع آثار موجود، تعیین و ثبت شد.    او افزود: در ادامه، جعبه ها و مخازن نگهداری آثار تاریخی نیز پایش شد و برای هر محفظه به تناسب شرایط، میزان مشخصی سلیکاژل نو برای تثبیت رطوبت محیط داخلی قرار داده شد.    عالی پور با قدردانی از حضور و همراهی مسئول یگان حفاظت، امین اموال، کارشناس موزه و کارشناس مرمت، تأکید کرد که اجرای این پایش ها حتی در روزهای تعطیلی موزه ها، در راستای کنترل مستمر شرایط محیطی و ارتقای کیفیت نگهداری آثار است.    او تصریح کرد: پایش منظم رطوبت، به ویژه در دوره های تغییرات فصلی، نقش مهمی در افزایش عمر مفید اشیای تاریخی و پیشگیری از آسیب های رطوبتی دارد.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7503</id>
<title>یادداشت| میراث شوشتر؛ از تماشای گذشته تا مدیریت آینده</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7503</link>
<description><![CDATA[هجدهم آوریل، روز جهانی بناها و محوطه‌های تاریخی، امسال برای ما در شوشتر، فراتر از یک مناسبتِ تقویمی، تجلیِ یک ضرورتِ استراتژیک بود.]]></description>
<pubDate>1405/01/30</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/ecdcbaca.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[عاطفه رشنویی سرپرست پایگاه میراث جهانی سامانه آبی تاریخی شوشتر در یادداشتی نوشت: باتوجه به شعار سال جاری  ایکوموس  مبنی بر  میراث زنده و تاب آوری در بحران ، ما در پایگاه میراث جهانی سازه های آبی، با نگاهی علمی و کاربردی، به دنبال بازتعریف جایگاه میراث در ساختار اقتصادی و اجتماعی کهن شهر بودیم.    برگزاری مراسم گرامی داشت مشترک ميراث جهانی و اتاق اصناف با حضور فعالان فرهنگ و اقتصادی شوشتر توأمان در این روز، فقط برای تجلیل از شکوهِ گذشتگان نبود؛ بلکه هدف اصلی، ایجاد یک  دیالوگِ حیات بخش  میان حوزه  حفاظت از میراث و حوزه ی مدیریت اقتصادی و اصناف بود.     ما بر این باوریم که تفکیک میان  حفاظت از بنا  و  توسعه  اقتصادی ، رویکردی غلط و فرسوده است. میراث جهانی شوشتر، اگر فقط به عنوان یک مجموعه  موزه ای و ایستایِ تاریخی نگریسته شود، در برابر تلاطم های ناشی از بحران های جهانی و نوسانات اقتصادی، آسیب پذیر خواهد بود؛ اما اگر آن را به عنوان یک  میراث زنده  در نظر بگیریم، به موتور محرکِ پایداری در همه شاخه ها تبدیل خواهد شد.     در این راستا، صدور  بیانیه  مشترک پایگاه میراث جهانی و اتاق اصناف شوشتر ، گامی اساسی در راستایِ ایجاد یک  مدیریتِ هویت محور  است. ما در این بیانیه تأکید کردیم که میراث شوشتر، از سازه های آبیِ باشکوه گرفته تا سنت های زیستی، آیین های بومی و مهارت های حرفه ایِ بازاریان، همگی زنجیره های یک سیستم واحد هستند.     اگر این زنجیره (که همان جانِ زنده میراث است) گسسته شود، جذابیتِ گردشگری و در نتیجه، امنیتِ معیشتیِ ساکنان این خطه نیز به مخاطره می افتد. ما در پایگاه میراث جهانی، متعهد هستیم که با بهره گیری از دانش روز و همکاریِ نظام مند با نهادهای اجرایی و اصناف، مسیری را دنبال کنیم که در آن  حفاظت  و  توسعه  در هم تنیده شوند. هدف ما ساختنِ آینده ای است که در آن، شوشتر نه تنها به عنوان یک میراثِ از یاد رفته، بلکه به عنوان یک نمونه ی موفق از  زیست بومِ میراث محور  در سطح جهان شناخته شود.     در كهن شهر شوشتر، بازآفرینیِ تاب آور زمانی محقق می شود که بتوان میان حفظ  اصالتِ مهندسی باستان  و  نیازهای اکولوژیک و معیشتی امروز  پیوندی سیال برقرار کرد. هدف نباید فقط کالبد باشد، بلکه باید بازگرداندنِ نقشِ حیاتیِ این شبکه آبی در پیوند با فرهنگ، کشاورزی و زندگی روزمره  مردم باشد.     فقط در این صورت است که می توان از  حفاظتِ صٌلب  به سمت  مدیریتِ زنده  حرکت کرد و میراث شوشتر نه به عنوان بقایای آثاري از گذشته، بلکه به عنوان زیرساختی پویا برای آینده، به حیات خود ادامه دهد.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7462</id>
<title>تأکید مدیرکل میراث‌فرهنگی استان بر نقش تخصص‌محور مهندسان در ارتقای کیفیت مرمت آثار تاریخی</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7462</link>
<description><![CDATA[همزمان با روز مهندس، نشست صمیمی مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان با مهندسان اداره‌کل برگزار شد؛ نشستی که در آن بر نقش راهبردی و تعیین‌کننده مهندسان در حفاظت، مرمت و احیای بناها و محوطه‌های تاریخی استان تأکید شد.]]></description>
<pubDate>1404/12/06</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/fdfadffb.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، محمد جوروند مدیرکل میراث فرهنگی استان در این دیدار با تبریک روز مهندس، از تلاش های شبانه روزی و مسئولانه مهندسان در صیانت از مواریث ارزشمند تاریخی و فرهنگی استان قدردانی کرد و گفت: تخصص، تعهد حرفه ای و نگاه علمی مهندسان، مهم ترین پشتوانه حفاظت اصولی از آثار تاریخی خوزستان است؛ آثاری که هویت فرهنگی و تاریخی این سرزمین را نمایندگی می کنند.    او با اشاره به گستردگی و تنوع آثار تاریخی استان افزود: با توجه به شرایط اقلیمی خاص خوزستان و آسیب پذیری برخی بناها، ارتقای کیفیت طرح های مرمتی و عمرانی در حوزه میراث فرهنگی، نیازمند برنامه ریزی دقیق، بهره گیری از دانش روز، استفاده از فناوری های نوین و هم افزایی مستمر میان مهندسان و کارشناسان تخصصی است.    جوروند همچنین بر ضرورت مستندسازی علمی طرح ها، نظارت فنی مستمر و رعایت اصول و ضوابط حفاظتی تأکید کرد و ادامه داد: حفظ اصالت آثار تاریخی در کنار مقاوم سازی و احیا، نیازمند رویکردی علمی و بین رشته ای است که نقش مهندسان در این فرآیند بسیار مهم است.    در ادامه این نشست، مهندسان اداره کل نیز به بیان دیدگاه ها، پیشنهادها و موضوعات مرتبط با طرح های در دست اجرا پرداختند و درباره موضوعاتی همچون تأمین اعتبارات، به روزرسانی تجهیزات فنی، تقویت آموزش های تخصصی و تسهیل روند اجرایی طرح های مرمتی بحث و بررسی شد.    این نشست در فضایی صمیمی، تعاملی و تخصص محور برگزار شد و در پایان بر استمرار برگزاری جلسات هم اندیشی و تخصصی با هدف ارتقای عملکرد فنی، افزایش هماهنگی های درون سازمانی و حفاظت هرچه شایسته تر از آثار تاریخی و فرهنگی خوزستان تأکید شد.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7441</id>
<title>یادداشت| «قصر حمیدیه»؛ شگفتی مهندسی سازه‌های آبی چندمنظوره</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7441</link>
<description><![CDATA[سرزمینی که چندهزار سال به طور متناوب و متوالی محل سکونت و شکل‌گیری تمدن‌ها به طور مداوم باشد، باید آثار فراوانی را در آن به دست آورد و مشاهده کرد.]]></description>
<pubDate>1404/12/02</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/bffdddac.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[احمد جعفری ماجد فعال میراث فرهنگی و گردشگری در یادداشتی نوشت: این حکایت شهرستان حمیدیه است که در دوره ها و عصرهای تاریخی پیاپی محلی برای عبور، مرور و گذر کاروان هایی از شرق به غرب بوده و در آن کشاورزی را به وسیله مهندسی  آب، مدیریت و زمین های حاصلخیز آن را آبیاری می کردند.    این شهر تا اواخر قرن پنجم هجری شهرتی فراوان داشت. در بازار آن انواع اقمشه و البسه تهیه می شد و در  سوق بغداد  به فروش می رفت. همچنین، در کوره های آن تا حدود سال ۳۱۶ هجری سکه ضرب می کردند و در بازارهای پیش و پس از اسلام برای دادوستد به کار می رفت. حمیدیه در آن دوران با نام نهر تیری یا تیرا شناخته می شد.     در اوایل قرون اسلامی، این شهر مرکزیت بلوکی را داشت که از نظر اقتصادی و کشاورزی بسیار پررونق بود. بلوک نهر تیری نخستین منطقه ای بود که لشکریان مسلمان بدون جنگ و درگیری فتح کردند؛ فتحی که راه را برای ورود به  عسکر مکرم  در شمال اهواز و سپس فتح  شوشتر  و  قلعه سلاسل  هموار کرد.     شهر تاریخی نهر تیری به دنبال حفر نهری به دست یکی از فرماندهان  میسانی  در حدود ۳۷۲ سال پیش از میلاد مسیح(ع)، تأسیس شد. سازه های آبی آن بندها، پل بندها، تثبیت کننده ها و سدها هنوز هم در مسیر نهر حمیدیه پابرجا هستند.     در امتداد این نهر و در انتهای قصر تاریخی حمیدیه (کوشک حمیدیه)، سدهایی با نام های  سن الطیاره  و  سن المزلاگه  بر رودخانه کرخه ساخته شده اند. این قصر در سال ۱۳۸۰ با شماره  ثبت ۳۹۸۰ در فهرست آثار ملی کشور جای گرفت. قصر حمیدیه از جمله سازه هایی است که کاربری های گوناگون و هوشمندانه ای داشته است.     به نظر می رسد هدف از ساخت قصر در بخش انتهایی سدها و پل بندها، کنترل و هدایت آب بوده است؛ با استفاده از این سدها، جریان رودخانه کاهش می یافت و آب در سطح بالاتری نگهداری می شد، سپس از طریق دریچه های تعبیه شده به سوی مزارع و شهر هدایت می شد.     با شکستن سدها در حدود قرن پنجم هجری، شهر حمیدیه یا تیرا برای مدتی خالی از سکنه شد. در دوره های بعد، هنگامی که حاصل خیزی زمین های آن بار دیگر آشکار شد، به وسیله موتور پمپاژ آبِ  رِستن ، آب را به نقاط مختلف شهر منتقل کردند؛ موتوری که تا اواخر دهه ی هفتاد شمسی فعال بود.     افزون بر مهندسی چشمگیر سازه های آبی، قصر حمیدیه از سیستم دفاعی و تونل های زیرزمینی برخوردار بوده است. این تونل ها علاوه بر ارتباط میان بخش های مختلف بنا و تأمین آب رسانی و دیده بانی، در زیر بخش هایی از شهر حمیدیه امتداد داشته اند. در سال های اخیر، به دنبال ریزش هایی در سطح شهر، آثار این تونل ها آشکار شده است.     قصر از بخش هایی مانند بنای مرکزی، ساختمان زیرزمینی، سیستم آبرسانی و اسکله، محل نشیمن، برج دیده بانی و تونل های زیرزمینی تشکیل می شود که در نوع خود بی نظیر است.     این اثر می تواند زمینه ساز احیای فرهنگ و میراث دوره های مختلف تاریخی باشد؛ از جمله دوران  جهاد عشایر عرب ،  حادثه تاریخی نهم مهر ۱۳۵۹ ، و دیگر میراث های محلی و مردم شناختی که قصر در آن ها حضور و نقش فعالی داشته]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7437</id>
<title>یادداشت| رنگ و نور به دید عرفان در بناهای تاریخی</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7437</link>
<description><![CDATA[مفهوم رنگ و نور در بناهای تاریخی ایران از دوران باستان تا امروز به دید زیبایی‌شناسی معماری و عرفان ایرانی را می‌توان به سه محور اساسی تقسیم کرد: ریشه‌های باستانی، تداوم در دوره اسلامی، و بازتاب آن در معماری معاصر.]]></description>
<pubDate>1404/11/29</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/bbebccbd.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[نعیمه سمیری کارشناس ارشد مرمت بناها و بافت های تاریخی در یادداشتی نوشت: در فرهنگ ایرانی، رنگ و نور دو سرچشمه بنیادین تجربه زیبایی و معنا در معماری اند. این دو، نه عناصر تزئینی بلکه جلوه هایی از تفکر فلسفی و عرفانی ایرانی درباره هستی، نور و حضور الهی محسوب می شوند. از کاخ های هخامنشی تا مساجد فیروزه ای عصر صفوی، رنگ و نور زبان بی کلامی بوده اند که از راه آن، معمار ایرانی با جهان معنا سخن گفته است.    رنگ و روح معنوی در بناهای تاریخی از مهم ترین عناصر هویت فرهنگی و زیبایی شناسی معماری سنتی است. در معماری تاریخی ایران و بسیاری از تمدن های دیگر، رنگ علاوه بر این که بُعد زیباشناختی دارد، نقش نمادین و معنوی ایفا می کند، به طوری که هر رنگ، مفهومی روحانی و فلسفی در پس خود دارد.     جایگاه رنگ در معماری تاریخی ایران    در گذشته، رنگ ها به طور آگاهانه و هدفمند انتخاب می شدند؛ معماران و هنرمندان با آگاهی از تأثیر روانی و قدسی رنگ ها، از آن ها برای القای احساس آرامش، معنویت، عظمت یا تواضع استفاده می کردند.    رنگ، نشانه  حضور خداوند در ماده بود؛ یعنی مادی ترین عنصر (کاشی، گچ، سنگ) با رنگ، جلوه ای از نور الهی می گرفت.  در بسیاری از فضاهای مذهبی (مساجد، مقابر، خانقاه ها)، رنگ، نوعی زبان بصری برای ارتباط با جهان معنا محسوب می شد.    در باب تحلیل رنگ های شاخص در معماری اسلامی ایران، آبی لاجوردی، نماد آسمان، بی نهایت و آرامش روح است؛ از دگرسو، رنگ فیروزه ای اشاره به بهشت و پاکی معنوی دارد و رنگ زرد یا طلائی، شکوه الهی و نور قدسی در بناهای تاریخی و مذهبی را به نمایش می گذارد.    همچنین رنگ سبز نشانه حیات جاودانه است در روح معنوی بناها و رنگ سفید به نمایش گذاشتن پاکی، صداقت، و حضور روشن حقیقت با گچ بری ها را به اوج خلوص می رساند. رنگ قرمز و اخرایی نیز صلابت، عشق الهی، و شور عرفانی را به اوج می رساند.    ارتباط رنگ و نور تلفیقی ار هنر معماری باستان تا به امروز است. این دو مکمل یکدیگرند. ورود نور از روزنه ها، شیشه های رنگی، و انعکاس آن بر کاشی ها، فضایی روحانی ایجاد می کند که به دعا و تأمل دعوت می کند.    در مکانهای عرفانی ترکیب نور صبح گاهی با شیشه های رنگی بازتابی عرفانی می سازد  و در خانه های سنتی، انعکاس نور از دیوار سفید، حس پاکی و آرامش را القا می کند. پیوند رنگ با مفاهیم عرفانی اسلامی، اشاره ای به مقام یا حال روحانی دارد. می توان به جرأت گفت رنگ در معماری نه تزئین، بلکه زبان رمزآمیز سلوک معنوی انسان است.    رنگ و روح معنوی در بناهای تاریخی، روح فرهنگ و باورهای گذشتگان را بازتاب می دهد. معماران ایرانی با ترکیب رنگ، نور، و فرم، فضایی می آفریدند که انسان را از دنیای ماده جدا کرده و به ساحت معنا و آرامش الهی می بُرد.    در  پایان از منظر زیبایی شناسی و عرفان، رنگ و نور در معماری ایران بیانگر پیوستگی انسان با حقیقت هستی است. بنا، هنگامی روح می یابد که ماده در پرتو نور و رنگ، از خامی به لطافت معنوی می رسد. از کاشی فیروزه ای تا نور لرزان شمع در محراب، همه نشانه ای هستند از جست وجوی انسان ایرانی برای یافتن نور حق در جهان خاکی.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7408</id>
<title>از الیمایی تا قاجار؛ بَتوند زیر چتر حفاظت قانونی قرار گرفت</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7408</link>
<description><![CDATA[سرپرست معاونت میراث‌فرهنگی خوزستان از تصویب و تعیین عرصه و حریم محوطه تاریخی بَتوند خبر داد.]]></description>
<pubDate>1404/11/14</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/bcaccede.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، احمدرضا حسینی بروجنی 14 بهمن ماه 1404 با اعلام این خبر اظهار کرد: این اقدام با هدف صیانت اصولی از محوطه، مدیریت یکپارچه حفاظتی و جلوگیری از هرگونه مداخله ناهماهنگ انجام شده و در راستای حفظ یکپارچگی فضایی و تأمین الزامات قانونی حفاظت از آثار ثبت شده ملی است.     به گفته او، تصویب و تعیین عرصه و حریم، بستر لازم را برای برنامه ریزی های حفاظتی، پژوهشی و سامان دهی پایدار این محوطه ارزشمند فراهم می کند.    سرپرست معاونت میراث فرهنگی خوزستان با اشاره به گستره و اهمیت تاریخی محوطه بَتوند تصریح کرد: این محوطه شامل تپه باستانی روستا، گوردخمه، صفه تاریخی و پشته های باستانی است که شواهد روشنی از تداوم استقرار و سیر تحول تاریخی از دوره الیمایی (اشکانی) تا دوره اسلامی را در خود جای داده است. همچنین بافت تاریخی روستای بَتوند که متعلق به دوره قاجار است، به دلیل برخورداری از ارزش های کالبدی و هویتی، در زمره روستاهای دارای بافت تاریخی ارزشمند کشور قرار دارد و بر اهمیت فرهنگی و تاریخی این مجموعه در سطح منطقه ای و ملی می افزاید.    او با بیان این که محوطه تاریخی بَتوند در سال ۱۳۹۶ به شماره ۳۱۸۴۴ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است، افزود: مستندنگاری و مطالعات روشمند تعیین عرصه و حریم این مجموعه، با بهره گیری از شیوه های رایج گمانه زنی و مطالعه تصاویر هوایی، توسط کارشناسان مجرب استان در نیمه نخست سال ۱۴۰۳ آغاز شد.    حسینی بروجنی ادامه داد: این مطالعات پس از طی مراحل قانونی و تأیید پژوهشکده باستان شناسی کشور، در آذرماه سال جاری در شورای حریم وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی بررسی و به تصویب رسید.    او تأکید کرد: این طرح با حمایت مدیرکل میراث فرهنگی استان و همت شورای ثبت و حریم استان و وزارتخانه، به مرحله تصویب و بهره برداری رسیده و گامی مهم در مسیر حفاظت پایدار از میراث تاریخی خوزستان به شمار می رود.    محوطه  بتوند از نظر تقسیمات سیاسی،  در استان خوزستان، شهرستان مسجدسلیمان، بخش  مرکزی، واقع  شده است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7396</id>
<title>گزارش| راز پنهان پناهگاه‌های جنوب</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7396</link>
<description><![CDATA[«شوادان‌ها»، شهر پنهان زیر خانه‌های دزفول و شوشتر، سال‌هاست که از حافظه جمعی این شهرها کنار رفته‌اند. فضاهایی دستکند که زمانی هم پناه مردم از گرمای سوزان جنوب بودند و هم در روزهای جنگ، جان هزاران نفر را نجات دادند. بسیاری از این سازه‌ها امروز پر از خاک و متروکه‌اند، اما حالا میراث‌فرهنگی دوباره به آنها توجهی نشان داده است. به‌گفته رئیس اداره میراث‌فرهنگی دزفول، برنامه‌هایی برای تعریف کاربری‌های فرهنگی و گردشگری در شوادان‌های قابل‌بازدید در دست اجرا هستند که این کار تلاشی است برای حفظ بخشی از معماری منحصربه‌فرد و فراموش‌شده این شهرها.]]></description>
<pubDate>1404/11/07</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/feddccdf.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، زمانی در تمام خانه های دزفول با پایین رفتن از چند پله بلند انگار وارد شهری پنهان می شدی. شهری زیر شهری دیگر، شهری دستکند و بی نیاز از تجهیزات مدرن. شوادان ها منفرد نبودند و با کانال هایی به نام  تال   به هم متصل می شدند و شبکه ای زیرزمینی شکل می دادند. تا جایی که در دوران جنگ، زندگی اصلی در آن جریان داشت تا مردم از خطر توپ و موشک دشمن در امان بمانند. این سازه تا سال های اخیر به فراموشی سپرده شده بود و بیشتر آنها با خاک و زباله پر شده بودند. اما این سازه حالا دوباره مورد توجه میراث فرهنگی قرار گرفته است تا بلکه حداقل بخشی از آنها حفظ شوند.    درپی ایجاد کاربری برای حفظ شوادان ها هستیم    حمیدرضا خادم رئیس میراث فرهنگی دزفول، درباره احیا و حفظ این سازه ها می گوید: بسیاری از این شوادان ها در خانه های مسکونی قرار گرفته اند؛ برای همین میراث فرهنگی به آن ها دسترسی ندارد. اما در پی ایجاد کاربری برای شوادان هایی که در مناطق قابل بازدید مانند خانه های تاریخی و مساجد وجود دارند، هستیم. بعضی از آنها تبدیل به فضاهای خدماتی مانند رستوران های سنتی و بعضی به فضاهای فرهنگی مثل موزه و گالری می شوند. همه تلاش ما این است که بتوانیم این زیرزمین ها را به عنوان یکی از فضاهای کالبدی معماری شهرستان دزفول به همگان نشان دهیم.    خادم درباره نقش شوادان ها در زمان جنگ می گوید: این سازه ها به دلیل سقف های ضخیم سنگی و عمق زیاد، به ایمن ترین پناهگاه ها برای در امان ماندن از بمباران و موشک تبدیل شده بودند. همچنین، چون این شوادان ها به هم متصل بودند، مردم می توانستند بدون خروج از فضای امن، در زیر شهر جابه جا شوند. همین ویژگی جان هزاران نفر را نجات داد.    او ادامه می دهد: پس از جنگ و در حال حاضر، بعضی آن را به انباری تبدیل کرده اند و بعضی بنا به ذوق و سلیقه خود از آن استفاده می کنند؛ زیرا در گرمای سوزان تابستان سرمایی مطبوع و در زمستان گرمایی مناسب دارند.    مالکیت شوادان ها در اختیاران صاحبان خانه است    او درباره ثبت ملی شوادان ها می گوید: هر ملکی که ثبت ملی می شود، شوادان هم به عنوان قسمتی از بنا ثبت ملی می شود. درواقع، شوادان ها به تنهایی ثبت ملی نشده اند. شوادان ها هرکدام وسعت و گستردگی متفاوتی دارند و همه مشابه یکدیگر نیستند.    خادم درباره تعلق شوادان ها به اداره کل میراث فرهنگی می گوید: مالکیت شوادان ها نیز به صاحب خانه تعلق دارد و جزئی از خانه است و جداگانه نمی تواند به اداره کل میراث فرهنگی تعلق گیرد. اگر خانه هایی، مانند خانه تاریخی گلچین، متعلق به میراث فرهنگی باشد، شوادان آن هم به ما تعلق می گیرد. هیچ کس به جز مالک خانه نمی تواند ادعایی بر آن داشته باشد.    شوادان ها سازنده شهری زیرزمینی    اولین برخورد من با شوادان چندی پیش، شب هنگام، و در دومین شب سفر رسانه ای به خوزستان بود. در یکی از خانه های تاریخی با قدمتی از دوران صفویه، دری رو به زیرزمین در مقابلمان باز شد و دعوت شدیم تا از آن پایین رویم. پله ها بلند و تیز بودند و من با تمام احتیاط قدم برمی داشتم؛ زیرا هر لحظه غفلت می توانست به بهای گزافی تمام شود. اما همین که به پله آخر رسیدم، انگار دروازه ای به دنیایی دیگر به رویم گشوده شد. شهری زیرزمینی، با سنگ های کنگلومرایی که برخلاف گرمای سوزان سطح زمین، هوایی مطبوع و دلنشین داشت.    این سازه ها را شوادان می نامند. شوادان ها واکنشی بودند به گرمای خرماپز دزفول و شوشتر. در این سازه های زیرزمینی که در عمق ۵ تا ۱۲ متری زمین حفر شده اند، بسته به وسعت آنها، دما بین ۱۸ تا ۲۵ درجه نوسان دارد؛ این یعنی هوایی دلچسب در گرم ترین زمان های سال. البته نباید گمان کنیم شوادان ها تنها یک اتاقک بزرگ برای فرار از گرما بوده اند، بلکه اجزای مختلف آن نشان از پویایی زندگی در این مکان دارد.    اولین بخشی که بعد از آن پله  ها با شیب تند رسیدم، پله پهن یا پاگرد بود؛ جایی برای نشستن و استراحت موقت تا به سلامت به صحن اصلی برسی. صحن شوادان تالاری مرکزی  است و سایر فضاها به آن متصل می شوند. اطراف آن، اتاقک هایی با نام  کٌت  وجود دارد، جایی که محل استراحت خانواده ها بود و وسایل زندگی هم در آنجا وجود داشت. در بالای سرمان نیز کانال هایی عمودی وجود داشتند که نور و هوا از آن وارد می شدند.    زندگی زیرزمینی اجتماعی    اما این شوادان ها محدود به خود نیستند، بلکه توسط کانال هایی افقی به نام تال به یکدیگر متصل می شوند. البته این شوادان  ها از ابتدا به هم متصل نبودند، بلکه با گذشت زمان و رشد شهر به تدریج و عمداً به  یکدیگر راه پیدا کردند. در مقاله  جستاری در گونه شناسی شوادان های دستکند دزفول  در سال ۱۴۰۱ درباره تال ها می  نویسد:  برخی صاحب خانه ها در شوادان های خود تونلی به شوادان های همسایه حفر می کردند و شبکه ای ارتباطی تشکیل می دادند. درحقیقت، تال ها شبکه ای ارتباطی بین اعضای فامیل، همسایگان و گاه چند محله بودند. البته حفر تال هزینه بر بود و افراد با توان مالی بالاتر از این امکان استفاده می کردند. امروزه اما عمده این راه ها مسدود شده اند.     مقاله  بررسی الگوهای پایداری در معماری کویری ایران  درباره اثرات اجتماعی این سازه توضیح می دهد:  مطالعات معماری نشان می دهند شوادان ها با تال ها و راهروهای زیرزمینی شان، فضای اجتماعی مشترکی خلق می کردند. این کانال های افقی علاوه بر اینکه به منظور گردش هوا ایجاد می شدند، برای اتصال خانوارها و محله ها به یکدیگر عمل می کردند، طوری که مردم می توانستند بدون بیرون رفتن از فضای خنک، میان خانه ها حرکت کنند و با هم در تعامل باشند. این ساختار سبب شکل گیری نوعی  زندگی زیرزمینی اجتماعی  شد که خود یک پدیده فرهنگی منحصر به این منطقه است.     صفویه، قاجار، پهلوی اوج استفاده از شوادان ها    شوادان ها سازه هایی قدیمی هستند و هدف اولیه شان رسیدن به آسایش اقلیمی در فصول گرم و سرد سال بوده  است. مقاله  بررسی معماری پناهگاه های زمینی و نقش آن در شکل گیری زیستگاه های زیرزمینی (۲۰۲۱) می نویسد:  اطلاعات کافی درباره تاریخ دقیق استفاده از شوادان ها وجود ندارد. اما به  نظر می رسد این سازه ها هم زمان با شکل گیری هسته اولیه شهرهای شوشتر و دزفول شکل گرفته اند. مشاهده شوادان ها در بناهای تاریخی مانند مسجد جامع دزفول (در سده های نخست اسلامی) از این نظر پشتیبانی می کند.     حتی متون تاریخی مانند  تذکره شوشتر  نشان می دهند در دوران صفویه، استفاده از شوادان ها رونق گرفت. در این کتاب ذکر می شود که پیش از آن، مردم در خانه های گلی زندگی می کردند، اما با افزایش دما و حرارت، ساختن شوادان ها ضرورت یافت. مقاله  استراتژی های سرمایش غیرفعال زیرزمینی و نیمه زیرزمینی در اقلیم گرم ایران  نیز نشان می دهد اوج استفاده از این سازه ها در دوره های قاجار و پهلوی بود؛ به طوری که در هر خانه ای از بافت قدیم این شهرها، شوادان دیده می شد. اگرچه بیشترین نمونه های باقیمانده شوادان ها مربوط به دوره های صفوی، قاجار و پهلوی اول است، اما این به معنای نوظهور بودن آن ها نیست؛ بلکه نشان دهنده تداوم الگویی قدیمی در طول قرن هاست.    پایداری جنس زمین، دلیل ساخت شوادان ها    اما پیشینیان ما چگونه توانسته اند بدون تجهیزات مدرن چنین سازه های زیرزمینی وسیعی به  وجود آورند؟ شوادان ها همان ساختار و بافت طبیعی خود را دارند و با ورود به آن بافت سنگی کنگلومرا بدون هیچ افزوده ای مشاهده می شود. درباره نحوه ساخت شوادان ها مقاله  نقش خاک و ویژگی های زمین در معماری بومی ایران و مدیریت انرژی و پایداری  در سال ۲۰۱۶ می نویسد:  شوادان ها در مناطقی با خاک و سنگ قابل حفاری (عمدتاً خاک/کنگلومرا و لایه های نرم تر) با حفاری مستقیم در دل زمین ایجاد می شدند. در این حفاری ها از مصالح مصنوعی برای ساخت دیوار و سقف استفاده نمی شد؛ زیرا جنس زمین آنقدر پایدار بود که حفر مستقیم در آن پایدار می ماند و نیازی به سازه نگهدارنده نداشت. فقط در بخش هایی که لازم بود، قسمت هایی از دیواره با گچ پوشانده می شد تا صاف تر و قابل استفاده شود.     قمش ها و رودخانه ها، سیستم تهویه شوادان ها    شوادان ها با نظام های آبی منطقه نیز پیوند داشتند. مقاله  شوادان، فضایی برای آسایش اقلیمی  می نویسد:  قُمِش، از اندام های شهری آبرسان در دزفول، به شکل کانال هایی برای عبور آب از رودخانه به سمت شهر ساخته می شد. این کانال ها از عمق بیش از ۱۲ متری زمین از زیر بافت مسکونی و شوادان ها عبور می کردند و امکان دسترسی به آب را فراهم می کردند. علاوه برآن، حرکت آب رودخانه دز در زیر شوادان ها، به تلطیف هوای آنها کمک شایانی می کرد. کانال های افقی (تال ها) شوادان خانه ها را به دیواره ساحلی رود دز متصل می کردند و نسیم خنک رودخانه نیز به داخل آنها جاری می شد که ویژگی خنک کننده شوادان ها را ارتقا می بخشید.     همچنین مقاله  بررسی معماری پناهگاه های زمینی و نقش آن در شکل گیری زیستگاه های زیرزمینی (۲۰۲۱) در بخشی دیگر می نویسد:  خانه هایی که در نزدیکی رودخانه یا قمش قرار داشتند، تال  به آن ها راه داشت و به جریان و کوران هوای خنک کمک می کرد.     امروزه با ورود یخچال و کولر، نقش حیاتی شوادان ها کمرنگ شده و بسیاری از آن ها متروکه اند؛ هرچند برخی بازسازی شده اند، اما دیگر آن بزرگی و راهیابی به همدیگر را ندارند و تنها خاطره ای از مهندسی هوشمند و زندگی زیرزمینی شهرهای کهن باقی مانده است. حال امید است با جلب توجه وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به این سازه، قدم های مؤثری در حفظ و نگهداری این بناهای منحصربه فرد برداشته شود.    گزارش از نگین شریفی]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7394</id>
<title>خیز خوزستان برای ثبت ملی آثار تاریخی؛ ۵۸ پرونده روی میز شورای ثبت</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7394</link>
<description><![CDATA[سرپرست معاونت میراث‌فرهنگی خوزستان از آماده‌سازی و ارسال ۵۸ پرونده ثبت آثار غیرمنقول تاریخی و صنعتی استان به وزارت میراث‌فرهنگی خبر داد و گفت: این پرونده‌ها پس از دریافت تأییدیه‌های تخصصی، در انتظار بررسی و تصویب در شورای ثبت آثار ملی قرار دارند.]]></description>
<pubDate>1404/11/06</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/bfccecab.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[ احمدرضا حسینی بروجنی ششم بهمن ماه 1404 در گفت وگو با روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان با اشاره به ثبت آثار غیرمنقول تاریخی گفت: در این حوزه حدود ۳۰ پرونده صنعتی و تاریخی به وزارتخانه ارسال شده که در انتظار برگزاری جلسه شورای ثبت هستند و امیدواریم در این جلسه به عنوان آثار ملی به ثبت برسند. همچنین ۲۸ پرونده راکد مربوط به سال های گذشته در حوزه محوطه های تاریخی را پس از دریافت تأییدیه پژوهشکده باستان شناسی به وزارتخانه ارسال کردیم که در مجموع ۵۸ پرونده آثار غیرمنقول آماده بررسی در شورای ثبت هستند.    سرپرست معاونت میراث فرهنگی خوزستان در ادامه به حوزه میراث ناملموس اشاره کرد و افزود: پنج پرونده میراث ناملموس آماده داریم که ابتدا باید در شورای ثبت درون استانی بررسی شوند و در حال برنامه ریزی برای برگزاری این جلسات هستیم.    او همچنین از آماده سازی سه پرونده ثبت آثار طبیعی خبر داد و گفت: دو پرونده مربوط به شهرستان آبادان و یک پرونده مربوط به سرچشمه های شاوور در شوش است.    حسینی بروجنی درباره تعیین عرصه و حریم آثار تاریخی اظهار کرد: براساس شاخص تعیین شده از سوی وزارتخانه، سهمیه استان در طول سال، تعیین عرصه و حریم برای پنج اثر است، اما در حال حاضر 10 پرونده عرصه و حریم آماده داریم که در شورای ثبت درون استانی تصویب شده اند؛ این پرونده ها با تلاش کارشناسان اداره کل، ادارات شهرستان ها و پایگاه های میراث ملی تهیه شده اند که از جمله آن ها می توان به قلعه جایزان امیدیه، سه پرونده در دزفول، چهار پرونده در ایذه و دو اثر در رامهرمز اشاره کرد.        او در بخش دیگری از صحبت های خود به همکاری با معاونت گردشگری در حوزه ثبت روستاهای جهانی پرداخت و گفت: چند روستای تاریخی از جمله پامنار، لیوس و بنه وار به همراه کارشناس به معاونت گردشگری معرفی شده اند تا در مسیر ثبت به عنوان روستای گردشگری مورد حمایت قرار گیرند.    سرپرست معاونت میراث فرهنگی خوزستان افزود: در این روستاها اقدامات روتین حفاظتی نیز در حال انجام است. به عنوان نمونه، روستای بنه وار که در فهرست آثار واجد شرایط ثبت ملی قرار دارد، مطالعاتی با کمک مشاور در آن درحال اجرا است.     او اضافه کرد: همچنین متناسب با اعتبارات موجود، اقدامات مرمتی در یکی از فضاهای روستا در حال اجراست و در زمینه کف سازی و ساماندهی معابر نیز هماهنگی کاملی با بنیاد مسکن صورت گرفته که بخشی از این اقدامات به انجام رسیده است.  ]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7342</id>
<title>ضرورت تسریع در ساخت موزه دفاع مقدس خوزستان</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7342</link>
<description><![CDATA[معاون هماهنگ‌کننده و امور مجلس بنیاد حفظ و آثار و ارزش‌های دفاع‌مقدس و مقاومت بر شتاب‌بخشی توأم با حفظ کیفیت ساخت موزه دفاع‌مقدس خوزستان تأکید کرد و گفت: تولید محتوای غنی و فاخر در بخش‌های مختلف برای ارائه به هموطنان در سرزمین حماسه و ایثار ضروری است.]]></description>
<pubDate>1404/10/01</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/cbccfdfb.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، علی اصغر جعفری روز دوشنبه اول دی ماه 1404 در حاشیه بازدید از طرح در حال ساخت موزه دفاع مقدس و مقاومت استان خوزستان در اهواز اظهار کرد: انتظار می رود ناظران و پیمانکاران این طرح دقت نظر بیشتری برای انجام معماری مطلوب داشته باشند و ما نیز به منظور مرتفع شدن مشکلات موجود در این طرح، همه اقدامات لازم را در همه سطوح به عمل می آوریم.    همچنین مدیرکل حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس و مقاومت خوزستان نیز در این بازدید گزارشی از روند پیشرفت طرح ارائه داد و خواهان ایجاد تقویم روزشمار برای بخش اول آن تا زمان گشایش شد.    سرتیپ دوم پاسدار عبدالرضا مرادحاجتی بیان کرد: موزه دفاع مقدس خوزستان به عنوان غنی ترین موزه در کشور نقش مهمی در ارتباط نسل های آینده با دوران جنگ تحمیلی دارد و فضایی برای دفاع نسل های آینده از هشت سال دفاع مقدس به عنوان بخشی از هویت ملی خود ایجاد خواهد کرد.    صبح امروز، معاون هماهنگ کننده و امور مجلس بنیاد حفظ و آثار و ارزش های دفاع مقدس و مقاومت به همراه امیر سرتیپ دوم سلیم طباخی رئیس سازمان امور موزه ها و یادمان های بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس و مقاومت از موزه دفاع مقدس و مقاومت استان خوزستان بازدید کردند.    پیش از این نیز سید محمد رضا موالی زاده استاندار خوزستان در شورای بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس بر ضرورت ایجاد موزه ای جامع و هنرمندانه برای دفاع مقدس تأکید کرده و راه اندازی این موزه را فراتر از یک طرح اداری بلکه یک  رسالت انقلابی، انسانی و تاریخی  خوانده بود.    باغ موزه دفاع مقدس خوزستان در کنار پل نهم و پارک شهروند اهواز در حال ساخت است. ساخت این باغ موزه دفاع مقدس از نیمه دوم سال ۹۷ در زمینی به مساحت ۱۰ هکتار آغاز شده است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7318</id>
<title>همگرایی دستگاه‌های اجرایی استان برای پوشش حرفه‌ای جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7318</link>
<description><![CDATA[مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان از دستگاه‌های اجرایی استان خواست تا برای پوشش حرفه‌ای جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی هم‌گرایی داشته باشند.]]></description>
<pubDate>1404/09/20</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/bcdcaeee.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، نشست شورای هماهنگی روابط عمومی های دستگاه های اجرایی استان روز گذشته 20 آذرماه 1404 با محوریت برنامه ریزی و هماهنگی رسانه ای برای  جشنواره بین المللی چندرسانه ای میراث فرهنگی به میزبانی خوزستان  باحضور نعیم حمیدی سرپرست روابط عمومی استانداری، محمد جوروند مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، مهدی شه نظری مدیرکل ارتباطات و فناوری اطلاعات خوزستان، اعضای هیأت رئیسه شورای روابط عمومی ها، حسن بهداد مدیر روابط عمومی و امور بین الملل اداره کل میراث فرهنگی و عضو شورای هماهنگی روابط عمومی های دستگاه های اجرایی استان و سایر مدیران روابط عمومی دستگاه ها در سالن شهیدهاشمی استانداری برگزار شد.    در این جلسه، مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان بر اهمیت نقش روابط عمومی ها در تبیین جایگاه میراث فرهنگی استان و ظرفیت های رسانه ای جشنواره چندرسانه ای میراث فرهنگی تأکید کرد و گفت: استقبال بسیار خوبی از چهارمین جشنواره بین المللی چندرسانه ای میراث فرهنگی صورت گرفته و بیش از 6500 اثر به جشنواره رسیده است.    محمد جوروند در ادامه با بیان این که جشنواره امسال دی ماه پیشِ رو در بیش از ده شهرستانِ خوزستان برگزار می شود به تأثیر این رویداد در معرفی میراث ملموس و ناملموس استان اشاره کرد و خواستار همگرایی بیشتر دستگاه ها برای پوشش حرفه ای این جشنواره شد.    حسن بهداد مدیر روابط عمومی و امور بین الملل اداره کل میراث فرهنگی خوزستان نیز در این نشست با تشریح ضرورت انسجام رسانه ای در سطح استان، بر بهره گیری از ظرفیت رسانه های محلی، ملی و شبکه های اجتماعی برای بازتاب گسترده تر این رویداد بین المللی تأکید کرد.    او تقویت جریان اطلاع رسانی منسجم، تولیدمحتوای جذاب و ترویج گفتمان میراث محور را از مهم ترین رویکردهای شورای روابط عمومی ها در آستانه برگزاری جشنواره دانست.    در پایان نشست، اعضای شورا ضمن بررسی برنامه های پیشِ رو، درخصوص جلسه استانی هیئت دولت در خوزستان، جشنواره بین المللی چندرسانه ای میراث فرهنگی، هفته پژوهش و نمایشگاه های الکامپ و اکسپو بحث و تبادل نظر و بر تدوین برنامه مشترک تبلیغی و اطلاع رسانی برای بزرگ ترین رویدادهای استان خوزستان تأکید کردند.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7310</id>
<title>یادداشت| بررسی نقش جشنواره چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی در تقویت هویت ملی و همبستگی اجتماعی</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7310</link>
<description><![CDATA[در جهان امروز که سرعت گردش اطلاعات از مرزهای جغرافیایی و زبانی پیشی گرفته و روایت‌ها با شدتی بی‌سابقه در عرصه جهانی رقابت می‌کنند، حفاظت و بازتولید هویت ملی بیش از هر زمان دیگری به یک ضرورت فرهنگی، اجتماعی و حتی راهبردی بدل شده است.]]></description>
<pubDate>1404/09/15</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/feaeeeff.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[عاطفه رشنوئی، مدیر میراث جهانی چغازنبیل و هفت تپه در یادداشتی نوشت: در شرایط پیش گفته،  جشنواره چندرسانه ای میراث فرهنگی  را می توان یکی از اثرگذارترین ابتکارات فرهنگی کشور دانست؛ رویدادی که علاوه بر این که به معرفی میراث ایران می پردازد، سازوکاری نوین برای ایجاد گفت وگو، بیدارسازی حافظه جمعی و تقویت همبستگی اجتماعی نیز فراهم می آورد.    ماهیت چندرسانه ای این جشنواره، آن را از قالب یک برنامه هنری صرف فراتر می برد. در این جشنواره، تصویر، صدا، متن و خلاقیت های دیجیتالی در کنار یکدیگر قرار می گیرند تا روایت هایی چندلایه، انسانی و فراگیر از میراث فرهنگی عرضه کنند؛ روایت هایی که می توانند جای خالی کتاب های قطور، نمایشگاه های سنتی یا متون تخصصی را برای مخاطب امروز پر کنند و پیام میراث را در زبانی گرم، قابل لمس و روزآمد منتقل سازند و این ظرفیت دقیقاً همان جایی است که جشنواره چندرسانه ای را به یک  سکوی عمومی ارتباط فرهنگی  مبدل می سازد.    میراث فرهنگی، چه در شکل آثار ملموس چون محوطه های باستان شناسی، موزه ها و معماری تاریخی، و چه در قالب آیین ها، موسیقی ها، زبان ها و دانش های سنتی، حامل حافظه تاریخی ملت است. اما این حافظه زمانی معنا پیدا می کند که بازگو شود و به اشتراک گذاشته شود. جشنواره چندرسانه ای، این فرآیند اشتراک گذاری را با زبان رسانه های مدرن ممکن می کند؛ زبانی که نسل جوان با آن زندگی می کند و جهان امروز بر اساس آن ارتباط می گیرد.     همین پیوند میان میراث کهن و رسانه های نوین، مجالی برای بازشناسی هویت ایرانی در بستری معاصر فراهم می آورد. هویت ملی زمانی تقویت می شود که افراد جامعه بتوانند خود را در آینه گذشته مشترک شان بازببینند. هر فیلم کوتاه، مستند، گزارش تصویری، روایت محلی، پادکست تخصصی یا مجموعه عکس ارائه شده در این جشنواره، بخشی از این آینه را می سازد. این آثار علاوه بر این که لایه های کمتر دیده شده فرهنگ و تاریخ ایران را آشکار می کنند، بلکه مخاطب را در فرآیندی احساسی و شناختی قرار می دهند که به تقویت حس تعلق و غرور فرهنگی می انجامد. نسل های امروز که در معرض روایت های جهانی و گاه هویت زدا قرار دارند، از راه چنین آثار اصیل و مردم پایه ای بار دیگر با ریشه های فرهنگی خود ارتباط برقرار می کنند.    از سوی دیگر، جشنواره چندرسانه ای میراث فرهنگی نقشی اساسی در تقویت همبستگی اجتماعی ایفا می کند. این جشنواره یک  فضای گفت وگوی فرهنگی  ایجاد می کند؛ فضایی که در آن هنرمندان، پژوهشگران، فعالان محلی، روایت گران بومی، دانشجویان و علاقه مندان میراث، در کنار یکدیگر به خلق و تبادل روایت ها می پردازند. این گفت وگوی چندصدایی سبب می شود که تفاوت های قومی، زبانی، منطقه ای یا نسلی نه به عنوان شکاف، بلکه به مثابه سرمایه ای فرهنگی دیده شوند. هر روایت، شاخه ای از درخت بزرگ تمدنی ایران است و این جشنواره فرصت آن را می دهد که این شاخه ها در کنار هم دیده شوند و به یکدیگر معنا ببخشند.    مرور آثار ارائه شده در ادوار مختلف جشنواره نشان می دهد که بسیاری از آن ها قادر بوده اند شکاف میان  میراث تخصصی  و  فهم عمومی  را کاهش دهند. آثاری که درباره آیین های بومی، محوطه های کمتر شناخته شده، مشاغل سنتی، روایت های زنان در میراث، زبان های محلی و حتی تهدیدات وارده بر میراث تهیه شده اند، نشان داده اند که مردم، هنگامی که میراث را در قالب های خلاقانه و انسانی ببینند، نه تنها آن را بهتر می شناسند بلکه در حفاظت از آن مشارکت فعال تری نشان می دهند. از این منظر، جشنواره چندرسانه ای را می توان  مدرسه عمومی میراث  نامید؛ مدرسه ای که در آن یادگیری نه از راه سخنرانی، بلکه از مسیر تجربه بصری، شنیداری و احساسی رخ می دهد.    نقش این جشنواره همچنین در حوزه  سیاست گذاری فرهنگی  قابل توجه است. رسانه های دیجیتال و تولیدات چندرسانه ای امروز به یکی از مهم ترین ابزارهای دولت ها برای تقویت انسجام اجتماعی و انتقال میراث فرهنگی تبدیل شده اند که جشنواره چندرسانه ای میراث فرهنگی، با تکیه بر این ابزارها، الگوی تازه ای از راهبرد فرهنگی ارائه می دهد؛ راهبردی که گذشته را با زبان آینده روایت می کند. این جشنواره، به جای ارائه تصویری ایستا و موزه ای از تاریخ، میراث را در قالب تجربه ای زنده و پویا در دسترس مردم قرار می دهد و این موضوع، سرمایه ای اجتماعی برای آینده کشور می سازد.    در نهایت، جشنواره چندرسانه ای میراث فرهنگی بیش از آنکه یک رقابت هنری باشد، یک  رخداد اجتماعی  است؛ رخدادی که مردم را به گذشته شان نزدیک تر و به یکدیگر پیوندخورده تر می سازد. این جشنواره یادآور می شود که میراث فرهنگی تنها متعلق به گذشته نیست، بلکه چراغی است برای مسیر آینده؛ آینده ای که برای ساختنش نیازمند هویت روشن، حافظه تاریخی بیدار و جامعه ای همدل و هم صدا هستیم.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7250</id>
<title>یادداشت| چغازنبیل؛ نماد نخستین گفت‌وگوی انسان و خدایان در معماری ایران</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7250</link>
<description><![CDATA[چغازنبیل، نخستین اثر ایران در فهرست میراث‌جهانی یونسکو، علاوه بر این‌که بنایی باستانی است، سندی زنده از اندیشه و ایمان در نخستین دوران شکل‌گیری شهر و دولت در فلات ایران است.]]></description>
<pubDate>1404/08/04</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/ccdfbbcc.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[عاطفه رشنوئی، مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت تپه در یادداشتی نوشت: این زیگورات عظیم که در حدود ۱۲۵۰ سال پیش از میلاد به فرمان اونتاش نپیریشا، پادشاه ایلام میانی ساخته شد، نمونه ای کم نظیر از پیوند دین، قدرت، و دانش فنی در قالب معماری است؛ بنایی که با خشت و آجر، اما براساس مفاهیم متعالی نظم کیهانی و تقدس مکان، پدید آمده است.    در این مجموعه، انسان ایلامی برای نخستین بار در تاریخ ایران مفهوم فضای مقدس سازمان یافته را می آفریند. طراحی شعاعی، دیوارهای متحدالمرکز و سلسله مراتب فضایی آن، بیانگر نظام فکری منسجمی است که فاصله انسان تا جهان ایزدی را در قالب فرم، مسیر و ارتفاع معنا می کند. بر فراز زیگورات، پرستشگاه نپیریشا ـ خدای بزرگ ایلام ـ جای داشته و پایین تر از آن، پرستشگاه هایی برای دیگر ایزدان ساخته شده است؛ ساختاری که نشان از تساهل دینی و نظام چندخدایی متکامل ایلامیان دارد.    ارزش جهانی برجسته (Outstanding Universal Value) چغازنبیل در سه محور اصلی تعریف می شود: نخست، شواهد بی همتای آن از تمدن ایلامی و معماری زیگوراتی در خارج از بین النهرین؛ دوم، اصالت مصالح، طرح و کارکرد مذهبی آن به عنوان الگویی مستقل از سنت های میان رودانی؛ و سوم، نقش آن در شکل گیری الگوی شهر مقدس در تاریخ معماری ایران. این معیارها موجب شد چغازنبیل در سال ۱۹۷۹ میلادی (۱۳۵۸ خورشیدی) به عنوان یکی از نخستین دوازده اثر جهان در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شود.    حفاظت از چغازنبیل، در چهار دههٔ گذشته، همواره از چالش های اصلی میراث فرهنگی ایران بوده است. اقلیم گرم و مرطوب خوزستان، شوری خاک، تغییرات سطح آب های زیرزمینی، و توسعه های پیرامونی، همگی تهدیدهایی جدی برای پایداری خشت های سه هزارساله آن به شمار می روند. با وجود این، اجرای طرح های مستمر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل ـ هفت تپه در حوزهٔ پایش محیطی، تثبیت اضطراری، و آموزش جوامع محلی، تجربه ای موفق در مدیریت پایدار میراث جهانی در ایران محسوب می شود.    چغازنبیل فقط بنایی برای تماشا نیست؛ روایتی است از نخستین تلاش انسان ایرانی برای برقراری گفت وگو میان زمین و آسمان. هر آجرِ کتیبه دار آن حامل دعایی است برای دوام و سلامت شهر، شاه و مردمش. این دعاها امروز در قامت سیاست های حفاظت، مستندسازی و معرفی، به زبان علمی و فرهنگی روز ترجمه می شوند. در این میان، نقش جامعه محلی و نهادهای دانشگاهی در فهم و پاسداری از این میراث، بیش از پیش اهمیت یافته است.    از سوی دیگر، معرفی علمی و فرهنگی چغازنبیل، فرصتی برای بازخوانی هویت ایلامی و نقش آن در تاریخ ملی ایران فراهم کرده است. چغازنبیل حلقه ای است میان گذشتهٔ ایلام، شکوه هخامنشی، و تداوم اندیشهٔ شهری در ایران. آگاهی از این پیوستگی تاریخی می تواند درک تازه ای از میراث فرهنگی را در میان نسل های امروز برانگیزد؛ درکی که میراث را نه به عنوان بقایای گذشته، بلکه به مثابه سرمایه ای برای توسعهٔ پایدار فرهنگی می نگرد.    امروز، پس از چهل وشش سال از ثبت جهانی، چغازنبیل همچنان نماد حضور ایران در گفت وگوی جهانی میراث است. این زیگورات نه فقط در دل دشت خوزستان که در حافظهٔ جهانی بشر جای دارد. نگاه علمی و آینده نگر به آن، ضامن تداوم ارزش های جهانی و ملی اش خواهد بود؛ ارزش هایی که به ما یادآور می شوند پاسداری از میراث، پاسداری از معناست ــ معنایی که در هر خشت چغازنبیل جاری است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7249</id>
<title>«جایزه ویژه خوزستان» در چهارمین جشنواره چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی فراخوان داد</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7249</link>
<description><![CDATA[فراخوان «جایزه ویژه خوزستان» در چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی در 9 بخش منتشر شد و هنرمندان و صاحبان اثر می‌‏توانند آثار خود را تا سی‌ام آبان ماه ارسال کنند.]]></description>
<pubDate>1404/08/04</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/cffaaafc.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره  کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان،  چهارمین جشنواره بین المللی چندرسانه ای میراث فرهنگی  توسط معاونت میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، اداره کل میراث فرهنگی خوزستان با مشارکت و میزبانی استانداری خوزستان و با شعار  ایران ما میراث ما؛ میراث ما ایران ما  برگزار می شود. فراخوان  جایزه ویژه خوزستان  این جشنواره در 9 بخش شامل؛  بخش تلویزیونی و نمایش خانگی ،  بخش رادیویی ،  فیلم و سینما ،  نمایش ،  شعر و موسیقی ،  میراث بانان آینده ،  مکتوب ،  عکس  و  میراث دیجیتال  منتشر شده است.    بخش  جایزه میراث دفاع مقدس  نیز به فراخوان  جایزه ویژه خوزستان  جشنواره افزوده شده که شامل همه بخش های جشنواره است که در هر بخش به یک اثر با این مضمون جایزه تعلق خواهد گرفت.    امسال به دلیل میزبانی چهارمین جشنواره بین المللی چندرسانه ای میراث فرهنگی از سوی استانداری خوزستان،  جایزه ویژه خوزستان  به برترین آثار در حوزه معرفی خلاقانه میراث فرهنگی به صورت استانی صرفاً به آثار هنرمندان خوزستانی تعلق خواهد گرفت.    هنرمندان و صاحبان اثر می  توانند تا سی ام آبان ماه ۱۴۰۴، با مراجعه به آدرس دبیرخانه (اهواز، خیابان امام شرقی، نبش سلطانی، اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری  و صنایع دستی خوزستان، شماره تماس: 35530353 ـ 061) و یا ثبت اثر در سامانه جشنواره به نشانی ( https://ch-festival.mcth.ir ) به ثبت نام اقدام کنند؛ ضمن این که کسانی که از راه سامانه ثبت نام می کنند، حتماً گزینه  ساکن استان خوزستان هستم  را در پایان ثبت نام تیک بزنند.درسآدرسللللاقدام     دریافت متن فراخوان از اینجا امکانپذیر است.    سومین دوره جشنواره بین المللی چندرسانه ای میراث فرهنگی،  سال گذشته به میزبانی شهر شیراز برگزار شد و چهارمین دوره  جشنواره  بین المللی چندرسانه  ای میراث فرهنگی، زمستان امسال در استان خوزستان به میزبانی شهر اهواز برگزار می شود.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7105</id>
<title>گزارش| دریابان غلامعلی بایندر و شهدای نیروی دریایی در شهریور 1320 در خرمشهر</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7105</link>
<description><![CDATA[سوم شهریور ۱۳۲۰ یادآور یکی از تلخ‌ترین رویدادهای تاریخ معاصر ایران است؛ روزی که با وجود اعلام بی‌طرفی رسمی ایران در جنگ‌جهانی دوم، نیروهای متفقین به بهانه حضور مستشاران آلمانی از شمال و جنوب وارد کشور شدند و سرزمین بی‌دفاع ما را به اشغال خود درآوردند که در اثر آن بیش از دو میلیون نفر از هم‌وطنان عزیزمان در اثر جنگ و قحطی پس از آن از بین می‌روند.]]></description>
<pubDate>1404/06/11</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/cbfdadaa.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، در آن روزهای ابتدایی حمله متفقین، دلاوری های دریابان غلامعلی بایندر و یارانش در نیروی دریایی ارتش به نمادی از مقاومت و ایستادگی در برابر استعمار بدل شدند.    به عبارتی فضای ناکارآمدی دولت مرکزی و ترس از هرگونه رویارویی با استبداد، تصمیم گیری درست را از سیاستمداران و فرماندهان سلب کرده بود. دولت وقت ابتدا با اعلام بی طرفی در جنگ و سپس دستور عدم ایستادگی در برابر نیروهای خارجی در ورود به کشور در عمل راه را برای پیشروی آسان متفقین هموار کرد. اما در خرمشهر و آبادان، بایندر و یارانش برخلاف این دستور، در برابر نیروهای انگلیسی ایستادند.    بایندر که سال ها با اقدامات میهن پرستانه خود از جمله برافراشتن پرچم ایران در جزیره قشم و ایستادگی در برابر ادعاهای انگلیس، خشم استعمار را برانگیخته بود، بامداد سوم شهریور ۱۳۲۰ پس از شنیدن صدای انفجارها و دریافت  گزارش حمله، به همراه سروان ولی الله مکری نژاد از آبادان راهی خرمشهر شد. در مسیر حرکت از آبادان به سمت خرمشهر برای رسیدن به ستاد نیروی دریایی، خودروی حامل او و سروان مکری نژاد توسط نیروهای انگلیسی مورد هدف مسلسل قرار گرفت. بایندر که همواره به دلیل اقدامات میهن پرستانه اش با خشم انگلیس مواجه بود، در این درگیری به شهادت رسید. شهادت او نماد مقاومت در برابر استعمار و قیمومیت خارجی بود. پیکر بایندر براساس وصیتش در همان محل به خاک سپرده شد؛ جایی که امروز به آرامگاه شهیدان بایندر و نقدی شهرت دارد.    در همان روز، شمار دیگری از افسران نیروی دریایی نیز در نبرد نابرابر جنوب به شهادت رسیدند.    روایت های شهادت برخی دیگر از فرماندهان    ناخدا نقدی          همسر نقدی با اشاره به دو فرزندشان (یکی در بطن و دیگری در آغوش) از او می خواهد که نرود. او در پاسخ می گوید:  من رئیس ستاد دو کودک خود نیستم؛ من رئیس ستاد نیروی دریایی هستم که هم اکنون زیر آتش است . او برای انجام وظیفه به سمت صحنه نبرد می رود و در بیمارستانی که پس از انتقال مجروحان، توسط انگلیسی ها هدف توپ باران قرار گرفت، شهید شد.    به عبارتی پس از انتقال مجروحان نبرد به بیمارستان، نیروهای انگلیسی برخلاف همه قوانین انسانی و حقوق بین الملل، بیمارستان را هدف توپ باران قرار دادند. در این حادثه غیراخلاقی، افراد زیادی از جمله ناخدا نقدی که برای درمان به آنجا منتقل شده بود، به شهادت رسید.    ناخدا سوم میلانیان          او بر عرشه ناوپلنگ، در حالی که خودش به شدت از ناحیه شکم مجروح شده بود، تا آخرین لحظه به هدایت کارکنان و تقویت روحیه آنان ادامه داد. پیش از غرق شدن ناو، دستور تخلیه و نجات خدمه را صادر کرد و خود همراه با ناو به دریا رفت و به شهادت رسید.    ناوبان یکم کهنمویی         در جریان نبرد، یکی از دستان خود را بر اثر اصابت ترکش از دست داد. اما با دست دیگرش تلاش کرد تا توپ تحت فرمانش را دوباره آماده شلیک کند که در این لحظه، اصابت یک خمپاره او را به شهادت رساند.    جمع بندی نهایی:  تحولات تاریخی نشان داد که اعتماد رضاشاه به اطرافیان ناتوانش درخصوص مذاکره با انگلستان، پیامدی جز تداوم اشغال جزایر ایرانی و وارد آمدن تحقیر ملی نداشت. اگر دولت از رویکردها و اقدامات قاطعانه بایندر پشتیبانی می کرد، شاید بازگشت بسیاری از جزایر به قلمرو ایران نیز ممکن می شد. براین اساس سوم شهریور ۱۳۲۰ در تاریخ ایران علاوه بر این که به عنوان روز اشغال در اذهان است، به عنوان روز مقاومت و جانفشانی افسران نیروی دریایی در حافظه جمعی ملت ماندگار است. یاد و نام دریابان غلامعلی بایندر و هم رزمانش امروز بیش از یک روایت تاریخی، به نمادی از میهن دوستی و ایستادگی در برابر استعمار تبدیل شده است.    در حال حاضر، در بزرگداشت یاد و خاطره شهیدان شهریور 1320، پنج خیایان بنام فرماندهان آن دوران شهید بایندر، نقدی، هریسچی، میلانیان و کهنمویی نام دارند و همچنین در خردادماه سال جاری پرونده آرامگاه بایندر و روایت شهریور 1320 در خرمشهر، پس از ثبت در فهرست آثار ملی، ابلاغ شد.      گزارش از سجاد پاک گهر ـ رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خرمشهر]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7103</id>
<title>تخصیص 90 میلیارد تومان اعتبار در حوزه میراث‌فرهنگی خوزستان / فعال شدن 50 کارگاه مهم مرمتی برای بناهای در معرض خطر</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7103</link>
<description><![CDATA[سرپرست معاونت میراث‌فرهنگی خوزستان گفت: در یک سال گذشته ۵۰ کارگاه مهم مرمتی که غالباً آثار در معرض خطر بودند را فعال کردیم و از خطر به حالت تثبیت درآوردیم تا با مرمت مستمر، آن‌ها را به فرصتی برای بهره‌برداری سرمایه‌گذاران و اشخاص حقیقی تبدیل کنیم.]]></description>
<pubDate>1404/06/09</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/eeaecaeb.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، احمدرضا حسینی بروجنی در نشست خبری که در حاشیه نمایشگاه دستاوردهای دولت خوزستان برگزار شد ضمن گرامیداشت هفته دولت، اظهار کرد: حوزه معاونت میراث فرهنگی متشکل از سه اداره ثبت آثار و حرائم، حفظ و احیا بناها، بافت ها و محوطه های تاریخی و حفظ موزه ها و آثار منقول میراث فرهنگی است.    سرپرست معاونت میراث فرهنگی خوزستان با اشاره به اقدامات صورت گرفته یکسال اخیر در این حوزه، بیان کرد: اعتباری بالغ بر ۹۰ میلیارد تومان در حوزه میراث فرهنگی تخصیص داشته ایم، همچنین از حوزه مسئولیت های اجتماعی نفت نیز ۵۵ میلیارد تومان اعتبار داشته ایم که حوزه میراث فرهنگی، ثبت آثار حرایم، فعال کردن کارگاه های مرمت گمانه زنی و اکتشاف محوطه های تاریخی را در دستورکار قرار دادیم.    او گفت: در یک سال گذشته ۵۰ کارگاه مهم مرمتی که غالباً آثار در معرض خطر بودند را فعال کردیم و از خطر به حالت تثبیت درآوردیم تا با مرمت مستمر، آن ها را به فرصتی برای بهره برداری سرمایه گذاران و اشخاص حقیقی تبدیل کنیم.    به گفته سرپرست معاونت میراث فرهنگی خوزستان، همچنین دراین مدت، ۱۲ اثر دفاع مقدس در فهرست آثار به ثبت رسیدند.    حسینی بیان کرد: همچنین ۱۸ هزار آثار منقول در مخازن امن را ساماندهی کردیم. همچنین 100 اثر منقول نیز مرمت شدند.    او با اشاره به موزه های خوزستان اضافه کرد: در سال جدید تعمیر و تجهیز دو موزه مهم مسجدسلیمان و آبادان را آغاز کردیم که درصدد هستیم تا پایان سال به بهره برداری برسند.    سرپرست معاونت میراث فرهنگی خوزستان عنوان کرد: همچنین موزه منطقه ای خوزستان فعال شده که در تلاش هستیم با مشارکت بخش خصوصی و سایر نهادها به مرحله بهره برداری برسد.    به گفته حسینی، در سطح خوزستان آثار فراوانی وجود دارد که اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تلاش کرده با پایش های مستمر از این آثار حفاظت کند.    او با اعلام این که خوزستان دارای پنج بافت تاریخی مصوب است، اظهار کرد: با تلاش و پیگیری های مستمر، طرح های مطالعاتی و ضوابط اختصاصی آن ها تهیه شده که در وزارتخانه در حال بررسی برای ابلاغ به استان است.    سرپرست معاونت میراث فرهنگی خوزستان به حوزه اثرهای تاریخی اشاره کرد و افزود: سال گذشته شش اثر در راستای گمانه زنی و عرصه حریم، کاوش و گمانه زنی شده است که با توجه به عملکرد و ارزیابی استان در سال جاری به هفت اثر خواهد رسید و در حال حاضر کار پنج محوطه هم آغاز شده است که با تخصیص اعتبار این مهم تا پایان سال به اتمام خواهد رسید.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7088</id>
<title>خاکبرداری بدون هماهنگی شهرداری ایذه در محوطه اشکفت‌سلمان به‌هیچ‌وجه پذیرفتی نیست</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7088</link>
<description><![CDATA[پیرو اقدام شهرداری ایذه مبنی بر خاکبرداری بدون هماهنگی در محوطه باستانی اشکفت‌سلمان، مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان ضمن محکوم کردن این عمل غیرقانونی خواستار توقف سریع‌تر این عملیات در محوطه اشکفت‌سلمان شد.]]></description>
<pubDate>1404/06/02</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/bfdccbbd.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، محمد جوروند دوم شهریورماه 1404 اظهار کرد: متأسفانه باخبر شدیم که شهرداری ایذه اقدام به خاکبرداری در اشکفت سلمان کرده است که به هیچ وجه قابل قبول نیست.    مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان با بیان این که این عمل به هر قصدی که انجام شده باشد پذیرفتنی نیست تصریح کرد: چنانچه قرار است فعالیت عمرانی در محوطه اشکفت سلمان صورت بگیرد حتما لازم است تا کارشناسان میراث فرهنگی حضور داشته باشند.    او با تصریح این مطلب که خاکبرداری شهرداری ایذه در اشکفت سلمان در روند ثبت جهانی منظر فرهنگی ـ تاریخی این شهرستان تأثیر نامطلوب خواهد گذاشت، از شهرداری ایذه خواست تا در اسرع وقت نسبت به توقف عملیات خاکبرداری در این محوطه اقدام کند.    جوروند گوش زد کرد: چنانچه این عملیات ادامه پیدا کند بدون شک این محوطه تاریخی ارزشمند آسیب های جدی خواهد دید.    او تأکید کرد: با توجه به وجود سنگ نوشته های میخی و نقش نگاره های بسیار مهم مربوط به دوره عیلام نو در اشکفت سلمان این محوطه نیاز به کاوش مجدد دارد.    مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان خاطرنشان کرد: در صورت انجام کاوش های جدید در محوطه اشکفت سلمان توسط کارشناسان، به طور قطع به یافته های جدیدی خواهیم رسید.    اشکفت سلمان در شهرستان ایذه در ۱/۵ کیلومتری جاده کمربندی واقع شده است. این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۷۸ با شماره ثبت ۲۵۹۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در اطراف اشکفت کتیبه ها و سنگ تراشه هایی وجود دارد که عکس پادشاهان و موبدان آن زمان در آن نمایان است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7069</id>
<title>بازگشت احمدرضا حسینی‌بروجنی به رأس معاونت میراث‌فرهنگی خوزستان</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7069</link>
<description><![CDATA[معاون اسبق میراث‌فرهنگی خوزستان پس از سه سال بار دیگر سکاندار این معاونت شد.]]></description>
<pubDate>1404/05/25</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/eaadeefb.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، در حکمی از سوی محمد جوروند مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع  دستی خوزستان، احمدرضا حسینی بروجنی به عنوان سرپرست معاونت میراث  فرهنگی این اداره کل منصوب و جایگزین سیدمحسن حسینی شد.    مراسم تکریم و معارفه معاون میراث فرهنگی خوزستان پیش از ظهر امروز 25 مردادماه 1404، باحضور محمد جوروند مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان، معاونان او و جمعی از کارشناسان حوزه معاونت میراث در اهواز برگزار شد.    در این مراسم از زحمات سیدمحسن حسینی معاون سابق میراث فرهنگی تجلیل و احمدرضا حسینی بروجنی با دریافت حکم به عنوان سرپرست این معاونت معرفی شد.    مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان در این آیین با اشاره به انتخاب سرپرست جدید معاونت میراث فرهنگی استان، این معاونت را یکی از حساس ترین بخش های اداره کل میراث فرهنگی برشمرد و افزود: آقای حسینی بروجنی از نیروها و کارشناسان مجرب و پرسابقه اداره کل میراث فرهنگی استان است که با بیش از 20 سال سابقه ارتباط خوبی با مجموعه همکاران دارد و از طرفی با آثار تاریخی و ثبتی سطح استان آشنایی کاملی دارد.    محمد جوروند افزود: امیدواریم آقای حسینی بروجنی باتوجه به سابقه فرآوان کاری خود در معاونت میراث فرهنگی بتواند با کمک همکاران خود مسئولیت سنگین معاونت را به دوش بکشد.    او در ادامه پیگیری برای ثبت اشیاء تاریخی استان در سامانه جام و همچنین سامان دهی کاوش  های باستان شناسی را از حسینی بروجنی خواستار شد و افزود: برگزاری دوره  های آموزشی در حوزه های مختلف معاونت میراث، صیانت از قراردادها در حوزه این معاونت، توجه به پیشکسوتان و فعالان حوزه میراث فرهنگی و ارتباط مستحکم با وزارتخانه نیز از جمله دیگر موضوعاتی است که انتظار داریم آقای حسینی آن ها را به جد در دستورکار خود قرار دهد.    احمدرضا حسینی بروجنی متولد فروردین ماه 1356 و دارای مدرک کارشناسی  در رشته مرمت بناها و بافت های تاریخی از دانشگاه سوره اردبیل است. کارشناس میراث فرهنگی، عضو شورای فنی و ثبت استان، ناظر کارگاه های مرمت سطح استان، مسئول حفاظت از آثار تاریخی، جانشین معاون میراث فرهنگی، مسئول دستگاه نظارت معاونت میراث فرهنگی، رئیس گروه حفظ و احیاء معاونت میراث فرهنگی، مسئول کمیته فنی و بازرگانی اداره کل، کارشناس دادگستری در حوزه بناها و بافت های تاریخی، کارشناس حفاظت از آثار تاریخی و مسئول حفظ احیاءِ بناها، بافت ها و محوطه های تاریخی خوزستان، بخشی از سوابق و مسئولیت های اجرایی و اداری سرپرست جدید معاونت میراث فرهنگی استان است.    درخور یادآوری است، سیدمحسن حسینی از آبان ماه 1402 به مدت حدود دوسال معاون میراث فرهنگی خوزستان بود.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>7052</id>
<title>محافظت از «نگهبان»</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/7052</link>
<description><![CDATA[اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان طرح بازسازی و مرمت آرامگاه عبدالأمیر نگهبان، نویسنده و نماینده اهواز در دوره ششم مجلس ملی، را به پاس تلاش‌هایش در خوزستان‌پژوهی در دست انجام دارد.]]></description>
<pubDate>1404/05/14</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/bdddceab.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، این آرامگاه ثبت ملی نیست ولی باتوجه به این که در وضعیت ناشایستی قرار دارد و نیز درخواست فعالان فرهنگی، رسانه ای و دوستداران میراث فرهنگی در سال های گذشته، با همت اداره کل میراث فرهنگی خوزستان مرمت و بازسازی می شود.    از جمله اقداماتی که در این طرح صورت می گیرد، نصب در و ساخت سقف برای آرامگاه زنده یاد عبدالأمیر نگهبان است.    این مقبره در خیابان امام خمینی (ره) شرقی اهواز و روبروی بیمارستان قدیم آریا واقع شده است.    مقبره عبدالامیر نگهبان هم اکنون در جایی قرار گرفته که تا چند دهه پیش آرامستانی به نام  سیدجواد  در آنجا وجود داشت و مردم اهواز درگذشتگان خود را در جوار این سید به خاک می سپردند.    نخستین فرد خوزستانی که درباره اوضاع عمومی مجموعه شهرهای استان خوزستان با دیدی آسیب شناسانه و با ارایه راه حل هایی به مقامات مملکتی رساله ای نوشته، زنده یاد عبدالأمیر نگهبان (درگذشته به سال ۱۳۱۴) بوده است.     کتاب کم حجم اما پیشگامانه نگهبان با نام  اوضاع طبیعی و فلاحتی خوزستان  منتشره به سال ۱۳۰۶ نخستین کتابی است که یک خوزستانی به منظور یادآوری ضرورت توسعه همه جانبه منابع طبیعی خوزستان به رشته تحریر درآورده است.     عبدالأمیر نگهبان که از نخبگان سیاسی ـ فرهنگی خوزستان بوده، در دوره ششم مجلس شورای ملی نماینده مردم اهواز و دشت آزادگان در مجلس نیز بوده است.    عبدالأمیر نگهبان پدر یکی از بنیانگذاران رشته باستان شناسی در ایران یعنی روانشاد عزت الله نگهبان (زاده ۱۳۰۰ اهواز ـ درگذشت ۱۳۸۷ آمریکا) بوده  که از او نیز با عنوان  پدرباستان شناسی  ایران نام برده می شود. عزت الله نگهبان بنیانگذار گروه باستان شناسی دانشگاه تهران بود و سال ها ریاست دانشکده ادبیات دانشگاه تهران را برعهده داشت و در سرتاسر ایران تحقیقات میدانی ـ کتابخانه ای انجام داد.    شرح برخی از این نکات در کتابی از او با نام  پنجاه سال باستان شناسی ایران  نگاشته شده است. تلاش های تحقیقاتی عزت الله نگهبان در شوش و هفت تپه و بنیانگذاری موزه هفت تپه در سال ۱۳۵۲ از دیگر خدمات این دانشمند خوزستانی ایران است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6999</id>
<title>شوش گواهی بر شکوه و عظمت ایران‌زمین است</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6999</link>
<description><![CDATA[مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان در پیامی سالروز ثبت‌جهانی محوطه باستانی شوش در یونسکو را به ایرانیان و به‌ویژه مردم خوزستان تبریک گفت.]]></description>
<pubDate>1404/04/12</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/bdcfaabc.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، متن پیام محمد جوروند به شرح زیر است:    در جای جای ایران جان مان ، آثار بی نظیری از تاریخ و تمدن بشری می توان یافت که قدمتی بس کهن دارند. آثاری که جهانیان سر تعظیم در مقابل ارزش و شکوه و عظمت شان فرود می آورند و سبب شده تا تعدادی از آن ها در فهرست میراث جهانی جای بگیرند که یکی از این آثار محوطه باستانی شوش در خوزستان سربلند است.    شوش، گنجینه ای از تاریخ و تمدن بشری است که با آثار بی نظیر خود، گواهی بر شکوه و عظمت ایران زمین است. ثبت جهانی این محوطه، فرصتی مغتنم برای معرفی هرچه بیشتر این گنجینه به جهانیان و جذب گردشگران علاقه مند به تاریخ و فرهنگ بوجود آورده است.    اینجانب فرا رسیدن سیزدهم تیرماه سالروز ثبت جهانی محوطه باستانی شوش شامل کاخ شاوور، کاخ آپادانا، دروازه شرقی، کاخ هدیش، شهر پانزدهم، روستای هخامنشی، مسجد جامع شوش و مجموعه بناهای دوره اسلامی، تپه های آکروپل و قلعه فرانسوی ها را به عموم ملت فرهنگ دوست کشورعزیزمان، خانواده بزرگ میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان بویژه مردم فرهنگ دوست و فرهنگ پرور شهرستان تاریخی شوش، همکاران گرانقدر و پرتلاش در میراث جهانی شوش، اداره میراث فرهنگی شوش و همه علاقمندان به میراث فرهنگی استان تبریک عرض می کنم و از تلاش های ارزشمند همه مدیران، کارشناسان، دوستداران میراث فرهنگی و اصحاب رسانه برای میراث  داری این اثر تاریخی ارزشمند قدردانی می نمایم.    امید دارم در این روزهای حساس کنونی با بهره گیری از ظرفیت های همه آحاد جامعه به ویژه با همراهی انجمن های دوستدار میراث فرهنگی، جوامع محلی، اصحاب رسانه، خیران میراث فرهنگی و همه ذینفعان، بتوانیم وضعیت حفاظت و صیانت از بناها و محوطه های تاریخی را به عنوان یک اصل و وظیفه ملی ارتقاء بخشیم. از خداوند مهربان برای همه تلاشگران عرصه میراث فرهنگی خوزستان و کشور، آرزوی سلامت و سعادت دارم.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6996</id>
<title>تاکید فرماندار بهبهان بر ارتقاء فرهنگ عمومی و برنامه‌ریزی دقیق رویدادهای فرهنگی</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6996</link>
<description><![CDATA[فرماندار بهبهان در نشست هم‌اندیشی با فعالان فرهنگی و اجتماعی این شهرستان بر ضرورت ارتقاء فرهنگ عمومی و برنامه‌ریزی دقیق برای رویدادهای فرهنگی تأکید کرد.]]></description>
<pubDate>1404/04/11</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/fecafeaa.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، نشست هم اندیشی فرماندار بهبهان با فعالان فرهنگی و اجتماعی این شهرستان نهم تیرماه 1404 در سالن جلسات فرمانداری برگزار شد.    در این نشست، فعالان فرهنگی و اجتماعی با ارائه گزارشی اجمالی از فعالیت های خود، موضوعات، درخواست ها و چالش های موجود شهرستان بهبهان را مطرح کردند.    فرماندار شهرستان بهبهان در این جلسه ضمن تجلیل از تلاش های فعالان فرهنگی و اجتماعی گفت: ارتقاء سطح فرهنگ عمومی و بهبود برنامه های فرهنگی از اولویت های جدی مدیریت شهرستان بهبهان است و تحقق این موضوع مستلزم همکاری و هم افزایی همه دستگاه های اجرایی و نهادهای فرهنگی با گروه ها و فعالین فرهنگی واجتماعی خواهد بود.    زهره الزهرا روحی پور با اشاره به لزوم بازتعریف رویدادهای مؤثر فرهنگی افزود: ضروری است برنامه ریزی دقیقی برای برگزاری مراسم و رویدادهای فرهنگی انجام شود تا جایگاه اساسی و تاریخی شهرستان بهبهان در عرصه فرهنگ دوباره احیا شود؛ در این مسیر نیز، مشارکت و همکاری فعالان و گروه های فرهنگی می تواند نقش مؤثری در ارتقاء شاخص های فرهنگی شهرستان ایفا کند.    او بر اهمیت شفافیت در تعریف و اجرای طرح های فرهنگی و اجتماعی تأکید و عنوان کرد: تعریف دقیق طرح های فرهنگی و اجتماعی و روشن شدن روند اجرایی آن ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است تا بتوانیم با بهره گیری از ظرفیت های بومی شهرستان، حمایت مؤثرتری از فعالیت های فرهنگی و اجتماعی داشته باشیم.    فرماندار بهبهان خاطرنشان کرد: یکی از رویکردهای مورد توجه در دوره از مدیریت شهرستان بهبهان، بهره گیری حداکثری از ظرفیت مسئولیت های اجتماعی شرکت های فعال در منطقه است که باید به گونه ای طراحی و برنامه ریزی شود تا مردم شهرستان به طور ملموس و عادلانه از خدمات این حوزه منتفع شوند که در همین راستا نیز چند طرح مهم با محوریت مسئولیت  اجتماعی شرکت ها در دست بررسی و اقدام قرار دارد.    در ادامه علی حداد رئیس میراث فرهنگی شهرستان نیز نسبت به ارائه گزارشی از اقدامات فعالیت های فرهنگی که در این دو سال انجام شده است گفت: آیین های سنتی شهرستان، پوشش لباس های محلی در مراسم های آیینی، گویش زبان بهبهانی و لری در مراسم ها و پخت غذاها و نان های سنتی و اجرای نمایشگاه های صنایع دستی و مشاغل خانگی، مراسم های مذهبی و اجرای عزاداری های ثبت شده در آثار ملی به مانند سه سنگ بهبهان،  فعالیت های فرهنگی در بافت تاریخی، احیا و مرمت خانه های قدیمی و تشکیل دبیرخانه جشنواره گل نرگس و جشنواره خرما و کنجد و دیگر رویدادها  از جمله فعالیت های اداره میراث فرهنگی در دو سال گذشته بوده است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6969</id>
<title>گزارش| بناهای تاریخی هندیجان؛ از صفوی تا پهلوی</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6969</link>
<description><![CDATA[شهرستان هندیجان دارای محوطه‌ها و بناهای تاریخی بسیاری است که در نقاط مختلف شهرستان و در روستاهای مختلف پراکنده هستند. از این‌رو، در این نوشتار به معرفی شاخص­ترین بناهای تاریخی برجای مانده خواهیم پرداخت و الگوی معماری و دوره ساخت آن‌ها بررسی و بازبینی می‌شود.]]></description>
<pubDate>1404/03/13</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/eadbfcfe.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، بیشترین آثار و بناهای معماری باقی مانده در سطح شهرستان هندیجان براساس شواهد و مستندات، متعلق به اواخر دوره قاجار هستند و قدیمی ترین بنای باقی مانده به دوران پیش تر یعنی اواخر صفوی تعلق دارد. شهر هندیجان دارای بازار قدیمی با بافت تاریخی است که در 20-30 سال گذشته از بین رفته است و همه مغازه ها جای خود را به مغازه های جدید داده اند.     براساس گفته اهالی محل و براساس این که مغازه ها مربوط به اجداد آن ها بوده اند، این مغازه ها حدود 300 سال قدمت داشته اند؛ بنابراین براساس شواهد موجود و اطلاعات شفاهی افراد بومی می توان گفت هندیجان حداقل از اواخر دوره صفوی شهری پررونق و آباد و دارای مسجد جامع بوده است، گرچه براساس نوشته های سفرنامه نویسان، پیش از آن هم دارای سکونت بود ولی اکنون شواهدی در دست نیست.     انواع بناهای برجای مانده شامل خانه، مسجد و مقبره هستند که البته بناهای متعدد و مختلف دیگری شامل حمام قدیمی (قاجاری)، گنجور و حرم سرای میرعبدالله که مقر حکومت و محل زندگی خانواده او بوده (قاجاری ـ پهلوی اول)، بغی بغا که محل انشعاب آب بوده (قاجار)، اسکله (پهلوی) و مدرسه ای به نام مدرسه شوکت (پهلوی اول) در این شهر وجود داشته که در حافظه بزرگان این شهر برجاست ولی همگی ازبین رفته اند.     مصالح کلی معماری بناها شامل آجر، خشت، گچ، چوب، حصیر و کاهگل است که تقریباً در همه بناها یکسان  است. تزئینات به کار رفته شامل گره چینی در پنجره، آجرکاری مشبک، طاقچه و طاق نما با قوس های هلالی و جناغی و موارد معدودی تزئین با کاشی هستند. درب ها و چهارچوب پنجره ها از جنس چوب و درب های چوبی دارای تزئیناتی از جنس فلز هستند.    خانه های مسکونی    برخی خانه های باقی مانده عبارتند از: خانه نقیبی، خانه شیرعلی موسوم به خانه هندیجان، خانه چرغنده، عمارت سویره، عمارت دهملا و تعدادی خانه های تاریخی دیگر که در هندیجان و روستاهای اطراف وجود دارند. در این میان، خانه زرگر و خانه شاه عنبر در سال های اخیر تخریب شده اند. و خانه مستطاب فقط سردر آن باقی مانده و بقیه بنا از بین رفته است. همگی این خانه ها متعلق به دوره قاجار هستند.    الگوی معماری عمومی خانه ها    فضای کلی خانه ها شامل درگاه ورودی، میانسرا یا هشتی مربع شکل (در اصطلاح محلی دروازه)، ایوان، اتاق ها و فضاهای مورد استفاده است که همگی پیرامون یک حیاط مرکزی و بسته به متراژ خانه در یک، دو و یا سه ضلع حیاط ساخته شده اند؛ مصالح به کار رفته آجر و یا خشت با روکش گچ در فضای داخلی و روکش کاهگل در فضای بیرونی هستند. پوشش سقف همه فضاها اعم از هشتی و ایوان و اتاق ها تخت است و قسمت داخلی سقف پوشیده از چوب چندل و حصیر و نی یا چوب های باریک است.     به گفته حسن مشایخی از بزرگان این شهر، در بناهای قدیمی تر، سقف ها دارای تزئیناتی با چوب به شکل لوزی بوده که دارای رنگ آمیزی بوده اند؛ پس از درگاه ورودی به خانه، هشتی قرار دارد. هشتی یا دروازه در بیشتر خانه های هندیجان دیده می شوند و در برخی خانه ها فضای ورودی را به دو قسمت تقسیم می کند به طوری که دو درب ورودی در دو سمت هشتی محل ورود به اتاق ها است. اتاق ها گاهی به صورت دو اتاق تو در تو هستند که به وسیله یک درب چوبی با هم ارتباط دارند و یک در دیگر نیز به سمت حیاط دارند. کف برخی خانه ها پوشیده از آجرفرش و برخی گلی هستند و یک راه پله راه ورود به پشت بام است. عمارت دهملا و سویره در دو طبقه ساخته شده اند.    مساجد    مهم ترین مساجد تاریخی باقی مانده شامل مسجد بحرینی، مسجد شاه عنبر و مسجد جامع (مسجد بازار قدیم) هستند. دو مسجد تاریخی دیگر با قدمت بیش از 200 سال در هندیجان با نام های مسجد  شامندلی  و مسجد  قدیم کهباد  وجود داشته اند که هر دو از بین رفته اند.     الگوی معماری مساجد    اجزاء اصلی مساجد هندیجان عبارتند از: صحن(حیات)، شبستان(فضایی ک در آن نماز می خوانند)، محراب و منبر و در یک مورد بادگیر. مصالح استفاده شده شامل آجر، گچ، حصیر و چوب چندل هستند.  پوشش سقف همه مساجد تخت است؛ در زیر سقف حصیر و سپس چوب چندل برای استحکام سقف به کار رفته و همه مساجد فاقد گنبد هستند. نکته قابل توجه در مساجد هندیجان این است که هرگز در مسجد توالت ساخته نمی شده.    مسجد جامع بازار قدیم به گفته آقای مستطابی متولی آن که اجداد او بانی و نسل اندر نسل متولی  این مسجد بوده اند، در سال 1137 ساخته شده است که در این صورت می توان آن را متعلق به اواخر دوره صفوی دانست. این مسجد دارای شبستان تقریباَ مربع شکل است و یک ستون در وسط آن قرار دارد. در دو ضلع شمال شرقی و جنوب غربی مسجد در هر کدام دو دریچه در زیر سقف و در ردیف رف ها به عنوان بادگیر تعبیه شده که با ورود باد از طریق آنها عمل خنک کردن فضای داخل را انجام می دهند. قرارگیری آنها در روبروی هم در دوضلع دیوار باعث کوران و ایجاد جریان هوا می شود و می توان آن را از ابداعات معماری در این شهر عنوان کرد.    مسجد بحرینی و شاه عنبر هردو  متعلق به اواخر قاجار و دارای پلان مشابه هستند. در هر دو پس از ورود به حیات در سمت چپ، شبستان مسجد واقع شده که دارای پلان مستطیل شکل و پوشش سقف تخت است. در روبروی درب ورودی، محراب قرار دارد. مساجد با آجر ساخته شده اند و دیوارهای داخلی دارای پوشش گچ هستند. طاقچه و طاقنمای تزئینی در دیوارهای شبستان تعبیه شده و در ردیف بالای طاقنماها، رف تعبیه شده است.    متولی مسجد بحرینی خانواده مشایخی هستند و براساس گفته حسن مشایخی، این مسجد توسط یک فرد بحرینی که برای تجارت به هندیجان می آمده ساخته شده است و تاریخ ساخت آن دقیقاً مشخص نیست ولی احتمالا بیش از 200 سال قدمت دارد. سردر اصلی مسجد که از جنس گل ساخته شده بود از بین رفته و سردر کنونی درای آجرکاری و منار متعلق به دوره معاصر است که توسط آقای مشایخی به مسجد اضافه شده است.    درخصوص مسجد شاه عنبر هم باید گقت، متولی این مسجد خانواده علوی نژاد هستند و طبق گفته آن ها این مسجد حدود 110 سال قدمت دارد. این خانواده نیز نسل اندر نسل از زمان ساخت بنا تا کنون متولی این مسجد بوده اند.                                                      مقبره ها    شاخص ترین مقابر هندیجان عبارتند از شاه مشهد (قاجاری)، میرنعمان (قاجاری)، بی بی عصمت (پهلوی)، بی بی علیه (قاجاری ـ پهلوی)، نبی عاشور، امامزاده علی کوت مهنا.    معماری مقابر متفاوت از معماری مساجد است؛ برخلاف مساجد که دارای سقف تخت هستند در همه مقبره های تاریخی هندیجان پوشش گنبد دیده می شود. نوع گنبد عمدتاً گنبد نار دوپوسته از جنس آجر هستند و قسمت داخلی گنبد با روکش گچ پوشیده شده و دارای تزئینات گچ بری هستند. در مقبره های شاه مشهد و امام زاده میرنعمان، پس از سر در ورودی یک راهرو با دو فضای جانبی و پس از آن گنبدخانه قراردارد.    گزارش از اکرم ندیمی پور، کارشناس ارشد باستان شناسی]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6900</id>
<title>پیام تبریک مدیرکل میراث‌فرهنگی خوزستان به مناسبت روز جهانی موزه‌ها و هفته میراث‌فرهنگی</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6900</link>
<description><![CDATA[مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان با صدور پیامی، روز جهانی موزه‌ها و آغاز هفته میراث‌فرهنگی را تیریک گقت.]]></description>
<pubDate>1404/02/28</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/dbafeaec.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، محمد جوروند در پیام خود نوشت: فعالان حوزه میراث فرهنگی و گردشگری و همه دوستداران فرهنگ و تاریخ، فرارسیدن روز جهانی موزه ها و هفته میراث فرهنگی را به شما تبریک می گویم؛ این روزها فرصتی است تا به اهمیت و ارزش های بی نظیر میراث فرهنگی و تاریخی کشورمان بپردازیم و نقش موزه ها را به عنوان نگهدارندگان این گنجینه ها در حفظ هویت ملی و فرهنگی مان مورد توجه قرار دهیم.    موزه ها به عنوان فضاهایی برای انتقال دانش، فرهنگ و تاریخ، به ما کمک می کنند تا گذشته خود را بشناسیم و از آن درس بگیریم. در این روزها، یادآور می شویم که هر یک از ما مسئول حفظ و نگهداری این میراث ارزشمند هستیم و باید در راستای معرفی و پاسداشت آن ها تلاش کنیم.    از همه فعالان حوزه میراث فرهنگی، موزه داران و پژوهشگران که با کوشش و تلاش های بی وقفه خود در راستای حفظ و ترویج فرهنگ و تاریخ این سرزمین گام برمی دارند، صمیمانه سپاسگزاری می کنم. امیدوارم با همکاری یکدیگر، بتوانیم به حفظ، معرفی و ارتقای میراث فرهنگی خوزستان و ایران عزیز بپردازیم.    بیایید در این هفته، با بازدید از موزه ها و آثار تاریخی، به شناخت و آشنایی بیشتر با فرهنگ غنی سرزمین مان بپردازیم و به نسل های آینده یادآور شویم که میراث فرهنگی، گنجینه ای از هویت و تاریخ ماست.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6893</id>
<title>پوسترهای «رویداد میراث دفاع‌مقدس و گردشگری مقاومت» و «نشست ملی گردشگری مقاومت» رونمایی شدند</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6893</link>
<description><![CDATA[آیین رونمایی از پوسترهای «رویداد میراث دفاع‌مقدس و گردشگری مقاومت» و همچنین «نهمین نشست ملی گردشگری مقاومت» باحضور برخی شخصیت‌های برجسته در محل اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان برگزار شد.]]></description>
<pubDate>1404/02/24</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/cababeb.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، این آیین ظهر چهارشنبه 24 اردیبهشت ماه 1404 باحضور محمد جوروند مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان، فرج الله رزمجو جانشین فرماندهی جنوب غرب ارتش آجا، محمد شهباز گهروئی، رییس حوزه هنری استان خوزستان و حسین ذوالفقاری، دبیر بیست و ششمین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر در اهواز برگزار شد.    مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان با اشاره به رویداد  میراث دفاع مقدس و گردشگری مقاومت  اظهار کرد: این رویداد به عنوان یکی از بخش های بیست وششمین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر با هدف معرفی ارزش های دفاع مقدس و جاذبه های گردشگری مرتبط با مقاومت در دوران جنگ تحمیلی برگزار خواهد شد.    محمد جوروند ادامه داد: طی این رویداد، 17 نمایش در 26 مکان  تاریخی فرهنگیِ 10 شهرستان استان خوزستان از 28 اردیبهشت ماه تا چهارم خردادماه 1404 به اجرا درخواهند آمد که در مجموع 136 اجرا را شامل خواهد شد.    او افزود: نمایش های یادشده شامل  مسافر بغداد ،  سماک البحر ،  پاسپورت خونی ،  فتوت نامه مادرم صغری ،  قهرمان غریب ،  بهروزنامه ،  کبوتر صلح ،  به دنبال یک آدرس ،  رکاب زن ،  بچه پررو ،  مرثیه خان ،  میراث نفت ،  چند روایت از نامه   های رسیده ،  توپ، تانک، یک ضربه ،  وابگردانم ، دیده بان دشت بان شقایق  و  شاباش آتش  هستند که قرار است همزمان با هفته میراث فرهنگی و سالروز آزادسازی خرمشهر در بازه زمانی پیش گفته به اجرا درآیند.    مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان با اشاره به این که در کنار رویدادهای نمایشی و واقعه خوانی، رونمایی از تمبر گردشگری مقاومت نیز در این رویداد انجام خواهد شد گفت: برنامه هایی با مشارکت حوزه هنری خوزستان نیز اجرا خواهد شد.    او در ادامه درخصوص نشست ملی گردشگری مقاومت توضیح داد: این نشست نیز به عنوان یکی از بخش های بیست وششمین جشنواره ملی تئاتر فتح خرمشهر با رویکرد میراث دفاع مقدس و فتح خرمشهر، یکم و دوم خردادماه 1404 با حضور دبیران و فعالان گردشگری مقاومت کشور در سالن اتاق بازرگانی خرمشهر برگزار خواهد شد.    جوروند اضافه کرد: موضوعات وسرفصل های این نشست، روایت تئاتر فتح خرمشهر، گردشگری مقاومت در خرمشهر و تحقق شعار سال در حوزه گردشگری مقاومت هستند.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6884</id>
<title>معبد اینشوشیناک زیگورات چغازنبیل مرمت شد</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6884</link>
<description><![CDATA[مدیر پایگاه میراث‌جهانی چغازنبیل، از اجرای فصل اول عملیات حفاظت و مرمت معبد اینشوشیناک در طبقه اول زیگورات چغازنبیل خبر داد.]]></description>
<pubDate>1404/02/22</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/abdfabdc.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، عاطفه رشنویی، با اعلام این خبر توضیح داد: فصل اول عملیات حفاظت تخصصی معبد اینشوشیناک، به عنوان یکی از مهم ترین بخش های زیگورات چغازنبیل، با تکیه بر اصول اصالت و سلامت بنا و بر پایه استانداردهای بین المللی نگهداری از میراث جهانی خشتی، با موفقیت به پایان رسید.    مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت تپه با معرفی روش  های استاندارد مرمتی، افزود: فرایند حفاظت در این بخش از مجموعه، با تمرکز بر روش های مداخله حداقلی، استفاده از مصالح هم ساز و همگن، و پایش مستمر آسیب ها انجام گرفت تا ساختار تاریخی معبد، ضمن تثبیت وضعیت کنونی، از آسیب های آتی نیز مصون بماند.    او در بیان اهداف طرح اظهار کرد: این طرح با هدف حفظ اصالت مصالح، ساختار، خوانایی کالبدی معبد، افزایش عمر بنا و دور کردن آسیب های احتمالی از آن و با رعایت اصول حفاظت مبتنی بر مبانی نظری حاکم بر صیانت از این مجموعه و شیوه نامه های بین المللی نظیر منشور ونیز و راهنمای حفاظت از میراث خشتی ایکروم،  توسط کارشناسان و استادکاران مجرب این میراث جهانی طراحی و اجرا شد.    رشنویی در ادامه تصریح کرد: معبد اینشوشیناک در طبقه اول زیگورات، یکی از شاخص ترین سازه های خشتی جهان، علاوه بر این که نمادی از دانش معماری ایلامیان در هزاره دوم پیش از میلاد است، به عنوان بخشی از نخستین اثر جهانی ثبت شده ایران، نیازمند حفاظت مستمر، علمی و درجا است.    او همچنین در تشریح روش  کار، عنوان کرد: حفاظت در محل (In Situ Conservation)، رویکردی است که هم از انتقال یا تخریب لایه های تاریخی جلوگیری می کند، و هم به فهم بهتر سیر تحول بنا در بستر طبیعی و فرهنگی اش می انجامد.    مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت تپه، حفاظت از معبد اینشوشیناک را گامی در پاسداری از میراث جهانی خشتی دانست و افزود: این پایگاه با اجرای این عملیات، یک گام دیگر در زمینه صیانت پایدار از ارزش های جهانی این مجموعه کم نظیر برداشت و آن را در مسیر حفاظت بلندمدت قرار داد.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6848</id>
<title>یادداشت|ظرفیت خورهای منشعب شده از دل خلیج فارس</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6848</link>
<description><![CDATA[خور به شاخه‌ای از دریا اطلاق می‌شود که به داخل خشکی نفوذ کرده و معمولا به‌عنوان یک ویژگی ژئومورفیک ساحلی شناخته می‌شود.]]></description>
<pubDate>1404/02/10</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/ddfcabdf.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[سارا عبادی، مدیر پایگاه منظر فرهنگی خلیج فارس بندر ماهشهر، در یادداشتی نوشت: در استان خوزستان یکی از مهم ترین و برجسته ترین مجموعه های خورها در منطقه بندر ماهشهر و بندرامام قرار دارد که تمامی آن ها به عنوان انشعابات خور موسی از خلیج فارس محسوب می شوند. این منطقه به دلیل ویژگی های خاص طبیعی، اکولوژیکی و تاریخی که در خود جای داده است یکی از نقاط استراتژیک و ارزشمند کشور به شمار می آید.     تاکنون در این منطقه ۸۵ خور بزرگ و کوچک شناسایی و مستند شده اند که هریک از این خورها خود دارای انشعابات فرعی متعدد و گوناگونی هستند. این خورها در مقایسه با دیگر خورها از نوع واقعی بوده و هیچ گونه ارتباطی با منابع آب شیرین ساحلی ندارند. این ویژگی خاص خورها در منطقه بندر ماهشهر موجب تمایز آن ها از دیگر نواحی مشابه شده است.    خورهای منطقه بندر ماهشهر به دلیل شکل منحصربفرد، تنوع زیستی غنی و ویژگی های تاریخی خود به عنوان یکی از مهم ترین پدیده های اکولوژیکی و زیست محیطی در سطح استان خوزستان و حتی کشور شناخته می شوند. این خورها به دلیل شکل ظاهری خاص خود که شبیه به درختی خمیده با شاخه های متعدد است و همچنین تنوع بالای گونه های جانوری و گیاهی که در آن ها زندگی می کنند به عنوان یکی از منابع طبیعی ارزشمند در سطح ملی و بین المللی مورد توجه قرار گرفته اند. این خورها در زمان جزر مساحتی بالغ بر ۳۵۱۴ کیلومترمربع را دربرمی گیرند و به همین دلیل از منظر اکولوژیکی و جغرافیایی دارای اهمیت فراوانی هستند.    تحقیقات علمی و مطالعات طولانی مدت نشان می دهند که تاثیر خورهای شهرستان بندر ماهشهر بر زندگی ساکنان این منطقه و تحولات فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی آن ها بسیار درخور توجه است. این تاثیرات در قالب های مختلف و در جنبه های گوناگون از جمله جغرافیایی، زیست محیطی، تجاری، مذهبی و حتی سیاسی خود را نشان می دهند. خورها از دیرباز نقشی کلیدی در روند توسعه اقتصادی و صنعتی منطقه ایفا کرده اند. این خورها به ویژه در فرآیندهای تجاری و حمل ونقل دریایی تاثیر شگرفی داشته و به عنوان شاهراه های حیاتی برای انتقال کالاهای تجاری و مواد اولیه به مناطق مختلف کشور محسوب می شوند.    خور موسی به عنوان یکی از شاخص ترین نمونه های اکوسیستم ساحلی پهنه های گلی جزر و مدی در شمال غرب خلیج فارس، بزرگ ترین و گسترده ترین شبکه خورهای کشور را تشکیل داده است. این شبکه به دلیل ویژگی های هیدرولوژیک خاص خود و همچنین منابع طبیعی منحصر به فردی که در آن نهفته است به عنوان یکی از بزرگ ترین زیستگاه های ساحلی ایران شناخته می شود. شکل خاص هیدرولوژیک این خورها که ناشی از جزر و مدهای منظم و تغییرات فصلی است شرایط مناسبی را برای رشد و تکثیر گونه های مختلف جانوری و گیاهی فراهم می آورد.    خورها با داشتن سواحل متنوع از جمله سواحل ماسه ای غیرزیستی، سواحل گلی، سواحل صدفی و سواحل صخره ای، به عنوان یکی از پدیده های ژئومورفیک منحصربفرد در جنوب کشور شناخته می شوند. این سواحل با ویژگی های خاص خود نه تنها از منظر علمی و اکولوژیکی اهمیت دارند بلکه پتانسیل بالایی برای جذب گردشگران از سراسر جهان دارند. تنوع زیستی و طبیعی موجود در این سواحل به ویژه در فصل های مختلف سال، فرصتی منحصربفرد برای توسعه گردشگری طبیعی و اکولوژیکی فراهم کرده است. به طور خاص، این خورها به عنوان زیستگاه گونه های جانوری خاص و منحصر به فرد از جمله پرندگان آبزی و کنارآبزی شناخته می شوند. این منطقه در فصل های زمستانی محل استراحت و تخم گذاری بیش از سه میلیون پرنده مهاجر است که در مسیر مهاجرت خود به این منطقه می آیند.    در نتیجه، بررسی های علمی و مطالعات اکولوژیکی نشان می دهند که خورها نه تنها از منظر زیست محیطی بلکه از جنبه های فرهنگی، اقتصادی و تاریخی نیز نقش اساسی در توسعه منطقه و کشور دارند. به همین دلیل، حفاظت از این خورها و بهره برداری پایدار از منابع آن ها باید در اولویت قرار گیرد. این خورها به عنوان یکی از مهم ترین منابع طبیعی کشور، نیاز به مدیریت و برنامه ریزی دقیق برای حفظ اکوسیستم و توسعه پایدار دارند تا از آن ها به طور بهینه و مسئولانه بهره برداری شود.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6836</id>
<title>یادداشت| بناهای تاریخی؛ فرصتی برای توسعه و سرمایه‌گذاری</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6836</link>
<description><![CDATA[بناهای تاریخی، به عنوان نشانه‌های هویت فرهنگی و تاریخ یک سرزمین، علاوه بر این‌که بیانگر هویت ملی هستند می‌توانند به عنوان یک منبع اقتصادی پایدار برای توسعه و سرمایه‌گذاری نیز عمل کنند.]]></description>
<pubDate>1404/02/03</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/fbceaaef.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[احمد یوسفی نهاد، رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان کارون، به بهانه روز جهانی محوطه ها و بناهای تاریخی در یادداشتی نوشت: در سال های اخیر، علاقه مندی مردم به ایجاد هتل، سفرخانه های سنتی و رستوران در این فضاهای تاریخی افزایش یافته است. این نوع سرمایه گذاری نه تنها به حفظ و احیای بناهای تاریخی کمک می کند بلکه در عین حال به رشد اقتصادی و ایجاد اشتغال در مناطق مختلف منجر می شود.     حفظ و احیای بناهای تاریخی    ایجاد فضاهای اقامتی و خدماتی در بناهای تاریخی موجب می شود که این مکان ها مورد توجه بیشتر عموم قرار گرفته و از فرسایش و تخریب مصون بمانند. با تأسیس هتل ها و رستوران ها در این فضاها نه تنها استفاده از این بناها افزایش می یابد بلکه سرمایه گذاری لازم برای نگهداری و ترمیم آنها نیز فراهم می شود. این رویکرد به احیای فرهنگ و تاریخ محلی نیز کمک کرده و نسل های آینده را با ارزش های گذشته آشنا می سازد.     رشد اقتصادی و اشتغال زایی    توسعه فضاهای خدماتی در بناهای تاریخی می تواند محرکی برای رشد اقتصادی باشد. با جذب گردشگران داخلی و خارجی این مکان ها می توانند به منبع جدیدی برای درآمدزایی تبدیل شوند. به علاوه، با راه اندازی هتل ها و رستوران ها نیاز به نیروی کار محلی افزایش یافته و فرصت های شغلی جدیدی ایجاد می شود که به بهبود وضعیت اقتصادی جامعه کمک خواهد کرد.     تجارب منحصربفرد    بناهای تاریخی که به فضاهای اقامتی و خدماتی تبدیل می شوند می توانند تجربه ای منحصربفرد برای گردشگران فراهم کنند. اقامت در یک هتل با معماری تاریخی و سنتی همراه با ارایه غذاهای محلی فرصتی برای آشنایی عمیق تر با فرهنگ و آداب و رسوم محلی را فراهم می آورد. این نوع تجربه ها نه تنها به رضایت گردشگران افزوده می شود بلکه می تواند به جذب گردشگران بیشتر در آینده نیز کمک کند.     تشویق سرمایه گذاری    برای ترویج این نوع سرمایه گذاری نیاز به سیاست های حمایتی از سوی دولت و نهادهای مسئول است. تسهیل در پروسه های قانونی و ارایه مشوق های مالی و مالیاتی می تواند به جذب سرمایه گذاران برای توسعه فضاهای خدماتی در بناهای تاریخی کمک کند. همچنین آموزش و مشاوره به سرمایه گذاران در زمینه های مرمت و احیای بناهای تاریخی نیز می تواند نقش موثری در موفقیت این پروژه ها ایفا کند.    تدوین سیاست های حمایتی    دولت باید سیاست های مشخصی برای تشویق سرمایه گذاری در بناهای تاریخی تدوین کند. این سیاست ها می توانند شامل مشوق های مالی، تسهیلات قانونی و برنامه های حمایتی باشند.    تسهیل فرآیندهای قانونی    دولت می تواند با ساده سازی فرآیندهای اداری و کاهش بروکراسی، شرایط را برای سرمایه گذاران تسهیل کند. این اقدام می تواند شامل ارائه مجوزهای سریع تر و شفاف تر باشد.    مشوق های مالی و مالیاتی    ارائه معافیت های مالیاتی و تسهیلات مالی به سرمایه گذاران می تواند انگیزه بیشتری برای ورود به این حوزه ایجاد کند. همچنین، می توان با ارائه کمک های مالی مستقیم برای مرمت و احیای بناهای تاریخی، بار مالی سرمایه گذاران را کاهش داد.    آموزش و مشاوره    دولت می تواند با ارائه دوره های آموزشی و مشاوره به سرمایه گذاران، آنها را در زمینه مرمت، احیا و بهره برداری از بناهای تاریخی یاری کند. این آموزش ها می تواند به بهبود کیفیت طرح ها کمک کند.    ترویج آگاهی عمومی    دولت می تواند با برگزاری کمپین های آگاهی بخشی در مورد اهمیت حفظ بناهای تاریخی و مزایای سرمایه گذاری در آنها، مشارکت عمومی را افزایش دهد و مردم را به حمایت از این طرح ها تشویق کند.    همکاری با بخش خصوصی    ایجاد همکاری نزدیک بین دولت و بخش خصوصی می تواند به بهبود شرایط سرمایه گذاری کمک کند. این همکاری می تواند شامل مشارکت در طرح های مشترک و تأمین منابع مالی باشد.    حفاظت از میراث فرهنگی    دولت باید اقداماتی برای حفاظت از بناهای تاریخی به عنوان بخشی از میراث فرهنگی انجام دهد. این اقدامات شامل نظارت بر وضعیت بناها و جلوگیری از تخریب آن ها است.    ایجاد زیرساخت های لازم    دولت باید زیرساخت های لازم مانند حمل و نقل، خدمات عمومی و تأسیسات گردشگری را در اطراف بناهای تاریخی توسعه دهد تا شرایط جذب گردشگر و سرمایه گذار بهبود یابد. با اجرای این اقدامات، دولت می تواند نقش مؤثری در حمایت از سرمایه گذاری در بناهای تاریخی ایفا کند و به حفظ و احیای میراث فرهنگی کمک کند..    نتیجه گیری    بناهای تاریخی به عنوان نمادهای فرهنگی می توانند به بستری مناسب برای توسعه اقتصادی و اجتماعی تبدیل شوند. از راه سرمایه گذاری در این مکان ها نه تنها می توان به حفظ و احیای میراث فرهنگی کمک کرد بلکه به رشد و شکوفایی اقتصادی مناطق مختلف نیز دامن زد. با رویکرد صحیح و حمایت های لازم بناهای تاریخی می توانند به فرصت های بسیار مناسبی برای سرمایه گذاری تبدیل شوند.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6801</id>
<title>یادداشت|چهارشیر؛ میدان خاطره‌ها</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6801</link>
<description><![CDATA[از جمله میدان‌های مهم و قدیمی کلانشهر اهواز میدان چهارشیر است. این میدان با چهار مجسمه‌ سنگی از چهار شیر نشسته رو به چهار ورودی شهر (ورودی‌های قدیم اهواز) جزو آثار ثبت‌شده در فهرست آثار ملی است.]]></description>
<pubDate>1404/01/24</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/cbfbcdfa.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[جلیل جعفری، فعال رسانه، در یادداشتی نوشت: شیرهای این میدان كه مربوط به دوره پهلوی است در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۱ با شماره ثبت ۷۰۴۰ به  عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. نام میدان چهارشیر اهواز كه یادگاری از سال 1331 و یکی از دروازه های قدیمی اهواز است به ميدان  شهيد بندر  تغییر داده شد اما بسياری از مردم اهواز هم چنان آن را با نام چهارشیر می خوانند.    بیش از ۷۰ سال از عمر این میدان می گذرد و نسل های متمادی اهواز و مسافران از آن به چهار جهت شهر رفت وآمد کرده اند و هر چند به بهانه اجرای پروژه های مختلف، شیرها به محاق رفته بودند اما مردم اهواز همچنان این میدان را با نام چهارشیر می شناختند.    اما تازه ترین خبر این است که شیرهای میدان چهارشیر بازگشته و بر سر جای خود نشسته اند. علت غیاب آنها احداث روگذر غیرهم سطح بود که کار ساخت آن از سال 1394 آغاز شد. با آغاز اجرای این پروژه دیگر خبری از شیرهای این میدان نبود.    میدان چهارشیر اهواز هم اکنون در جای سابق خود قرار گرفته است اما از قرار معلوم شیرهایش شکل و شمایل چشم نوازی ندارند و می طلبد که ارگان های دست اندرکار دستی به سر و گوش آنها بکشند و حتی با محوطه سازی و رعایت عرصه و حریم این میدان به بعد گردشگری آن توجه ویژه نشان دهند.   درست به همانگونه که از اقصی نقاط کشور گردشگران نوروزی در روزهای نوروز و حتی قبل و بعد از آن برای تماشای پل سفید و کارون پا به اهواز می گذارند جا دارد با انجام تبلیغات و اطلاع رسانی فضایی برای معرفی این میدان خاطره انگیز فراهم شود.    افزون بر این، چهارشیر از آن میدان هایی است که نسل های گذشته ساکن در اهواز تقریبا بدون  استثنا عکس یادگاری با آن گرفته  اند و در آلبوم عکس های خانوادگی مردمان قدیم اهواز دست کم یک عکس از میدان چهارشیر پیدا می شود.    در روزگار گذشته میدان چهاشیر بی هیچ سد و مانعی در معرض دید همگان بود و صلابت و ابهت شهر را به رخ می کشید. اکنون اما به دلیل انجام طرح های توسعه شهری که اجتناب ناپذیر نیز می نمایند این میدان غیاب از نظر است و شاید دیگر کارکرد پیشین خود را که نمایاندن چهار ورودی اصلی شهر بود نداشته باشد. از این رو، توجه ویژه به این میدان به عنوان یکی از نمادهای اصلی کلانشهر اهواز در گذشته امری بایسته است چراکه هر آنچه که امروز در اختیار ماست روزی باید به دست آیندگان برسد و بدانند هویت هر شهر افزون بر باشندگان آن شهر بسته به المان ها و نمادهای خاطره آفرین آن نیز هست.    به هر حال، میدان چهارشیر و سازه هایی از این قبیل را نمی توان نادیده گرفت چراکه بخش مهمی از هویت شهری اهواز است و در کنار آثاری چون پل سفید، سیلو، فلکه ساعت، ساختمان سه گوش و... خاطره سازی کرده است و به تاریخ اهواز راه یافته است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6680</id>
<title>یادداشت| میراث معنوی و تأثیر آن بر جذب گردشگر</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6680</link>
<description><![CDATA[میراث معنوی به مجموعه‌ای از فرهنگ‌ها، آداب و رسوم، هنرها، ارزش‌ها و دانش‌های محلی اشاره دارد که از نسل‌های گذشته به نسل‌های بعدی منتقل شده است که شامل عناصر فرهنگی مانند موسیقی، داستان‌ها، زبان‌ها، آداب و رسوم، مراسم‌های مذهبی و سنت‌های محلی می‌شود.]]></description>
<pubDate>1403/12/30</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/affaabcf.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی دبیرخانه ستاد اجرایی خمات سفر خوزستان، احمد یوسفی نهاد رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کارون در یادداشتی نوشت: باتوجه به روند روزافزون گردشگری جهانی، میراث معنوی به عنوان یک منبع غنی و جذاب برای جذب گردشگران در سراسر جهان شناخته می شود.    ۱. ماهیت و اهمیت میراث معنوی  میراث معنوی به عنوان یک بخش اساسی از هویت فرهنگی هر کشور، به حفظ تنوع فرهنگی و اجتماعی کمک می کند. این نوع میراث نمایانگر تجارب، باورها و ارزش های یک جامعه است و می تواند به عنوان یک نقطه قوت در جذب گردشگر استفاده شود؛ به عنوان مثال، جشن ها، فستیوال ها و مراسم سنتی می توانند نقاط عطفی باشند که گردشگران را به سمت یک منطقه خاص جلب می کند.    ۲. تأثیر میراث معنوی بر جذب گردشگر  جذب گردشگران فرهنگی ـ گردشگران زیادی به دنبال تجارب فرهنگی و یادگیری درباره زندگی مردم محلی هستند. ارائه برنامه های مربوط به میراث معنوی می تواند این دسته از گردشگران را جذب کند. به عنوان مثال، بازدید از کارگاه های هنرهای دستی، شرکت در دوره های آموزشی آداب و رسوم، و تماشای اجراهای موسیقی و آداب ورسوم محلی می تواند برای این نوع گردشگران جذاب باشد.    تقویت هویت محلی و برندینگ مقصد ـ میراث معنوی می تواند به ایجاد هویت فرهنگی قوی برای یک منطقه کمک کند. باتوجه به این هویت، مقاصد گردشگری می توانند خود را به عنوان مرکز فرهنگی خاص معرفی کنند و این موجب موجب جذب گردشگران بیشتری خواهد شد.    توسعه پایدار گردشگری ـ حفظ میراث معنوی به توسعه پایدار گردشگری کمک می کند؛ به عنوان مثال، برگزاری جشن ها و مراسم سنتی به عنوان جاذبه های گردشگری می تواند موجب افزایش درآمد محلی و ایجاد شغل های جدید در جامعه شود.    ایجاد تجربه های منحصر به فرد ـ گردشگران به دنبال تجارب منحصر به فرد هستند و میراث معنوی می تواند این تجارب را فراهم کند. با قرار دادن گردشگران در دل آداب و رسوم محلی، می توانند احساس تعلق و تجربه ای عمیق و معنادار را پیدا کنند.    ۳. چالش ها و راهکارها  با اینکه میراث معنوی ظرفیت بالایی در جذب گردشگر دارد، اما با چالش هایی نیز مواجه است؛ برخی از این چالش ها از قرار زیر هستند:    تجاری سازی ـ در برخی موارد، میراث معنوی به منظور جذب گردشگر با تجاری سازی مواجه می شود که می تواند موجب تغییر ماهیت اصیل آن شود.    حفظ و نگهداری ـ نیاز به حفظ و نگهداری میراث معنوی به عنوان یک دارایی فرهنگی وجود دارد که باید با افزایش گردشگران و فشارهای اقتصادی مورد توجه قرار گیرد.    برای غلبه بر این چالش ها، می توان اقداماتی از قبیل زیر انجام داد:    آموزش جامعه محلی ـ این موضوع برای حفظ ارزش های فرهنگی و تشویق به مشارکت در میراث معنوی می تواند به تقویت این حوزه کمک کند.    توسعه زیرساخت های گردشگری پایدار: اطمینان از این که زیرساخت های گردشگری به طور پایدار و با درنظر گرفتن حفظ میراث معنوی توسعه یابند، از اهمیت بالایی برخوردار است.    در نهایت، میراث معنوی یک منبع ارزنده و تأثیرگذار در جذب گردشگر به شمار می رود. با حفظ و ترویج میراث فرهنگی، می توان به توسعه پایدار گردشگری و ارتقای کیفیت زندگی جوامع محلی کمک کرد. توجه به این مقوله علاوه بر جذب گردشگران بیشتر، به حفظ هویت فرهنگی و اجتماعی نیز منجر خواهد شد.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6664</id>
<title>ثبت دو اثر از دزفول و مسجدسلیمان در فهرست آثار ملی طبیعی</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6664</link>
<description><![CDATA[دو اثر از خوزستان با تصویب شورای طبیعی ثبت اداره‌کل ثبت و تعیین عرصه و حرایم وزارت میراث‌فرهنگی در فهرست آثار ملی طبیعی ثبت شد.]]></description>
<pubDate>1403/12/27</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/edeeabda.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی دبیرخانه ستاد اجرایی خدمات سفر خوزستان، معاون میراث فرهنگی استان با اشاره به این که  مجموعه چهار درخت کهنسال کُنار  در شهرستان دزفول باتوجه به قدمت و اهمیت آن ها یکی از آثاری است که طی یک پرونده در فهرست آثار طبیعی ملی ثبت شد گفت: درخت کُنار در بین مردم خوزستان از اهمیت ویژه ای برخودار است و مردم به حفظ درخت کنُار اهمیت می دهند و هرگز درخت کنار را قطع نمی کنند.           سیدمحسن حسینی درخصوص درختان ثبت شده عنوان کرد: این درختان در موقعیت محوطه بقعه متبرک محمدبن جعفر با فاصله حدود پنج کیلومتری جنوب دزفول با قدمت حدود سیصد و پنجاه سال به ثبت رسیدند و  حفظ این درختان هم از جهت حفظ محیط زیست و هم از جهت رونق و توسعه گردشگری طبیعی از اهمیت بالایی برخوردار است.                                             او در ادامه با بیان این که  چشمه های نفت سی برنج  (سه رشته چشمه) شهرستان مسجدسلیمان نیز دومین اثری است که در فهرست آثار ملی طبیعی از خوزستان ثبت شد افزود: باتوجه به این که خوزستان به یک استان نفت خیز معروف است باید این را بدانیم که اولین چاه نفت خاورمیانه در مسجدسلیمان حفاری شده که این چاه هم در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.    معاون میراث فرهنگی خوزستان با اشاره به اهمیت ثبت سه رشته چشمه چاه نفت یادشده در فهرست آثار طبیعی بیان کرد: این چشمه های نفتی به صورت کاملاً طبیعی هستند و مانند چشمه آب، نفت از آن ها جاری است و همین چشمه ها در مسیر گردشگری قرار دارند که در توسعه صنعت گردشگری طبیعی رونق بسزایی دارند.    او افزود: هنگامی که یک اثر در فهرست آثار ملی به ثبت می رسد در موضوع حفاظت و حراست از آن بهتر می توان عمل کرد زیرا به استناد قوانین دیگر هیچ کسی حق تعدی و تعرض به آن ندارد.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6648</id>
<title>یادداشت| راهیان نور، گامی در پاسداشت میراث‌فرهنگی دفاع‌مقدس</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6648</link>
<description><![CDATA[بیستم اسفندماه، روز ملی راهیان نور، فرصتی است برای تجلیل از مقام شامخ شهدای گرانقدر و گرامیداشت یاد و خاطره ایثارگران و رزمندگان هشت سال دفاع‌مقدس. این روز، همچنین فرصتی است برای تبیین اهمیت حفظ و پاسداشت میراث‌فرهنگی دفاع‌مقدس و ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در جامعه.]]></description>
<pubDate>1403/12/20</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/dfdceddb.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[محمد جوروند مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان در یادداشتی نوشت: راهیان نور یک حرکت فرهنگی عظیم است که نقش بسزایی در حفظ و انتقال میراث دفاع مقدس به نسل های آینده ایفا می کند و برگزاری اردوی راهیان نور، فرصتی مغتنم برای آشنایی با رشادت ها و فداکاری های رزمندگان اسلام در هشت سال جنگ تحمیلی است و در تقویت هویت ملی و فرهنگی به جامعه کمک کرده و حس غرور ملی را در بین مردم افزایش می دهد.    دفاع مقدس، از سویی، بخشی جدایی ناپذیر از هویت ملی و فرهنگی ما است که حفاظت از این میراث فرهنگی، شامل آثار و شواهدی که از دوران جنگ تحمیلی به یادگار مانده است را بر ما واجب می سازد. این آثار، گویای حماسه، ایثار و مقاومت ملت ایران در برابر تجاوز دشمن بعثی است و در حفظ و پاسداشت این میراث، که وظیفه ای همگانی است، اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی  استان خوزستان، نقش مهمی بر عهده دارد.    اهداف کلان اداره کل میراث فرهنگی استان خوزستان با ثبت مکان رویدادهای باقی مانده از دفاع مقدس و حفظ و پاسداشت آن به عنوان میراث فرهنگی، تأثیر بسزایی در حفظ و زنده نگه داشتن خاطرات و رویدادهای مهم جنگ تحمیلی دارد.     بر همین اساس، حدود 53 اثر دفاع مقدسی استان در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است که در این میان بیش از 20 اثر به عنوان یادمان های دفاع مقدس در مسیر بازدید راهیان نور قرار دارد. ارج نهادن به فداکاری ها و رشادت ها  نوعی تقدیر و تجلیل از فداکاری ها و رشادت های رزمندگان، شهدا و ایثارگران در طول جنگ است و این امکان را می دهد که به عنوان الگویی برای نسل های بعدی باقی بمانند و از آن درس بگیرند.    این مهم را نیز باید در نظر داشت که برگزاری اردوهای راهیان نور، در واقع نوعی گرامیداشت و پاسداشت این میراث ارزشمند است؛ بازدیدکنندگان در این اردوها، با حضور در مناطق عملیاتی، از نزدیک با وقایع جنگ آشنا می شوند و درک عمیق تری از ارزش های دفاع مقدس پیدا می کنند. همچنین با توسعه گردشگری، مکان های رویدادهای دفاع مقدس می توانند به جاذبه های گردشگری فرهنگی تبدیل شوند که این موضوع خواهد توانست به رونق اقتصادی مناطق و جوامع محلی نیز کمک و فرصت های شغلی جدیدی ایجاد کند.    اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، با همکاری سایر نهادهای ذیربط، تلاش خواهد کرد تا با حفاظت و بازسازی یادمان های دفاع مقدس، حفظ و نگهداری آثار و اشیاء مربوط به جنگ، و همچنین ارائه خدمات مناسب به بازدیدکنندگان، زمینه را برای برگزاری هرچه باشکوه تر مقاصد گردشگری مقاومت فراهم آورد.    روز ملی راهیان نور، نیز فرصتی است برای تجلیل از مقام شامخ شهدای گرانقدر و گرامیداشت یاد و خاطره ایثارگران و رزمندگان هشت سال دفاع مقدس. این روز، همچنین فرصتی است برای تبیین اهمیت حفظ و پاسداشت میراث فرهنگی دفاع مقدس و ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در جامعه.    امید است با تلاش و همت همگانی، بتوانیم این میراث ارزشمند را به نسل های آینده منتقل کرده و از آن به عنوان گنجینه ای ارزشمند برای تقویت هویت ملی و پاسداری از ارزش های انقلاب اسلامی بهره مند شویم.    یادداشت از محمد جوروند ـ مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6645</id>
<title>گزارش|ثبت مکان اسارت آخرین مدافع خرمشهر، گامی مهم در راستای حفظ ارزش‌های دفاع‌مقدس</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6645</link>
<description><![CDATA[مکان اسارت شهید جاویدالاثر امیر رفیعی دستجردی، آخرین مدافع شهر خرمشهر که میدان فرمانداری سابق است، نقطه اسارت آخرین مدافع خرمشهر قبل از سقوط ضلع شمالی شهر به شمار می‌رود. ضلع‌ شمالی خرمشهر به مدت ۱۹ ماه در تصرف کشور عراق بود و این مکان به دلیل ارزش‌های حماسی و خاطره‌ بی‌نظیرش، در آستانه ثبت در فهرست مکان‌های‌رویدادهای ملی قرار دارد.]]></description>
<pubDate>1403/12/19</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/fccfffff.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، شهیدجاویدالأثر امیر رفیعی، نماد مقاومت و ایستادگی در برابر تجاوز دشمن تا دندان مسلح، تا آخرین لحظات سقوط در خرمشهر ماند و با رشادتی بی همتا مبارزه کرد. او در میدان فرمانداری، آخرین نقطه مقاومت شهر، با تیربار خود پیشروی نیروهای عراقی را کند کرد تا هم رزمانش بتوانند از زیر پل عبور کنند؛ او حتی با پای شکسته ای که هنوز التیام نیافته بود، همچون کوهی استوار ایستاد و تا آخرین نفس جنگید.    برای تهیه پرونده ثبت ملی این رویداد، از مستندات تصویری و  کلیپ پخش  شده از تلویزیون عراق در آن سال ها و نیز مصاحبه های این اداره با تعدادی از فرماندهان دوران دفاع مقدس که خاطراتی از شهیدرفیعی را که تا آخرین لحظات پیش از اسارتش به یاد داشتند و همچین خاطره ای از آن شهید والامقام که در مستندی از مادر آن شهید نقل شده است استفاده شد.    خاطرات همرزمان شهید امیر رفیعی    سردار جانباز سیدعباس بحرالعلوم، یکی از فرماندهان ( ۳۵ روز مقاومت ) خرمشهر و از آخرین گروه هایی که از شهر خارج شدند، به عنوان همرزم شهید امیر رفیعی، خاطراتی از آن روزهای سخت را بازگو می کند:                 امیر فقط یک رزمنده نبود، بلکه یک امدادگر زبده و یک چریک ماهر نیز به شمار می آمد. او در میدان فرمانداری ماند و تا آخرین لحظه مقاومت کرد تا دیگر رزمندگان بتوانند از پل عبور کنند. او ساعت ۸ صبح روز  چهارم آبان، فقط با یک تیربار باقی ماند و باوجود اصرار همه هم رزمانش، حاضر به خروج از شهر نشد. وقتی صدای تیربار امیر قطع شد، فهمیدیم که یا شهید شده یا اسیر.     فیلمی که روز بعد از سقوط خرمشهر از شبکه های عراق پخش شد، تصویر اسارت او را با لباس خونی نشان داد. در این تصاویر، ۸ تا ۱۰ نفر او را احاطه کرده اند و در مسیر حرکت، او را به جلو هدایت می کنند. چهره شهید رفیعی در این تصاویر، غرور و استواری او را در مقابل نیروهای عراقی حتی در سخت ترین شرایط به نمایش گذاشت.    سیدعباس بحرالعلوم همچنین خاطراتی از امیر رفیعی پیش از آغاز جنگ بازگو می کند. او از خانه رئیس ساواک خرمشهر، که در خیابان ساحلی خرمشهر و جنب کنسولگری آمریکا قرار داشت، یاد می کند:  امیر رفیعی در آن روزها نیز حضور داشت. بعد از انقلاب، شهید جهان آرا تشکلی به نام کانون فرهنگی انقلابیون مسلمان خرمشهر را در همان خانه ساواک ایجاد کرد. این مکان به مقر بچه های انقلابی شهر تبدیل شد. شب ها، جلسات ایدئولوژیک برگزار می شد و گروه های مختلفی از جمله امتی ها، چپی ها و کمونیست ها در مورد انقلاب گفتگو می کردند. امیر رفیعی در آن روزها نوجوانی ۱۶ یا ۱۷ ساله بود که در جلسات شرکت می کرد و عصرها به نوجوانان در حیاط خانه، آموزش جودو می داد.     سید صالح موسوی، از رزمندگان دوران دفاع مقدس که به شکارچی تانک های عراقی شهرت دارد، نیز خاطراتی از آن روزها نقل می کند:     عراقی ها از قسمت شمالی شهر وارد فرمانداری شدند. فقط امیر رفیعی مانده بود، با همان پای شکسته اش، از میدان فرمانداری به سمت آن ها شلیک می کرد. او تا آخرین لحظه مقاومت کرد و دست آخر با اتمام گلوله هایش، به اسارت نیروهای عراقی درآمد.     سردار محمد نورانی، از دیگر فرماندهان و مدافعان دوران دفاع مقدس، در توصیف شخصیت امیر رفیعی این گونه می گوید:     امیر رفیعی شخصیتی بسیار آرام، نجیب و باهوش بود. نجابت و آرامش او باعث می شد که همه به او احترام بگذارند. او بیشتر اهل عمل بود تا حرف. خیلی کم صحبت می کرد، اما در هر محوری که خطر وجود داشت، امیر را می توانستید ببینید. در گمرک خرمشهر، پلیس راه و در جاهای مختلفی که دشمن حضور سنگین تری داشت، امیر با آرپی جی یا تیربار به شدت با دشمن مقابله می کرد و حضور بسیار فعالی داشت.     خاطراتی از مقاومت و شبیخون ها    محمد نورانی ادامه داد:  من چند بار در محورهای مختلف همراه او بودم. بعد از روز هفتم و هشتم حمله به خرمشهر، به تدبیر شهید جهان آرا، نیروها در سه محور تقسیم شدند. یک بار من، امیر و پرویز عرب و سیدصالح موسوی به سمت گمرک رفتیم، چون متوجه شده بودیم که عراقی ها وارد گمرک شده اند. پشت دیوار پلیتی (ورق گالوانیزه) گمرک کمین گرفتیم. یادم هست امیر یا پرویز عرب گفت: با نارنجک تفتگی، تجمع آن ها را هدف قرار دهیم. همین کار را هم کردیم، اما در یک لحظه، گلوله  آرپی جی به سمت ما شلیک شد و ترکشی  سر پرویز را مورد اصابت قرار داد و او شهید شد.    بعد از آنجا به سمت درب دیگر گمرک که در خیابان فردوسی بود رفتیم وقتی متوجه شدیم از آنجا هم نمی شود وارد شد، به امیر گفتیم برویم. امیر گفت: شما بروید، من همین جا می مانم و اجازه  خروج از اینجا را به آن ها نمی دهم و سعی می کنم با آرپی جی جلوی آن ها را بگیرم.    این طبیعت فداکارانه  امیر رفیعی بود. او روحیه  بسیار بالایی داشت و توکل و ایمانش مثال  زدنی بود. امیر در یک گروه متوقف نمی ماند، هر گروهی از سه گروه تقسیم  شده توسط شهید جهان آرا که در معرض تهاجم و خطر بیشتری قرار می گرفت، امیر آنجا می رفت.     او افزود:   یک بار دیگر هم خاطرم هست در همان روزهای ابتدایی جنگ، شهید جهان آرا گفت: ما نباید همیشه حالت دفاعی به خود بگیریم و باید کاری کنیم که عراقی ها کمی بترسند. یادم می آید در منطقه  صد دستگاه، نزدیک پل دوربند که عراقی ها در آن منطقه مستقر بودند، ما حدود پنج تا شش نفر شدیم، از جمله امیر. تصمیم گرفتیم یک شبیخون در شب انجام دهیم. شاید این اولین شبیخون تاریخ جنگ باشد که در روزهای پنجم تا هفتم جنگ صورت گرفت، من این موضوع را در کتاب خاطراتم نوشته ام، ما یک شبیخون به عراقی ها زدیم، امیر بود، من بودم، جواد عزیزی، مسعود بغلانی، نادر و یکی دو نفر دیگر. شب از نهر عریض عبور کردیم و به عراقی ها رسیدیم، به سمت آن ها شلیک کردیم و یک تانک و ضدهوایی و تجهیزات دیگر را منهدم کردیم؛ عراقی ها به دنبال ما افتادند و ما پراکنده شدیم و خودمان را در نهر انداختیم و به سختی نجات پیدا کردیم. وقتی به نزدیک مسجد صددستگاه رسیدیم که قرارمان آنجا بود، دیدیم امیر نیست، در به در دنبالش گشتیم، آخر تصمیم گرفتیم مسیر را دوباره برگردیم و در شب به دنبال امیر بگردیم. ناگهان دیدم امیر آرام آرام در تاریکی شب، با کمال خونسردی و اسلحه روی دوشش، داشت می آمد. با هیجان به او گفتیم:  کجا بودی؟ چرا نیامدی؟  گفت:  بعد از اینکه شما رفتید، من ماندم و در یک خانه مراقب مسیر بودم.     آخرین روزهای مقاومت    سردار نورانی در خصوص آخرین روزهای مقاومت امیر رفیعی گفت: من در آن صحنه حضور نداشتم، ولی شنیدم که وقتی عراقی ها بعد از ۳۵ روز از سمت کمربندی و میدان عشایر به فرمانداری خرمشهر رسیدند ، که اشراف داشت به پل خرمشهر، قبل از انقلاب به میدان جلوی فرمانداری میدان مجسمه یا میدان فرمانداری می گفتند، امیر به بچه ها گفته بود:  من اینجا با تیربار می مانم، شما از ر اه رودخانه خودتان را به آن طرف رودخانه برسانید، قبل از سقوط کامل شهر.  مثل همان کاری که در کنار درب گمرک خرمشهر کرده بود. بچه ها اول مخالفت کردند، اما در نهایت مجبور شدند فشنک های خود را به امیر بدهند و بروند، بعد از آن دیدار دیگر هیچ خبری از ایشان نداشتم تا اینکه فیلم لحظه ی اسارت امیر را دیدم، و بعد از آن دیگر هیچ وقت خبری از او نیامد، او جوانی اش را برای اسلام، انقلاب و این شهر فدا کرد.     خاطره مادر شهید    در گزارش مستندی از مادر شهید نقل شده است:         یک شب امیر دیر به خانه آمد، به او گفتم:  امیر، چرا دیر آمدی؟ او گفت:  مامان، یک خواهری در حال زایمان بود، که خبر دادند که به خون نیاز دارد، گروه خونی من با ایشان سازگار بود، بنابر این به کمکشان رفتم، آن خانم بچه اش را به دنیا آورد؛ یک پسر بود، آن مادر از من پرسید:  اسم تو چیست؟ گفتم امیر. او گفت: اشکال ندارد اگر اسم پسرم را امیر بگذارم؟ ناراحت نمی شوی؟ گفتم: نه، چه اشکالی دارد؟ حالا همیشه می گویم: آن امیر کجاست؟    ثبت مکان اسارت به عنوان اثر ملی    در همین خصوص، رئیس میراث فرهنگی خرمشهر از آماده سازی پرونده ثبت ملی مکان اسارت شهید جاویدالأثر امیر رفیعی دستجردی، آخرین مدافع شهر، خبر داد.    سجاد پاک گهر با اشاره به اهمیت این مکان، اظهار کرد: میدان فرمانداری قدیم، براساس مستندات موجود، آخرین نقطه استقرار نیروها قبل از خروج از شهر از سمت پل است، این مکان نه تنها یک مکان جغرافیایی، بلکه نمادی از ایثار و مقاومت است، ثبت این مکان در فهرست ملی، گامی مهم در راستای حفظ و انتقال ارزش های دفاع مقدس به نسل های آینده است.    او افزود:  پرونده این مکان با توجه به مستندات موجود، از جمله فیلمی کوتاه از لحظه اسارت شهید امیر رفیعی که توسط نیروهای عراقی ضبط شده و روز بعد از سقوط خرمشهر از شبکه های عراق پخش شد  که در آن، غرور و استواری شهید رفیعی حتی در سخت ترین شرایط به تصویر کشیده شده  و نیز خاطرات فرماندهان و همرزمان شهید و نقش بی بدیل او در مقاومت خرمشهر، آماده شده و به زودی در کمیته ثبت ملی مطرح خواهد شد.     رئیس میراث فرهنگی خرمشهر خاطرنشان کرد: ثبت این مکان به عنوان یک اثر ملی، نه تنها یاد و خاطره شهید امیر رفیعی و دیگر مدافعان خرمشهر را زنده نگه می دارد، بلکه می تواند به عنوان یک میراث معنوی، الهام بخش نسل های آینده در پاسداری از ارزش های میهن  پرستی و مقاومت باشد.    گزارش از سجاد پاک گهر و سیدجواد خراسانی                                ]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6544</id>
<title>حاج‌سالم صافی، حافظ و احیاء‌کننده میراث‌معنوی عاشورایی بود</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6544</link>
<description><![CDATA[مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان درگذشت «سالم صافی» میراث‌دار فرهنگ حسینی(ع) را تسلیت گفت.]]></description>
<pubDate>1403/11/01</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/ccfbbbaf.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، محمد جوروند به دنبال درگذشت یکی از میراث داران میراث حسینی اظهار کرد: درگذشت حاج سالم صافی، از پیرغلامان و مداحان اهل بیت علیهم السلام، ضایعه  جبران ناپذیری برای جامعه ی شیعه و عاشقان اهل بیت(ع) است.    مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان ضمن تأکید بر حفظ میراث معنوی حسینی و عاشورایی،  تصریح کرد: حاج سالم صافی، با صدای دلنشین و بیان پرشور خود، یکی از احیاکنندگان و حافظان میراث معنوی عاشورای حسینی بود که در طول سال ها خدمت، دل های بسیاری را به عشق امام حسین علیه السلام گرما بخشید.    او ادامه داد: این پیر غلام بزرگ، با برگزاری مجالس سوگواری و مرثیه خوانی های مملو از عشق و اخلاص، یاد و خاطره  شهدای کربلا را زنده نگه می داشت و با صداقت و محبت به اهل بیت، الگویی برای جوانان و عاشقان راه امام حسین بود و با ترویج فرهنگ عاشورا، چراغ راهی برای جامعه  مسلمانان شد.    جوروند افزود: فوت حاج سالم صافی، جامعه  مداحان و محبان اهل بیت را در غمی عمیق فرو برد. یاد و خاطره  این مرد همیشه در دل های ما باقی خواهد ماند و راهی که او آغاز کرد، توسط شاگردان و محبان اهل بیت ادامه خواهد یافت.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6477</id>
<title>تحقق 100درصدی شاخص‌های شرح وظایف معاونت میراث‌فرهنگی خوزستان در سال ۱۴۰۲</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6477</link>
<description><![CDATA[معاون میراث‌فرهنگی خوزستان گفت: براساس گزارش ارزیابی نهایی عملکرد اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان توسط سکوی یکپارچه مدیریت عملکرد نظام اداره و حکمرانی کشور، معاونت میراث‌فرهنگی استان خوزستان در تحقق شاخص‌های شرح وظایف خود در سال ۱۴۰۲ صددرصد موفق بوده است.]]></description>
<pubDate>1403/09/06</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/fddeedf.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، سیدمحسن حسینی با اشاره به نتایج مثبت ارزیابی عملکرد سال ۱۴۰۲ معاونت میراث فرهنگی خوزستان ضمن تجلیل و قدردانی از محمدحسین ارسطوزاده مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان به دلیل نگاه ویژه و پیگیرانه و توصیه های راهگشا در سال ۱۴۰۲، همچنین مدیران پایگاه های میراث ملی و جهانی، رؤسای ادارات میراث شهرستان ها، کارشناسان معاونت میراث خوزستان، پایگاه ها و ادارات شهرستان ها، و سایر همکاران در معاونت های اداره کل گفت: اگر مدیریت، پیگیری و تشریک مساعی این عزیزان نبود، معاونت میراث فرهنگی خوزستان به چنین موفقیت ارزشمندی در خدمت به مواریث فرهنگی خوزستان دست نمی یافت.    معاون میراث فرهنگی خوزستان در ادامه افزود: شرح وظایف معاونت میراث فرهنگی شامل شاخص های مختلفی در حوزه های کارگاهی، مرمتی، ثبتی و موزه ای است که با یاری خدا و کوشش همکاران عزیز حداکثر سقف امتیاز همه حوزه ها و شاخص های مربوط در سال ۱۴۰۲ از سامانه ارزیابی دولت کسب شد.    او درباره شاخص های حوزه حفاظت و مرمت گفت: در راستای حفاظت و نگهداری از آثار تاریخی به ویژه پایگاه های میراث ملی و جهانی، سالانه طرح های مرتبط با موضوع ساماندهی و مرمت تعریف و مطابق برنامه در پایان سال اتمام و ارزیابی می شود.    حسینی افزود: در این خصوص، دو بخش کمی و کیفی وجود دارد که بخش کمی دو شاخص را دربر می گیرد. شاخص نخست، تعداد طرح های مرمت، حفاظت و ساماندهی خاتمه یافته پایگاه های میراث ملی و جهانی است که در سال ۱۴۰۲ با رسیدن به سقف امتیاز ۵۶/۱۸ که توسط دولت محترم تعیین شده، به تحقق ۱۰۰ درصدی رسیده است و  شاخص کمی دوم شامل تعداد کارگاه های مرمت بناهای در مالکیت بخش خصوصی با مشارکت اعتبارات دولتی است که به همت همکاران و پیمانکاران بخش خصوصی باز به سقف ۵۶/۱۸ و تحقق ۱۰۰ درصدی دست یافته است.     او تصریح کرد: همچنین در بخش کیفی که شامل دو شاخص فنی با عنوان مرمت و حفظ اشیاء تاریخی و فرهنگی در دو بخش دولتی و خصوصی است، این معاونت به سقف امتیاز ۵۶/۱۸ نائل آمد و موفقیت در این شاخص نیز در سال یادشده ۱۰۰ درصدی بوده است.    معاون میراث فرهنگی خوزستان درباره نتایج ارزیابی شاخص های ثبتی نیز گفت: ایجاد بسترهای مناسب به منظور نظام مند کردن و حفاظت از میراث فرهنگی و بسترسازی حقوقی برای تسهیل تعامل میراث فرهنگی و مردم مستلزم تعیین عرصه و حریم آثار تاریخی و طبیعی و ابلاغ آن ها است. سقف امتیاز شاخص تعیین حریم آثار تاریخی و طبیعی ۴۴/۹۴ امتیاز است که معاونت میراث فرهنگی خوزستان در این شاخص نیز کامیاب بود و به موفقیت ۱۰۰ درصدی دست یافته است؛ افزون بر این، معاونت میراث فرهنگی خوزستان در حوزه ثبت آثار طبیعی، آثار غیرمنقول، آثار منقول و میراث ناملموس نیز به سقف امتیاز ۴۴/۹۴ در سال ۱۴۰۲ رسید و برنامه های موردنظر به صورت ۱۰۰ درصدی محقق شده اند.    او همچنین با بیان این که موزه ها به عنوان بخش نمایشگاهی و حفاظتی میراث فرهنگی در شرح وظایف معاونت میراث فرهنگی خوزستان از اهمیت بسیاری برخوردارند گفت: این معاونت همه تلاش خود را برای ارتقاء شاخص های مربوط به موزه ها در سال ۱۴۰۳ به کار بسته است و خدا را شاکریم که در شاخص نرخ رشد بازدید از موزه ها موفق به کسب سقف امتیاز ۴۴/۹۴ و در شاخص بهسازی، تجهیز و ارتقاء سطح کیفی موزه ها نیز به سقف امتیاز ۵۶/۱۸ و تحقق ۱۰۰ درصدی اهداف دست یافتیم.    حسینی در پایان ضمن تبریک این دستاورد به مردم خوزستان به ویژه خانواده بزرگ میراث فرهنگی، فعالان و علاقمندان این حوزه، بر ادامه تلاش های اداره کل برای تحقق هرچه بیشتر اهداف در سال ۱۴۰۳ تأکید کرد.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6454</id>
<title>پایان سومین جشنواره چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی و آغاز حرکت به‌سوی جشنواره چهارم در خوزستان</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6454</link>
<description><![CDATA[قائم‌مقام وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی با اشاره به این‌که میزبانی چهارمین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی را استان خوزستان درخواست کرده است، گفت: جشنواره چهارم میراث فرهنگی به میزبانی خوزستان در سال 1404 برگزار می‌شود.]]></description>
<pubDate>1403/08/18</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/dfbdffef.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، آیین پایانی سومین جشنواره بین المللی چندرسانه ای میراث فرهنگی به دبیری علیرضا تابش و با اجرای فرزاد حسنی جمعه شب 18 آبان ماه 1403 در تالار حافظ شهر شیراز برگزار شد.    علی دارابی قائم مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی کشور در مراسم پایانی سومین جشنواره بین المللی چندرسانه ای میراث فرهنگی که با حضور مهمانان داخلی و خارجی در شهر شیراز برگزار شد، عنوان کرد: باید به اطلاع برسانم که با موافقت استاندار خوزستان و آمادگی مدیرکل میراث فرهنگی این استان، چهارمین دوره جشنواره به میزبانی این استان برگزار خواهد شد.    او ادامه داد: درباره ضرورت، اهمیت، دستاوردهای جشنواره بین المللی چندرسانه ای میراث فرهنگی هر قدر بگوییم باز هم کم است. امروزه  شادی و نشاط  یک نیاز مبرم و یک راهبرد اساسی کشور است. این جشنواره است که قادر است، جشن، سرور، بهجت را در میان مردم جاری و ساری کند.    در این مراسم، تندیس جشنواره بین المللی چندرسانه ای میراث فرهنگی با حضور علی دارابی قائم مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی، علیرضا تابش دبیر جشنواره، محمد ثابت اقلیدی مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان فارس به محمدحسین ارسطوزاده مدیر کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان خوزستان تقدیم شد تا خوزستان به صورت رسمی میزبان دور بعدی جشنواره لقب گیرد.    مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان پس از دریافت تندیس جشنواره در سخنانی کوتاه گفت: خدا را شاکریم که امروز در خدمت استادان فرهنگ و پیشکسوتان حوزه میراث فرهنگی هستیم؛ ابتدا از همه دست اندرکاران برگزاری این رویداد بزرگ و دکتر صالحی امیری و آقایان علی دارابی، علی رضا تابش و حسینعلی امیری بسیار تشکر می کنم.     محمدحسین ارسطوزاده ادامه داد: من اینجا هستم که سلام استاندار محترم خوزستان را به حاضران در جشنواره ابلاغ کنم .     او اظهار کرد: امیدوارم که استان خوزستان میزبان خوبی برای چهارمین دوره از این جشنواره باشد. خوزستان استانی وسیع و فرهنگی و بهشت علاقه مندان به میراث فرهنگی است.    گفتنی است، در قسمت جوایز جشنواره سوم و در بخش پویانمایی، لوح افتخار بخش داستانی، سریال و نمایش خانگی به راد نژادفتحی از خوزستان برای اثر  اوسونا  اهداء شد.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6445</id>
<title>راه‌یابی اثر هنرمند خوزستانی به سومین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6445</link>
<description><![CDATA[از میان آثار رسیده به بخش عکس سومین جشنواره بین‌المللی چندرسانه‌ای میراث‌فرهنگی، یک اثر از هنرمند خوزستانی برای حضور در جشنواره انتخاب شد.]]></description>
<pubDate>1403/08/11</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/daecbede.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، از میان آثار رسیده به بخش عکس سومین جشنواره بین المللی چندرسانه ای میراث فرهنگی، یک اثر از هنرمند استان هستی فتوتی برای حضور در جشنواره انتخاب شد.    هربرت کریم مسیحی، داوود وکیل زاده و ساتیار امامی به عنوان اعضای هیئت داوران، آثار رسیده به بخش عکس سومین جشنواره بین المللی چندرسانه ای میراث فرهنگی را مورد قضاوت و داوری قرار می دهند.    نتایج داوری بخش عکس جشنواره، ۱۵ آبان ماه جاری اعلام خواهد شد که مدیریت این بخش را میلاد بهشتی بر عهده داشته است.    سومین جشنواره بین المللی چندرسانه ای میراث فرهنگی با شعار  ایران ما، میراث ما؛ میراث ما، ایران ما  ۱۵ تا ۱۸ آبان ماه، به دبیری علیرضا تابش از سوی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و به میزبانی استانداری فارس، در شیراز برگزار می شود.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6377</id>
<title>2 سال حبس برای متجاوز به عرصه محوطه باستانی &quot;مگرنات&quot; در خوزستان</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6377</link>
<description><![CDATA[معاون میراث‌فرهنگی خوزستان از محکومیت فردی خبر داد که با حفر کانال، به عرصه محطه باستانی مگرنات تجاوز کرده بود.]]></description>
<pubDate>1403/06/15</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/beafcccb.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، سیدمحسن حسینی در تصریح این خبر گفت: محوطه مگرنات یکی از مهمترین محوطه های تاریخی اسلامی خوزستان است که در فاصله حدود 20 کیلومتری جنوب شهرستان شوش قرار دارد و متأسفانه طی سالیان متمادی توسط حفاران غیرمجاز بصورت شبانه حفاری می شد.    معاون میراث فرهنگی خوزستان ادامه داد: طی چند ماه گذشته متأسفانه قسمتی از عرصه محوطه توسط یکی از کشاورزان محلی با هویت معلوم تسطیح شد و این کشاورز به حفر کانال در این قسمت اقدام کرده بود که باوجود تذکرات پیش گیرانه، متأسفانه شخص خاطی به تذکرات و هشدارهای عوامل میراث توجهی نمی کرد.    او افزود: باتوجه به این موضوع، پس از طرح شکایت علیه شخص خاطی در محاکم قضایی و پیگیری های مسئولان اداره میراث فرهنگی و حقوقی شهرستان شوش، حکم محکومیت برای شخص یادشده طی روزهای گذشته صادر و مرتکب به دو سال حبس تعزیری محکوم شد.     حسینی با بیان این که محوطه مگرنات علاوه بر ثبت در فهرست آثار ملی دارای ضوابط مصوب عرصه و حریم ابلاغی وزارتخانه است، گفت: بنده به نوبه خود از همه مسئولان محترم و عزیز در سیستم قضائی و نیروی انتظامی شهرستان که همواره در حفظ و حراست از آثار تاریخی و  باستانی در  کنار میراث فرهنگی هستند و با جدیت تمام با سوداگران آثار تاریخی برخورد قانونی می کنند تشکر می کنم.    او تأکید کرد: خط قرمز ما در میراث فرهنگی، حفاظت و حراست از محوطه ها و سایت های تاریخی باستانی است  و چنانچه هر شخص یا اشخاصی قصد تجاوز به این محوطه ها و سایت ها را داشته باشند، میراث فرهنگی براساس قانون و مقررات از راه محاکم قضائی، موضوع را با جدیت هرچه تمام پیگیری خواهد کرد.    محوطه تاریخی مگرنات در جنوب شهر شوش و در حوزه استحفاظی شهرستان کرخه قرار دارد.    مگرنات در شمار بزرگترین و ارزشمندترین محوطه های تاریخی مربوط به دوره اسلامی در جنوب غرب ایران بوده که در فهرست آثار ملی جمهوری اسلامی ایران به ثبت رسیده است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6365</id>
<title>دریچه‌های اثر جهانی بندمیزان تنظیف و پاکسازی شدند</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6365</link>
<description><![CDATA[سرپرست پایگاه میراث‌جهانی سازه‌های آبی‌تاریخی شوشتر از پاکسازی و لایروبی دریچه‌های بندمیزان توسط این پایگاه با همکاری امور آب شمال و شهرداری شوشتر خبر داد.]]></description>
<pubDate>1403/06/09</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/acfbbddf.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، امین مهدوی کیا در تشریح این خبر افزود: پس از هر بارندگی و یا تغییر در دبی رودخانه از سد تنظیمی بالادست، معمولاً شاهد افزایش سطح آب رودخانه و در نتیجه افزایش آورده های رودخانه ای مانند شاخ و برگ و تنه های عظیم درختان به رودخانه هستیم که در بخش شمالی بندمیزان جمع و باعث انسداد دریچه های آن می شوند؛ در این صورت از میزان آب موردنیاز نهر دستکند، گرگر و دیگر محوطه های ثبت جهانی در این شاخه کاسته شده و همچنین حق آبه زمین های کشاورزی و آبزی پروران پایین دست به خوبی تأمین نمی شود.    سرپرست پایگاه میراث جهانی سازه های آبی تاریخی شوشتر تصریح کرد: رفع گرفتگی و لایروبی این محدوده از رودخانه، یکی از چالش هایی است که با تلاش و همت کارکنان اجرایی پایگاه که متولی انجام این کار نیستند، تاکنون تقریباً به صورت میانگین هر ۴۰ تا ۵۰ روز به صورت سنتی با کمترین و ساده ترین امکانات به انجام رسیده است.    او عنوان کرد: حجم بالای لایروبی و پاکسازی در این محدوده، نیازمند همکاری سایر ارگان های مربوط بود که به حمدالله این موضوع با همکاری امور آب شمال و شهرداری شوشتر طی عملیاتی دو روزه انجام شد.    بندمیزان یک نمونه از بندهای وزنی ساخته دست انسان و مربوط به دوره ساسانیان است که تا امروز پابرجا است و در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6334</id>
<title>مستند آسیاب‌های دزفول آماده اکران شد</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6334</link>
<description><![CDATA[مستند آسیاب‌ها در دزفول با ایفای نقش آخرین بازمانده از آسیابانان این شهرستان ساخته و آماده اکران شد.]]></description>
<pubDate>1403/05/24</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/cbbbefcb.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، تهیه کننده و کارگردان این مستند تلویزیونی با بیان این که ساخت مستند آسیاب ها در دزفول از یک سال و نیم پیش آغاز شد افزود: این مستند تلویزیونی در ۴۰ دقیقه ساخته شده و در آن سلطانعلی علیزاده از آخرین بازماندگان آسیابانان دزفول ایفای نقش کرده است.    عبدالکریم بیدخ ضمن گرامیداشت یاد و خاطره این آسیابان دزفولی گفت: متأسفانه این آسیابان (لوینه) ۹۰ ساله همزمان با آمده شدن این مستند چند روز پیش دعوت حق را لبیک گفت و جان به جان آفرین تسلیم کرد.    او یادآور شد: این مستند تلویزیونی با حمایت شهرداری دزفول ساخته شده است.    نخستین آسیاب آبی دزفول در دوره ساسانی بنا شده بود که استفاده از آن ها برای آرد کردن گندم در دوران قاجاریه و پهلوی نیز استمرار داشت و اقتصاد این شهر را رونق بخشیده بود.    تعداد آسیاب های دزفول بین ۵۰ تا ۶۰ حلقه است که تعدادی از این آسیاب ها زیر پل قدیم، تعدادی زیر پل جدید و بقیه در محدوده بوستان علی کله شهر دزفول واقع شده اند؛ به دلیل طغیان رودخانه و قرار گرفتن در مسیر جاده ساحلی تعدادی از آن ها تخریب شده به گونه ای که اکنون تنها حدود ۲۰ حلقه از این آسیاب ها باقی مانده است.    بسیاری از این آسیاب ها تا اوایل دوره پهلوی دوم فعال بودند و نیاز مردم برای تأمین آرد را برطرف می کرند اما با ساخت کارخانه  آرد این آسیاب ها جایگاه نخستین خود را از دست دادند.    قرارگیری موزه آب دزفول (مجموعه آسیاب ها) در بستر رودخانه دز و در نزدیکی جاده ساحلی و پارک ساحلی رعنا و پل قدیم دزفول، این مجموعه را به یکی از جاذبه های گردشگری این شهر تبدیل کرده است.    مجموعه آسیاب های آبی دزفول با شماره ۳۹۸۴ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6318</id>
<title>گمانه‌زنی جدید باستان‌شناسی در شهر تاریخی دستوا</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6318</link>
<description><![CDATA[مدیر پایگاه میراث‌ملی شهر تاریخی دستوا از گمانه‌زنی باستان‌شناسی به منظور تعیین عرصه و حریم شهر تاریخی دستوا خبر داد.]]></description>
<pubDate>1403/05/10</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/ebdebcab.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، امین مهدوی کیا 10 مردادماه 1403 با اعلام این خبر گفت: نظر به اهمیت بالای این محوطه در باستان شناسی و از طرفی تهدیدهایی از قبیل ساخت و سازها و کاربری های غیرمجاز، برنامه میدانی گمانه زنی به منظور تعیین عرصه و حریم آن با پشتیبانی مالی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان در دستورکار قرار گرفته و با مجوز پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در حال انجام است.    مدیر پایگاه میراث ملی دستوا افزود: اين محوطه نخستين بار در سال ۱۳۴۷ توسط دکتر سرفراز شناسايی و گمانه هایی در آن زده شد؛ سپس در دهه ۷۰ توسط دکتر رهبر، کاوش هایی انجام شد که نتيجه آن روشن شدن زوايای تاريک اقوام اليمایی و کشف چندين آرامگاه مربوط به سلاطين آن  ها بود. همچنين دکتر مقدم نيز در دهه ۸۰ طی بررسی های خود در دشت ميان آب اين منطقه را بررسی کرد.    او با اشاره به این که گمانه زنی های باستان شناسی به منظور تعیین عرصه و حریم در دهه ۹۰ صورت گرفت که متأسفانه به دلیل وجود نواقصی به تایید نرسید و مصوب نشد گفت: با پیگیری ها و جلسات صورت گرفته از سال ۱۴۰۲ تاکنون، خوشبختانه این مهم (گمانه زنی) توسط دکتر درخشی به عنوان سرپرست هیئت باستان شناسی با نظارت این پایگاه، در یک بازه زمانی حدوداً دو ماهه به منظور اصلاح و رفع نواقص نقشه های قبلی در حال انجام است.    مهدوی کیا خاطرنشان کرد: تلاش پایگاه میراث ملی شهر تاریخی دستوا و تیم باستان شناختی بر این است تا با توجه به موقعیت قرارگیری این محدوده در میان زمین های کشاورزی از یک طرف و همچنین گسترش ساخت و سازها به سمت عرصه اثر از طرف دیگر، با بیشترین تعامل اهالی و کشاورزان محلی، ضمن انجام یک کار هدفمند و دقیق باستان شناختی و جلوگیری از تحمیل کمترین هزینه و آسیب به محدوده، بهترین نتیجه در راستای تبیین و ترسیم خطوط عرصه و حریم براساس گمانه های ایجادشده صورت گیرد تا از ساخت وسازهای بیشتر در آن محدوده ممانعت به عمل آید و بتوان این محوطه ارزشمند را برای پژوهش   های احتمالی بیشتر در آینده حفظ کرد.    او یادآور شد: درمحوطه های ثبت ملی و جهانی، تعیین عرصه و حرائم، به این منظور انجام می گیرد که متولی اثر تاریخی براساس ضوابط قانونی تبیین و مصوب شده برای حفظ و صیانت از آن اقدام کند؛ از همین روی، تهیه این نقشه و تبیین ضوابط آن در نهایت، باعث حفظ موجودیت و یکپارچگی محدوده شده و همه فعالیت ها و کاربری ها مشخص می شوند.    دستوا شهری تاریخی و پایتخت حکومت الیمائی ها بوده که در سه کیلومتری جنوب شرقی شهر شوشتر واقع شده  است. این اثر در تاریخ ۲۰ تیر ۱۳۴۷ با شماره ثبت ۴۲۱ با عنوان شهر قدیم دستوا در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده  است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6256</id>
<title>بوعلی سینا از دربار اصفهان تا پناه در قلب جغرافیای بختیاری در ایذه</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6256</link>
<description><![CDATA[شیخ‌الرئیس بوعلی سینا یکی از شناخته شده ترین چهره‌های علمی جهان اسلام است که برای مدتی به همراه برخی از نزدیکان خود در شهر ایذه در خوزستان سکونت داشته و این منطقه را به‌عنوان پناهگاه امن انتخاب کرده بود.]]></description>
<pubDate>1403/03/07</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/decbbfda.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[بهنام رضایی مالمیر، کارشناس ارشد تاریخ ایران در یادداشتی نوشت: کمتر کسی در دنیا و بخصوص در جهان اسلام را می توان سراغ گرفت که نام بوعلی سینا را نشنیده و از مقام علمی او آگاهی نداشته باشد.    نام کامل او ابوعلی حسین بن عبدالله بن حسن بن علی بن سینا است و به واسطه دانش او در علوم مختلف او را همه چیزدان و به خصوص پدر علم پزشکی می دانند. این دانشمند بزرگ در سال ۳۷۰ قرن چهارم هجری قمری در روستایی به نام خرمیثن در حوالی بخارا که مرکز حکومت سامانیان بود به دنیا آمد. نام او در زبان های لاتین مشهور به Avicenna است. پدر او عبدالله از اهالی بلخ و مادرش ستاره اهل روستایی در افشنه بود. بوعلی سینا در دوران حیات علمی و زندگی پر از فراز و نشیب خود مناطق و شهرهای بسیاری را در نوردید. یکی از این شهرها، شهر ایذه در استان خوزستان است.     دوران وزارت بوعلی سینا در دربار شمس الدوله دیلمی را باید از سال های  مهم حیات بوعلی سینا به حساب آورد. بوعلی سینا پس از ۹ سال زندگی و وزارت، در پی مرگ شمس الدوله دیگر قصدی بر ماندن در دربار نداشت و به درخواست سماء الدوله فرزند و جانشین شمس الدوله پاسخ رد می دهد. مکاتبات بوعلی سینا با علاءالدوله حاکم اصفهان و دشمنی های عریان تاج المُلک در نبود شمس الدوله و اوج گیری اختلافات و نسبت دادن اتهامات مالی باعث می شود تا سماء الدوله او را به جرم خیانت به زندان قلعه مَزَلقان بیندازد.     با توجه به این موضوع که در برخی از منابع نام زندان بوعلی سینا را  فرد جان در ناحیه فراهان اراک  آورده اند، این زندان نمی تواند محل صحیح حبس بوعلی سینا باشد و تحقیقات انجام شده و موقعیت جغرافیایی و خوشی آب و هوای زندان مزلقان و اصرار بوعلی سینا در ماندن در زندان و ادامه کار نوشتن، به ما می گوید که محل صحیح زندان مزلقان است.    بوعلی سینا پس از رهایی از زندان، همدان را به قصد اصفهان ترک می کند. در سال 4۱۴ هجری قمری وارد دربار علاء الدوله می شود و به مدت ۱۲ سال در اصفهان ساکن می شود و در سایه حمایت های حاکم اصفهان است که نوشتن کتاب شفا را به پایان می رساند.     بوعلی سینا در دوران اسکانش در دربار اصفهان در معیت علاء الدوله در جنگ های بسیاری شرکت می کند. در یکی از همین جنگ ها که در نزدیکی بروجرد امروزی میان سپاهیان علاءالدوله و مسعود غزنوی روی می دهد و به شکست علاءالدوله کاکویه می انجامد، بوعلی سینا به سختی بیمار می شود. در همین دوران است که بوعلی سینا به همراه برادر خود که از تجار به نام بود و یکی از شاگردانش به نام ابوعبید جوزجانی و دو تن از غلامان خود از اصفهان خارج و به سمت گلپایگان و ایذه حرکت می کند.     با توجه به تحقیقات و بررسی های دکتر محمد شعبانی که در کتاب  قلعه مَزَلقان ، زندان بوعلی سینا آمده است، بوعلی سینا در خروج از اصفهان به دلیل موقعیت سوق الجیشی شهر ایذه و احتمال کمِ حمله مسعود غزنوی به این شهر، به سمت این منطقه کوهستانی در خوزستان حرکت کرده و به مدت 2 سال در قلعه این شهر زندگی می کند. نوشته های جوزجانی در خصوص دوران حضور بوعلی سینا این موضوع را تایید می کند.    با اوج گیری بیماری، بوعلی سینا تصمیم به بازگشت به همدان می گیرد و از ایذه به سمت همدان حرکت نموده و سرانجام در سال ۴۲۸ هجری قمری در سن ۵۷ سالگی در نزدیکی همدان از دنیا می رود و در آن شهر به خاک سپرده می شود.     با توجه به جایگاه علمی و شخصیت والای بوعلی سینا بایسته است که مدیران فرهنگی شهر تاریخی ایذه و در راس آن استان خوزستان به مناسبت این حضور تاریخی نام برخی از معابر و اماکن مهم در استان را به نام بوعلی سینا نام گذاری کنند و تحقیقات بیشتری درباره دوران حضور او در شهر ایذه توسط اداره کل میراث فرهنگی خوزستان انجام شود، هر چند پیش از این مکاتباتی در خصوص تغییر نام خیابان حافظ جنوبی به شیخ الرئیس بوعلی سینا با شهرداری ایذه انجام شده، اما همچنان این موضوع مهم راکد مانده است.     ]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6236</id>
<title>تجلیل از شاعر پیشکسوت کُهن‌شهر شوشتر</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6236</link>
<description><![CDATA[همزمان با روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی، از شاعر پیشکسوت کُهن‌شهر شوشتر تجلیل شد]]></description>
<pubDate>1403/02/25</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/bfedacfe.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، همزمان با 25 اردیبهشت ماه روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی، از استاد محمدباقر محب زاده شاعر پیشکسوت شهرستان شوشتر تجلیل شد.    این مهم با برنامه ریزی پایگاه میراث جهانی سازه های آبی تاریخی شوشتر با همراهی حجت الإسلام والمسلمین حبیب پور امام جمعه شهرستان به همراه برخی مسئولان و جمعی از میراث دوستان و تلاش گران در حوزه میراث فرهنگی شهرستان انجام شد.    در این دیدار امین مهدوی کیا مدیر پایگاه میراث جهانی شوشتر ضمن تقدیر از زحمات چندین ساله استاد محب زاده خاطرنشان کرد: شهرستان شوشتر از دیرباز مهد مفاخر علمی و ادبی بوده و این موضوع نیازمند توجه بیشتر مردم و مسئولان به این مفاخر و پاسداشت زحمات سالیان دراز آنان که در راستای اعتلای نام این کهن دیار بوده، است.     مدیر پایگاه میراث جهانی شوشتر افزود: استاد محب زاده در زُمره مفاخر ادبی و چهره های ماندگار این شهرستان به شمار می رود که سال ها است در همه برنامه های فرهنگی، به ویژه برگزاری سال روز جشن بزرگ مردمی ثبت جهانی سازه های آبی تاریخی شوشتر حضور داشته و به شعرخوانی در وصف شوشترِ کهن پرداخته است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6208</id>
<title>ترسیم زیبایی‌‍‌های آسیاب‌ها و آبشارهای شوشتر توسط دختران دانش‌آموز</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6208</link>
<description><![CDATA[مدیر پایگاه میراث‌جهانی شوشتر از برگزاری کارگاه طراحی و نقاشی ویژه دانش‌آموزان دختر در این میراث‌جهانی خبر داد.]]></description>
<pubDate>1403/02/16</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/fddedccd.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، امین مهدوی کیا امروز یکشنبه 16 اردیبهشت ماه 1403 اظهار کرد: این کارگاه با عنوان  ذهن خلاق  با محوریت طراحی و نقاشی در محوطه آسیاب ها و آبشارها برگزار شد.    مدیر پایگاه میراث جهانی شوشتر افزود: این کارگاه یک روزه با همکاری دبیرستان دخترانه غیرانتفاعی مروارید شهرستان شوشتر در این محوطه میراث جهانی برپا شد.    او تصریح کرد: محوریت این کارگاه، طراحی و نقاشی آزاد از بخش های مختلف محوطه آسیاب ها و آبشارها بود و در پایان این کارگاه، پیشینه و نحوه کارکرد قسمت های مختلف این میراث ارزشمند توسط کارشناسان مربوط معرفی شد.    مهدوی کیا عنوان کرد: یکی از اهداف اصلی پایگاه میراث جهانی سازه های آبی تاریخی شوشتر، آشناسازی جوامع محلی به ویژه نسل جوان و نوجوان با این میراث گران بها است و برگزاری این کارگاه ها و برنامه های معرفی می تواند حلقه اتصال این نسل از راه آموزش های مؤثر و پایدار با میراث ملی و جهانی باشد.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6193</id>
<title>70 اثر موزه شوش مرمت شد</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6193</link>
<description><![CDATA[سرپرست پایگاه میراث‌جهانی شوش گفت: هفتاد اثر باستانی موزه شوش طی یک طرح تخصصی زیرنظر اداره‌کل موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی‌تاریخی کشور و معاونت میراث فرهنگی خوزستان مرمت شد و تحت حفاظت قرار گرفت.]]></description>
<pubDate>1403/02/04</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/ecabddbb.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، علی بویری چهارم اردیبهشت ماه 1403 اظهار کرد: باتوجه به وضعیت ویترین ها و آثار شاخص و منحصر به فرد موجود در آن ها که بعضاً سال ها بود در وضعیت نامطلوبی قرار داشت و جز پایش های موزه ای امکان حفاظتی دیگری نداشتند، پس از ارزیابی و اولویت سنجی براساس پایداری وضعیت و همچنین وضعیت نمایش موزه ای بر اساس اولویت های استاندارد این حوزه و ارزش گذاری بر حفظ آثار تاریخی و حفظ شأن و ارزشمندی آثار و نیز احترام به بیننده موزه ای، مرمت هفتاد اثر با نظارت معاون میراث فرهنگی استان و کارشناس پایگاه میراث جهانی به عنوان ناظر مقیم در دستورکار قرار گرفت .    سرپرست پایگاه میراث جهانی شوش ادامه داد: در این راستا، هفتاد شیء از بخش های مختلف پیش از تاریخ، تاریخی و اسلامی از جنس سفال و شیشه، به منظور عملیات حفاظت و مرمت به کارگاه و آزمایشگاه مرمت پایگاه میراث جهانی شوش انتقال یافتند و پس از طی فرآیند حفاظت و مرمت، به تالارهای موزه و ویترین های نمایش برای بازدید عموم برگردانده شدند     او با اشاره به این که آثار تاریخی مرمت شده در این طرح شامل اشیایی از دوره های تاریخی مختلف از جمله پیش از تاریخ، ایلامی، هخامنشی، اشکانی، ساسانی و اسلامی و از جنس سفال و شیشه بودند افزود: شاخص ترین این آثار، لیوان های منقوش، ظرف ها وجام های پیش از تاریخ موزه بودند که وضعیت حفاظت و مرمتی آن ها نامطلوب و به علت حساسیت آن ها سال ها بود که دست نخورده باقی مانده بودند که در این طرح، اشیاءِ یادشده، بازبینی و مستندنگاری دقیق شدند و پاک سازی آثار از رسوبات و آلاینده های محیطی نیز انجام شد. همچنین حذف آثار مرمت های متعدد و کهنه و نیز الحاقات هم در دستورکار قرار گرفت و اتصالات جدید و مرمت بخش های کمبود با تکیه بر استانداردهای جهانی این حوزه و استحکام بخشی ساختار نیز روی آن ها اجرا شد و برای مشاهده عموم دوباره در موزه قرار گرفتند.    بویری خاطرنشان کرد: موزه باستان شناسی شوش در سال ۱۳۴۵، در جوار قلعه و محوطه باستانی شوش گشایش یافت و از شاخص ترین موزه های ایران به شمار می رود که آثار ارزشمندی از دوره های مختلف باستانی ایران را در خود جای داده است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6190</id>
<title>اعضای شورای فنی میراث‌فرهنگی خوزستان تجلیل شدند</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6190</link>
<description><![CDATA[معاون میراث‌فرهنگی خوزستان با اشاره به تصمیم‌گیری شورای فنی این اداره‌کل برای 23 طرح مهم حوزه میراث‌فرهنگی در سال 1402 گفت: به پاس زحمات این شورا، اعضای آن طی مراسمی از سوی مدیرکل میراث‌فرهنگی خوزستان تجلیل شدند.]]></description>
<pubDate>1403/02/01</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/afaedfef.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، سیدمحسن حسینی با تأکید بر این که شورای فنی در هریک از ادارات  کل میراث فرهنگی کشور جایگاه بسیار مهمی دارد و این شورا یکی از فنی ترین شوراها محسوب می شود اظهارکرد: افراد عضو شورای فنی هرکدام دارای تخصص ویژه و همگی از اساتید دانشگاه تا بهترین متخصصان میراث فرهنگی با سوابق بسیار درخشان هستند.    معاون میراث فرهنگی خوزستان تصریح کرد: شورای فنی در حقیقت برای همه طرح ها و و مواردی که نیاز به خرد جمعی دارند تصمیم می گیرد و حرف اول و آخر در تصمیم گیری درخصوص طرح ها را می زند و هرگاه در طرح ها مشکلی ایجاد شود، باید در شورای فنی مطرح و نظر اعضای شورای فنی اعمال شود.    او در ادامه با بیان این که در سال 1402 یازده جلسه شورای فنی میراث فرهنگی در استان برگزار شد افزود: طی این جلسات برای 23 طرح مهم تصمیم گیری فنی و عملی صورت گرفت که بر همین اساس جا دارد از یکایک اساتید و اعضای این شورا که زحمات بسیاری را متحمل شدند و در تصمیم گیری های اساسی نقش داشتند تشکر ویژه ای کنیم.    حسینی خاطرنشان کرد: به پاس زحمات و تصمیم گیری های اساسی اعضای شورای فنی میراث فرهنگی خوزستان، نشستی در تاریخ 30 فروردین ماه 1403 باحضور محمدحسین ارسطوزاده مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان و اعضای شورای فنی اداره کل در اهواز برگزار شد که در پایان این نشست، مدیرکل میراث فرهنگی خوزستان از تک تک اعضای شورای فنی حاضر در جلسه با اهدای لوح سپاس، تجلیل کرد.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>6030</id>
<title>سفر سه روزه رئیس پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و هیأت پژوهشی کشور به خوزستان</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/6030</link>
<description><![CDATA[سرپرست معاونت میراث‌فرهنگی خوزستان از سفر سه روزه رئیس پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و هیأت پژوهشی کشور به استان با هدف ارزیابی و تصمیم‌گیری درخصوص برخی محوطه‌های باستانی شاخص خبر داد.]]></description>
<pubDate>1402/10/26</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/cdeeedfe.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، سیدمحسن حسینی با اعلام این خبر گفت: به منظور بازدید از برخی از محوطه ها و میادین میراث فرهنگی، مصطفی ده پهلوان رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی کشور به همراه سجاد علی بیگی رئیس پژوهشکده باستان شناسی وزارت میراث فرهنگی، ذات الله نیک زاد معاون پژوهشی وزیر میراث فرهنگی و نوروز رجبی مشاور رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی به خوزستان سفر و موضوعات پیرامون برخی از محوطه ها ارزیابی و درباره آن ها تصمیم گیری های مقتضی انجام خواهد شد.    سرپرست معاونت میراث فرهنگی خوزستان افزود: در جریان این سفر سه روزه محوطه های تاریخی شهرهای رامهرمز، بهبهان، شوش، دزفول و... بازدید و کارشناسی خواهند شد؛ اما هیچ گونه نشستی در جریان این بازدیدها در دستورکار نبوده و بررسی ها و تصمیمات کاملاً میدانی اتخاذ خواهند شد.    او ادامه داد: هدف از سفر به رامهرمز بازدید از محوطه های جوبجی و طرح دوازده هزار هکتاری مقام معظم رهبری خواهد بود؛ از آنجایی که طی دو سه سال اخیر و در دوره گذشته مدیران پژوهشگاه و پژوهشکده، مطالعات و کاوش هایی در محوطه های یادشده توسط کارشناسان استانی با مجوز و تعیین اعتبار پژوهشگاه انجام شده ولی به تصمیم و نتیجه قطعی منجر نشده است، با ورود مدیران جدید پژوهشگاه، این موارد به صورت ویژه در دستورکار قرار می گیرد تا ضمن بازدید میدانی، این ایرادات با جدیت پیگیری شوند.     حسینی تصریح کرد: در ادامه بررسی های میدانی رامهرمز که نماینده محترم مردم این شهرستان در مجلس شورای اسلامی، فرماندار و نماینده سازمان آب و برق نیز حضور خواهند داشت، برخی دیگر از محوطه های مهم و ارزشمند تاریخی مربوط به دوره ایلام که تعدادی از آن ها در فهرست آثار ملی و برخی نیز دارای عرصه و حریم مصوب و مشخص شده هستند نیز به دلیل برخی معارضات ارزیابی میدانی خواهند شد.     او ادامه داد: در روز دوم سفر که فرماندار، مدیر پایگاه ارجان و سرپرست اداره میراث فرهنگی بهبهان نیز این هیأت پژوهشی را همراهی خواهند کرد، موضوع گازکشی روستای قدمگاه که در عرصه مصوب ارجان واقع شده، بررسی معدن کارخانه سیمان، خطوط لوله های نفت و لایروبی قنات های ارجان باتوجه به گفتگوهایی که با کارشناسان و مدیران سازمان آب و برق درخصوص طرح مطالعاتی آن ها پیش از این داشته ایم و هنوز کشاورزان از برخی از این قنات های باستانی درحال استفاده هستند و به شکل های مختلف تخریب و نیاز به احیا و لایروبی دارند، مورد بحث و بررسی قرار خواهند گرفت.    سرپرست معاونت میراث فرهنگی خوزستان گفت: موضوع دیگر سفر به بهبهان، بازدید از محوطه باستانی چگاسفلی است که با مشکلات و برخی تعارضات مواجه هستند؛ به خصوص موضوع روستا و ایجاد کانال برای جلوگیری از رهاسازی فاضلاب و شوینده ها  که خطر نفوذ به لایه های پائینی در عرصه این محوطه وجود دارد.     او گفت: بازدید از محوطه های دستوا، دهنو، ایوان کرخه، سایت جندی شاپور و... از دیگر برنامه های این سفر خواهد بود.     حسینی خاطرنشان کرد: این هیأت پژوهشی امشب از طریق فرودگاه بین المللی اهواز وارد خوزستان خواهند شد و از صبح فردا چهارشنبه 27 دی ماه 1402 سفر خود را به مناطق پیش گفته آغاز خواهند کرد.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>5937</id>
<title>انتصاب سرپرست پایگاه میراث ملی محوطه دستوا</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/5937</link>
<description><![CDATA[سرپرست پایگاه میراث‌ملی محوطه تاریخی دستوا طی حکمی منصوب شد.]]></description>
<pubDate>1402/08/29</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/addadada.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، با تأیید مدیرکل پایگاه های میراث ملی و جهانی کشور و بنا به پیشنهاد مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، امین مهدوی کیا سرپرست پایگاه میراث جهانی سازه های آبی تاریخی شوشتر، با حفظ سمت، به عنوان سرپرست پایگاه میراث ملی محوطه دستوا منصوب شد.    در تائیدیه صادرشده از سوی رضا سامه مدیرکل پایگاه های میراث ملی و جهانی وزارت میراث فرهنگی خطاب به محمدحسین ارسطوزاده مدیرکل میراث فرهنگی خوزستان آمده است:     عطف به گزینه پیشنهادی حضرتعالی و با عنایت به مصوبه جلسه کمیته انتصابات، بازدید میدانی، سنجش وضعیت و احصاء مسائل و بررسی برنامه های مدیریتی، با انتصاب جناب آقای امین مهدوی کیا به عنوان سرپرست پایگاه میراث ملی محوطه دستوا شوشتر توسط جنابعالی موافقت می گردد.      لازم به یادآوری است، شهر تاریخی دستوا پایتخت حکومت الیمائیها است که در سه کیلومتری جنوب شرقی شوشتر در استان خوزستان واقع شده و در تیرماه ۱۳۴۷ با شماره ثبت ۴۲۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.]]></full_description>
</item>
<item>
<id>5933</id>
<title>مرمت و تثبیت دیواره غربی سازه‌های آبی شوشتر به صورت کاملاً کارشناسی دنبال می‌شود</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/5933</link>
<description><![CDATA[مدیر پایگاه میراث‌جهانی شوشتر با تأکید بر این‌که همه اقدامات اجرایی طرح تثبیت و استحکام‌بخشی دیواره غربی میراث‌جهانی سازه‌های آبی‌تاریخی شوشتر، به صورت تخصصی، کارشناسی و با نظارت کامل و زیرنظر مشاور انجام می‌شود گفت: به لحاظ حفظ منظر، پس از اتمام استحکام‌بخشی، یک لایه نانو، همگون با جداره‌های سنگی پیرامون، روی سطح دیواره بتنی تثبیت‌شده پاشیده می‌شود تا جداره هم‌رنگ با محیط اطراف مستتر شود.]]></description>
<pubDate>1402/08/27</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/bfeadddb.jpeg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشکری و صنایع دستی خوزستان، امین مهدوی کیا با اشاره به تأکید كنوانسيون های بين المللی بر امنيت و سلامت جانی انسان ها و گردشگران در هنگام بازديد از مجموعه های تاريخی، گفت:  این موضوع محرز شده بود که دیواره غربی این محوطه به ارتفاع حدود ۲۵ و طول حدود ۶۰۰ متر براساس پایش های دوره ای و به استناد بیش از ۱۰۰ شاهد مدرج و گچی (وسیله اندازه گیری رانش) به اندازه حدود ۱/۵ سانتیمتر به حرکت درآمده و در حال رانش و ریزش بود که هر لحظه امکان ريزش لحظه ای در آن وجود داشت.     مدیر پایگاه میراث جهانی سازه های آبی_تاریخی شوشتر افزود: باتوجه به این که دیواره یادشده به محوطه آسياب ها مشرف است و در بخش فرادیواره، بناهای مسكونی بافت شهری وجود دارند، به اغلب مالکان این بناها در خصوص خطرات رانش و احتمال تهدید ریزش اطلاع رسانی شد و موضوع به شکل جدی در دستورکار قرار گرفت.     او تصریح کرد: نکته حائز اهمیت این است که در صورت ريزش ناگهانی اين ديواره، بخش عمده ای از ساختمان آسياب ها تخریب و برای همیشه از دست می رفت؛ اضافه بر آن، نهر گرگر نیز که یک نهر دست  كند مربوط به دوره هخامنشی است، درصورت مسدود شدن جريان آب رسانی اين نهر به پايين دست، به لحاظ تبعات اجتماعی و تلفات جانی ممکن بود خسارت های جبران ناپذیری به دنبال داشته باشد.     مهدوی کیا یادآور شد: از سال ۱۳۸۸ و نزدیک به ۱۲ سال، این محدوده از سازه ها نیازمند تهیه طرح تثبیت توسط مشاور ذیصلاح و شروع اقدامات اجرایی بود، به همین دلیل تا انجام این مهم، مسیر بازدید بخش غربی مجموعه مسدود و حضور بازدیدکنندگان در بخش میانی محوطه امکان پذیر نبود و بارها موضوع بسته شدن این بخش به روی گردشگران توسط خبرگزاری های توضیح داده شد؛  مسیری که  تا پایان عملیات کارگاهی کماکان مسدود خواهد بود.     او ادامه داد: برهمین اساس و پس از ترتیب سلسله جلساتی با عنوان تثبیت و استحکام بخشی این دیواره در شورای فنی پایگاه و اداره کل پایگاه های ملی و جهانی، با هدف ارائه و تشریح دقیق مطالعات اولیه، مشخصات فنی و همچنین تبادل نظر با اعضای شورای تخصصی پایگاه ها باتوجه به بررسی روش های مختلف مهار با ملاحظات حفظ اصالت اثر توسط مشاور، قراردادی با اعتباری بالغ بر ۴۷۰ میلیارد ریال بین اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان و شرکت عروج راه خوزستان از محل اعتبارات شرکت ملی نفت ایران در قالب مشارکت های اجتماعی منعقد شد.      مدیر پایگاه میراث جهانی سازه های آبی_تاریخی شوشتر افزود: مدت زمان اجرای این طرح براساس برنامه زمان بندی مشاور طرح و عوامل شرکت پیمانکار، حدود ۱۴ ماه و ابعاد طرح در فاز اول به طول ۶۰ متر و تا ارتفاع کل جداره است.    او افزود: اقدامات اجرایی در این طرح به صورتی است که در فاز نخست پس از تملک چهار پلاک در قسمت فرادیواره، تخریب آن ها به منظور سبک سازی و سپس لقه گیری و پاکسازی بخش های هوازده این دیواره انجام، سپس براساس طرح مصوب با کاشت میل مهار، اجرای شبکه مش و شاتکریت (فرآیند پاشش مخلوط سیمان، سنگدانه، آب و مواد افزودنی با سرعت بالا) تثبیت می شود.    مهدوی کیا خاطرنشان کرد: ديواره غربی محوطه آسياب های شوشتر در شاخه گرگر از رودخانه كارون قرار دارد. اين مجموعه ثبت جهانی شده به همراه بخشی از نهر گرگر، از آثار سيزده گانه نظام آبی تاريخی شوشتر هستند که طی چند سال گذشته خطر رانش و ریزش بناهای مسکونی مشرف بر این جداره باعث نگرانی هایی شده بود.    درخور ذکر است، طی روزهای گذشته خبری در فضای مجازی مبنی بر مرمت غیراصولی دیواره غربی سازه های جهانی آبی تاریخی شوشتر منتشر شده بود.  ]]></full_description>
</item>
<item>
<id>5927</id>
<title>قبرستان تاریخی شهسوار ایذه سایت‌موزه می‌شود</title>
<link>https://miraskhz.ir/rha/mataleb/5927</link>
<description><![CDATA[سرپرست معاونت میراث‌فرهنگی خوزستان از طرح تبدیل قبرستان شهسوار ایذه به سایت‌موزه در حاشیه تالاب بندان این شهر خبر داد.]]></description>
<pubDate>1402/08/24</pubDate>
<image>http://miraskhz.ir/rha/../image/Mataleb/abaedcbc.jpg</image><category>حوزه میراث فرهنگی</category><full_description><![CDATA[به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوزستان، سیدمحسن حسینی با اشاره به پیگیری های صورت گرفته و لزوم مراقبت های بیشتر درخصوص قبرستان تاریخی شهسوار ایذه گفت: باتوجه ارزش های فرهنگی و جایگاه قبرستان تاریخی ـ باستانی شهسوار در میان مردم فرهنگ دوست شهرستان ایذه، با نشست ها و بررسی های انجام شده، موضوع منع تدفین در این قبرستان با اهالی، دهیاری و شورای روستا مطرح و خوشبختانه با تعاملات جمعی، با این موضوع موافقت شد.     سرپرست معاونت میراث فرهنگی خوزستان افزود: از آنجایی که این محوطه در فهرست آثار ملی کشور قرار دارد و از طرفی عرصه و حریم آن مصوب است، با تفاهم های به عمل آمده، از این پس در این قبرستان تدفین تازه ای صورت نخواهد گرفت و به زودی با تعیین و تأیید زمین موردنظر، قبرستان جدیدی در این حوزه ایجاد خواهد شد.     او یادآور شد: طرح تبدیل قبرستان شهسوار به سایت موزه هم اکنون در دست اقدام است و به زودی با ایجاد برخی اصلاحات، شاهد مرمت، مراقبت و پایش های تازه تری در این بستر فرهنگی خواهیم بود.     گورستان و زیارتگاه شهسوار از منابع مهم میراث فرهنگی کشور است که در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۷۸ با شمارهٔ ۲۵۹۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. این گورستان یکی از غنی ترین منابع وجود شیرهای سنگی بختیاری در استان خوزستان است.    از دیگر قبرستان های شناخته شده خوزستان، می توان به قبرستان تاریخی ایوه طایفه ململی و بخش سوسن در ایذه و باجول در دزپارت اشاره کرد.     یکی از سنن کهن در فرهنگ عشایر بختیاری، برپا داشتن شیر سنگی  برد شیر  بر قبور و در گذشتگان ایلی است. بختیاری ها بردشیر را که گواهی بر شجاعت، دلاوری، هنرمندی در شکار و تیراندازی در جنگ و مهارت در سوارکاری است، بر آرامگاه بزرگان و درگذشتگان نام آور خود قرار می دادند.    هیبت و شکوه این تندیس های سنگی، یادآور مردانی است که تاریخ پرفراز و نشیب قومشان را در قالبی اسطوره ای با نام خود زینت داده و روی در دل خاک نهفته اند. بردشیر ها از پهلو، مزین به نقش شمشیر، اسب، تفنگ و تسبیح هستند و بر گُرده آن ها، مشخصات متوفی نقش می  شود. خوزستان را می توان بخشی از موزه روباز شیر های سنگی تاریخ ایران نامید.  ]]></full_description>
</item>
</channel>
</rss>